Het sociaal leven van hoogbegaafde volwassen vrouwen..

Deze week luisterde ik naar Hoogbegaafde de Podcast en Renata Hamsikova vertelde daarin dat veel hoogbegaafde vrouwen volledig aangepast zijn en daardoor eigenlijk vastlopen in sociale contacten. Dat wanneer zij hun masker afzetten, zij gelijkgestemden gaan treffen en sociale contacten zullen toenemen. Daar wringt bij mij de schoen.. Zelf ben ik niet getest, twee van onze kinderen zijn uhb getest, een wordt waarschijnlijk binnen nu en 1,5 jaar getest want heeft ook zijnskenmerken en de ander is nog een dreumes dus dat duurt nog wel even. Er voor het gemak dan vanuitgaande dat ik ook binnen het begaafde “spectrum” val hoe komt het dan dat ik/wij onze contacten juist allemaal kwijt ben geraakt. In het begin dacht ik ik ben verhuisd, moeder geworden, etc. Maar ook hier in mijn omgeving waar ik echt genoeg contact heb met gelijkgestemden voelt het niet alsof ik echt een sociaal leven heb.. Oude vrienden begrijpen onze keuze niet dat we een bijna 5 jarige volledig thuis hielden van school en nu 2,5 jaar later nog steeds heel voorzichtig zijn met al zijn bewegingen binnen het onderwijs, ze begrijpen niet dat onze een dag naar een peergroep gaan ipv school, dat we kiezen voor een hb school buiten ons dorp voor de oudste, onze kinderen intenser zijn/ anders denken en een andere opvoeding nodig hebben ga zo maar door.. In onze rijke omgeving aan peers zou ik dan toch zelf wel mijn sociale leven weer op moeten kunnen bouwen want dat masker is juist niet meer waar het was.. Maar eerlijk waar ik voel me eenzamer nu dan een paar jaar geleden toen ik dat masker wel droeg..

1144 x gelezen, 3

reacties (16)


  • MaaikeT2

    Ik denk dat als je jezelf bent, zonder masker, verlies je eerst je oude vrienden die daar niet meer bij passen, en dat je de nieuwe geleidelijk en vanzelf weer tegenkomt. Je kan er daarom ook voor kiezen om je masker stukje bij beetje af te zetten, zodat de oude vrienden die ermee kunnen dealen en nog wel bij je passen, de tijd hebben om eraan te wennen. Het afzetten van een masker kost sowieso tijd.

    Daarnaast is het hebben van zorgintensieve kinderen iets dat vaak al leidt tot toenemende isolatie en het wat wegvallen of verwateren van vriendschappen.

    Persoonlijk ben ik na een tijdje gestopt met het volgen van Renata, omdat ik het op steeds meer vlakken niet met haar eens was en ik vond dat ze haar inzichten op HB gebied meer en meer liet samensmelten met haar persoonlijke spirituele zoektocht. Daar kwam ik niet voor en ik deelde die interesse niet. Dat haar adviezen niet altijd uitkomen, hoeft dus niet aan jou te liggen, maar zou er wellicht ook nog aan kunnen liggen dat wat Renata zegt heel mooi klinkt en ‘goed voelt’, maar dat het in de praktijk niet zo sprookjesachtig mooi werkt. (Het lukt me niet helemaal om neutraal te blijven, helaas.)

    Tenslotte nog iets dat voor mij de gouden tip was, want als UHB mama met zorgintensieve kinderen is vrienden vinden voor mij ook niet even eenvoudig. Dit is een tip van Britse actrice Miriam Margolyes, destijds 80 jaar geloof ik, die tijdens een live televisie-uitzending een vraag kreeg van een kijker die inbelde. De vraag van de kijker was hoe zij (de kijker), die zichzelf omschreef als een apart en niet-doorsnee mens, vrienden kon vinden.

    Het wijze advies van Miriam Margolyes was: “If you want to make new friends, DO, never SEEK.”

    Miriam legde uit dat je vrienden niet kan vinden als je ze zoekt. Ook niet online. Geen enkel lijstje met eigenschappen die je in iemand zoekt, gaat zorgen dat je die persoon vindt.

    In plaats daarvan: DOE! Ga dingen doen die je leuk vindt en die bij jou passen, en je gaat vanzelf mensen tegenkomen die met jou viben. Ben je een nerd en hou je van treintjes of van wetenschap, ga naar lezingen, hobbyclubs, een archeologen-amateur-vereniging, ga een cursus doen over iets waar jouw passie ligt (meteorologie, pottenbakken, quantummechanica, yoga en meditatie, you name it). Ga iets DOEN wat je leuk vindt, en daar ga je de mensen vinden die dezelfde vibe hebben als jij. Niet allemaal natuurlijk, maar er loopt er vanzelf eentje tussen waar je wel een klik mee hebt, op meer vlakken dan alleen hetgeen waar jullie samen een passie voor delen en blij van worden.

    Mijn jongste van toen nog 10 en ik zijn afgelopen maart naar een lezing van professor Brian Cox geweest. We hadden het er heerlijk! Dit waren ‘onze mensen’. We vonden dezelfde klik en gedeeld enthousiasme over plantjes en dieren tijdens een natuurwandeling van IVN in ons plaatselijke bos. We vinden mensen met onze vibe als we gaan hiken door weer en wind, in de bergen als we gaan backpacken. Ga iets DOEN wat je leuk vindt, en je komt ze vanzelf tegen. Hoogbegaafden zijn overal en ik durf te beweren dat veruit de meeste hoogbegaafden zich niet bevinden in groepjes en clubjes van hoogbegaafden. Ikzelf blijf er ver bij vandaan, en toch zijn veel van mijn vrienden (maar zeker niet allemaal) hoogintelligent en hoogbegaafd. Voor mijn gevoel heb je er maar een paar nodig om af en toe mee te kunnen sparren ‘op niveau’, omdat iedereen nu eenmaal graag zijn hersenspinsels deelt en het af en toe ook fijn vindt om tegengas te krijgen van een ander die je niet onder de tafel kunt praten. Het is niet fijn als anderen alsmaar tegen je opkijken. Dus het is echt wel fijn om een paar vrienden te hebben die op jouw niveau mee kunnen denken.

    En toch bevinden mijn vrienden zich in alle lagen van de samenleving en ook op alle niveaus van intellect. Ik heb ontzettend veel geleerd van een ontzettend lieve, ongeletterde en echt heel eenvoudige, simpele buurvrouw, die verwonderd was als een kind over alles, heel veel niet begreep, maar die met een hart van goud en open armen de hele wereld omarmde. Zij heeft mijn ogen geopend naar dingen die ik niet zag. Ik leer letterlijk van iedereen, zelfs mijn chagrijnige buurman die verzuurd is door zijn arbeidersbestaan, op alles moppert als Grumpy van de zeven dwergen en die alles ‘gezeik’ en ‘onzin’ vindt en die vindt dat ik stom loop te lullen en teveel praat. Die man is me dierbaar. (Het is niet wederzijds, hij vindt me irritant en ik kan hem gestolen worden.)

    Vriendschap komt in zoveel vormen. En de meeste vrienden delen een gedeelte van wat je leuk vindt, en verschillen op andere vlakken. En dat is oké! Je zoekt immers geen partner, maar vriendschap. Je netwerk groeit wel weer, geef het tijd. Vind eerst vertrouwen in jezelf in hoe je bent. Als je te hard wil, dan stoot je mensen af. Ga zelf leven, dan komt het wel weer.

  • Nog-even!

    Heel mooi geschreven. En zo waar!!

  • Croissant

    Mijn eigen reactie is verdwenen hier zie ik, geen idee hoe dat gebeurd is. Maar jij hebt mijn verhaaltje veel mooier en beter verwoord dan ik deed. Zo mee eens dit!

  • Mamavan4enonssterretje

    Zie nu pas deze reactie ☺️ Heel helder verwoord dankjewel daarvoor! Eenzaamheid ervaren in een gezin waar het altijd veel vraagt is lastig maar misschien zoals je zegt is het nog meer tijd geven..

  • Shrimp

  • Plienvitamien

    Ik begrijp denk ik wel wat je zegt en eerlijk gezegd denk ik dat je bepaalde dingen mee moet maken om dit echt te begrijpen. Ik, moeder van een vastgelopen depressieve HB'er met inmiddels een trauma, kan boeken volschrijven over alle ellende waar we doorheen zijn gegaan en nu nog gaan. En ondanks dat ik meer HB kinderen en dito ouders in mijn omgeving heb zijn er maar weinig waarbij ik echt die connectie voel. De ouders waarbij ik het wel voel zijn de ouders die door hetzelfde gaan. En onze situaties zijn niet 100% gelijk maar zij lopen wel tegen dezelfde "deuren" en uitdagingen aan. Dat betekend dus dat ik niet het gevoel heb dat ik me moet verdedigen en zij begrijpen zonder veel uitleg waar je tegenaan loopt. Dat maakt wel echt dat ik me minder eenzaam voel.

    Daarbij zit er ook wel echt een groot verschil tussen hoog intelligent, hoogbegaafd en uitzonderlijk hoogbegaafd en dubbel bijzondere kinderen nog buiten het feit dat elk kind natuurlijk anders is.

    Sinds ik weet dat mijn kind HB is kijk ik ook heel anders naar mijn eigen jeugd, de dingen waar ik tegenaan liep en loop, maar ook bepaalde gevoelens en overtuigingen die ik had/heb . Als vroegtijdig schoolverlater dacht ik bv "dom" te zijn. Maar inmiddels is duidelijk dat ik verre van dom ben en ik als kind simpelweg iets anders nodig had. Dus dat maakt wel dat ik een soort van identiteitscrisis door ben gegaan en door heel veel verschillende emoties ben gegaan en nu ook nog wel eens ga. Want wat als ze me toen wel hadden gezien? En eerlijk is eerlijk, ook deze gevoelens snappen veel mensen niet, want waarom zou je je druk maken om iets wat je niet kan veranderen? Maar uiteindelijk is dat ook niet waar het om gaat, ik leer mezelf gewoon steeds meer kennen. En door mezelf meer te leren kennen maak ik andere keuzes dan voorheen en verander ik als persoon.

    Al met al denk ik dat het dus ook gewoon tijd kost om mijn weg weer te vinden met mijn oude vrienden en met het vinden van nieuwe vrienden waarbij ik en mijn kinderen ook gewoon mogen zijn wie ze zijn en waarbij er geen uitleg nodig is. Heb je toevallig al eens gekeken naar bijvoorbeeld fb groepen voor HB kinderen, speciale HB weekenden of een HB café in de buurt waar je misschien wel iemand treft waar je aan een half woord genoeg hebt?



  • Mamavan4enonssterretje

    Dankjewel voor jouw uitgebreide reactie, oprecht bedankt. Mooi ook hoe je beschrijft dat je andere keuzes maakt en daardoor als persoon verandert. Heb daarin vooral gekeken naar een masker afzetten etc maar het nog niet helemaal zo bekeken. En zeker waar wat je verder schrijft. Hb facebook groepen zit ik wel op maar adviseer meer als mensen vragen hebben in onze regio. De weekenden zijn onbetaalbaar voor mij helaas (Wendy Pepers weekend kon qua budget wel maar qua datum helaas niet). HB café in de buurt echt geen idee van.. Heb wel eens naar activiteiten van Pharos gekeken zal nu eens zon café proberen te zoeken fijne tip.

  • Lady-Whistledown

    Moet je per se 100 % gelijkgestemd zijn met vrienden? Is dat wat je bedoelt? Dan had ik echt geen vrienden gehad. Verschillen zijn juist goed. Ik heb een eeuwig vrijgezelle, kinderlose vrouw als vriendin. We hebben vrij weinig gemeenschappelijke interesses en toch zijn we vriendinnen en dat al tientallen jaren. Ik ben zelf formule 1-fan maar lang niet iedereen in mijn vriendengroep deelt die interesse. Iedereen heeft, ook zonder HB, andere raakvlakken, interesses etc. Ook zonder HB voedt iedereen anders hun kinderen op. Dat jij en je partner andere keuzes maken, heeft wat mij betreft vrij weinig met HB te maken.

  • Nog-even!

    Heel eerlijk: ik heb zelf gemerkt dat mensen die heel erg bezig waren met het feit dat zij en/of hun kind hoogbegaafd zijn, vaak zo op zichzelf gericht waren, dat er weinig ruimte over is om aandacht voor anderen te hebben... Dat merkte ik in het hoogbegaafdenonderwijs en daaromheen. Dat maakte dieper contact wat mij betreft moeilijk: er leek geen basis voor gelijkwaardigheid te zijn bij velen. Sommigen zaten zo in de knoop met minderwaardigheidsgevoelens, dat ze het nodig leken te hebben om telkens te vertellen hoe geweldig hun kinderen waren, wat ze allemaal konden en hoeveel meer dat was dan gemiddeld... En dat terwijl er alleen maar hoogbegaafde kinderen op die school zaten... Ik ben blij dat mijn kind eerst op regulier onderwijs heeft gezeten, zodat hij in de kleuterklas kon leren zich aan te passen. Aanpassen moeten we namelijk allemaal aan elkaar: met of zonder hoogbegaafdheid. Dat heet sociale ontwikkeling. Niemand hoeft te doen alsof hij meer of minder is dan hij is, maar zonder je ooit aan te passen, kun je geen relaties hebben....

    Ingewikkelde zaken... Ik begrijp dat mensen soms andere keuzes maken dan ik. Maar wanneer ieder kind alleen met handschoentjes aangeraakt mag worden en ouders bang zijn voor "de buitenwereld", zonderen ze zichzelf onbedoeld af. En dat maakt het voor de buitenwereld extra moeilijk om de ander te begrijpen of überhaupt te benaderen...

    Waar bestond jouw masker uit? Wat doe je nu anders?

  • Mamavan4enonssterretje

    Herken mij en ons gezin niet in het beeld dat je schetst en ken die mensen in onze omgeving ook niet (die ook hb kinderen hebben, ze zullen vast en zeker wel op de school van onze oudste te vinden zijn. Het verschil is dat ik niet meer zal voldoen aan wat de maatschappij verwacht. Ik dacht dat vijf dagen school belangrijk was voor elk kind, dat denk ik niet meer en durf dat ook te bespreken met anderen. Durf keuzes te maken die anderen anders doen omdat een van de kinderen daar niet goed op gaat bijvoorbeeld

  • Nog-even!

    Heb je aan familie of iemand anders wel eens gevraagd of zij iets merken of zien dat contact met jou moeilijker zou kunnen maken dan jij wilt? Wij kennen jou natuurlijk niet. Dus misschien kun je degenen die dat wel doen er eens naar vragen?

  • Mamavan4enonssterretje

    Dat kan ik wel eens aan mijn zus vragen die spreek ik ook niet wekelijks maar misschien is haar iets opgevallen dankjewel voor de tip

  • Vlindermoeder

    Als je wil, dan mag je in een PB contact met mij opnemen. Ik ben niet getest, maar durf mezelf inmiddels wel HB te noemen. Hier ook amper een sociaal leven en wij hebben een zeer klein netwerk.

  • Mamavan4enonssterretje

    Dat vind ik erg fijn, dankjewel ik laat snel van me horen!

  • Sharon

    Een kleine inschatting, wellicht is je huidige omgeving niet de omgeving die je zonder masker kan dragen in het sociale aspect.

    Hoe zijn de contacten op de hb-school? Met de ouders onderling?

    Los dat begaafdheid niet per se betekend dat met het vallen van je masker de oplossing is...soms is het masker toch een deel van je karakter...het deel welke je niet los hoeft te laten.

  • Mamavan4enonssterretje

    Ik weet het niet.. contacten op de hb school werkt niet zoals op reguliere scholen de meeste komen met taxibusjes. Onze zoon niet wij brengen elke ochtend en dorpsgenootjesouders halen elke middag. In de ochtend is er weinig contact met andere ouders. Onze zoon heeft een vriendje van thuis die ook overgestapt is en een nieuw vriendje daar gemaakt dus ook niet heel veel contacten. Praat op het plein wel eens met andere ouders maar nu is onze zoon groep 7 daar zullen we niet meer mee naar de klas lopen na deze week dus spreek je geen andere ouders.