Het sociaal leven van hoogbegaafde volwassen vrouwen..

Deze week luisterde ik naar Hoogbegaafde de Podcast en Renata Hamsikova vertelde daarin dat veel hoogbegaafde vrouwen volledig aangepast zijn en daardoor eigenlijk vastlopen in sociale contacten. Dat wanneer zij hun masker afzetten, zij gelijkgestemden gaan treffen en sociale contacten zullen toenemen. Daar wringt bij mij de schoen.. Zelf ben ik niet getest, twee van onze kinderen zijn uhb getest, een wordt waarschijnlijk binnen nu en 1,5 jaar getest want heeft ook zijnskenmerken en de ander is nog een dreumes dus dat duurt nog wel even. Er voor het gemak dan vanuitgaande dat ik ook binnen het begaafde “spectrum” val hoe komt het dan dat ik/wij onze contacten juist allemaal kwijt ben geraakt. In het begin dacht ik ik ben verhuisd, moeder geworden, etc. Maar ook hier in mijn omgeving waar ik echt genoeg contact heb met gelijkgestemden voelt het niet alsof ik echt een sociaal leven heb.. Oude vrienden begrijpen onze keuze niet dat we een bijna 5 jarige volledig thuis hielden van school en nu 2,5 jaar later nog steeds heel voorzichtig zijn met al zijn bewegingen binnen het onderwijs, ze begrijpen niet dat onze een dag naar een peergroep gaan ipv school, dat we kiezen voor een hb school buiten ons dorp voor de oudste, onze kinderen intenser zijn/ anders denken en een andere opvoeding nodig hebben ga zo maar door.. In onze rijke omgeving aan peers zou ik dan toch zelf wel mijn sociale leven weer op moeten kunnen bouwen want dat masker is juist niet meer waar het was.. Maar eerlijk waar ik voel me eenzamer nu dan een paar jaar geleden toen ik dat masker wel droeg..