Jij bent geweldig!

Altijd al heel vroeg kinderen willen hebben, op mijn 14de mijn eerste vriendje en hoe jong ik ook was ik vroeg altijd of mijn toekomstige vriendjes ook kinderwensen in de toekomst hadden. Zo niet? have a nice life!
Nooit echt aan de wens toegegeven, wist dat ik toen nog te jong was en ik die moeilijkheden op die leeftijd nog niet wou. Op mijn 19de begon het stiekem toch te kriebelen, maar ja ik woonde nog thuis en was nog bezig met mijn opleiding niveau 3!

Op mijn 20ste toch onverwachts zwanger geworden en na ongeloof dat bij de geboorte dit kindje echt van mij was vind ik hem toch zo geweldig! Dat iedere moeder zielsveel van haar kindje houdt klopt onwijs. Ik ben echt zo vreselijk gek op mijn zoon, als hij lacht kunnen de tranen in mijn ogen springen van geluk. Hij doet het zo goed, maar wat kan hij nou ook fout doen?? ookal begint hij nu te puberen en te testen als een gek, ik blijf hem leuk vinden. Ookal lacht hij me recht in mijn gezicht uit als ik zeg dat iets niet mag, moet ik weer mijn lach inhouden omdat hij zo lief lacht!

Tegelijkertijd kan ik ook wel huilen, het gaat zo snel.. even lekker vasthouden en kroelen zit er niet meer bij, want meneer heeft wel betere dingen te doen. Zo druk in de weer, dit even pakken, dat even stukmaken en zo vliegt elke dag weer voorbij. 

Mijn zoon is mijn trots en ik houdt zo verschrikkelijk veel van hem. Hoe vaak mensen ook vertellen dat een kind je alles zal zijn, je weet pas hoe dat voelt als je er een hebt.

Ben dankbaar dat ik zo mooi wonder mocht ontvangen, nr. 2 onderweg is en ik zo onwijs lief persoon heb mogen krijgen als vriend waar ik nu mijn leven mee deel