De tijd....

Ongeveer 24 weken geleden kwam ik erachter dat ik zwanger was.. gebruikte geen pil (kon er niet tegen), condooms ook niet (konden jullie vast ook wel bedenken haha) en een spiraal was ik mee bezig. Na al maanden te kloten met de pil, besloot ik een spiraal te nemen. Ik was namelijk al maanden elke menstruatieperiode bang dat ik zwanger zou zijn en had zoiets van nu wil ik van dat gevoel af. Zo gezegd zo gedaan, tenminste dat dacht ik... Afspraak bij de arts gemaakt en wat mij betreft mocht hij hem er ook gelijk in zetten. Ging toch iets anders, mijn arts deed heel moeilijk en vond dat ik er heel goed over na moest denken. Hij vertelde me dat je met een spiraal als nog zwanger kon raken, maar dat het vruchtje dan ''vermoord'' werd door de spiraal.. ik schrok hier van, had niet op internet gekeken en geloofde dus zijn woorden.. Toch wou ik een spiraal.. Nee hoor kreeg geen spiraal, me dokter vond dat ik toch nog maar even goed na moest denken en eerst de nuvo/nuvaring of hoe het ook heet moest gaan gebruiken.. Ik baalde hier best wel van, want die dingen zijn niks voor mij.. Ik vergeet namelijk veel dus dingen zoals een pil werd ook veel vergeten.. Maar goed ik balen en had zoiets van bekijk het maar, ik maak gewoon weer een afspraak over 2 weken dat ik die spiraal wil..

week later begon het.. de kwaaltjes.. omdat ik al vaker had gedacht dat ik zwanger was, was ik mezelf nu een beetje zat en had zoiets van zit tussen je oren mens hou eens op.. misselijkheid en vooral pijnlijke borsten had ik last van, maar had zoiets van gewoon van me menstruatie.. Toen deze kwaaltjes maar bleven aanhouden ben ik gaan testen: negatief.. ik dacht mens je bent gek weer 8 euro weg.. toch bleef ik me niet goed voelen, had het bloedheet (normaal altijd koud) en als ik ook maar aan een tosti dacht werd ik misselijk (dat was erg raar, ik at namelijk elke keer als ik werkte een tosti was zo verslaafd).. ooo en de olijven vlogen naar binnen.. nou toch maar weer testen: negatief.. ik dit aan een vriendin verteld en ze zei bloedtest doen.. ik had niet mijn eigen dokter, maar deze was ook niet makkelijk.. ze vond het niet nodig.. na lang doorzetten mocht ik er eentje doen.. uitslag was 9 geloof ik.. was verhoogd maar de 9 was een grijs vak dus ze kon niet zeggen wat het was.. kon er maar beter niet van uitgaan dat ik zwanger was.. ik toch wel een beetje opgelucht en voelde me wat dom: weer vals alarm.......

Dag erna voelde ik me nog steeds niet ok, kwaaltjes bleef ik houden.. er werd tegen me gezegd volgensmij ben je wel zwanger hoor.. ik geloofde het niet, wou het niet geloven maar begon weer te twijfelen.. de vervangende arts zei tegen me over een week woe mag je nog een keer testen.. vrijdag begon het echt te knagen en heb de zaterdag toch een test gedaan.... zwanger....  ik schrok me rot en wist even niet meer wat ik moest denken.. dagen erna waren heel verwarrend, ik was zwanger wat nu? zou in sep me vervolgopleiding beginnen, maar nu zat ik met een kind rond die tijd..

Daarnaast kreeg ik nog meer angst: mijn broer had duchenne (spierziekte) en mijn moeder was de draagster ervan.. ik kon dit ook hebben en mijn kind kon dus gehandicapt raken.. op naar het ziekenhuis om dit met spoed uit te zoeken.. eerste echo gehad en was 7 wk en 5 dagen.. ze hadden dus nog even de tijd en als het zo was dat mijn kind gehandicapt zou zijn kon ik het tot 5 mnden weghalen.. wat een angst, wat een stress.. gelukkig was dit na 2 weken over: ik was geen draagster.. heb gehuild van geluk, ookal stond me zwangerschap niet in de planning.. Ik kon ervan gaan genieten en had over 30 weken een kindje..

Bij de gedachte 30 weken schrok ik al.. jeetje wat lang zeg.. eerst nog 2 weken wachten tot ik meer zekerheid heb dat het geen miskraam is en dan nog 28 weken wachten tot het kindje er eindelijk was... pfffff... op andere hun bb kijken hielp ook niet echt.. hun waren al veel verder en ik moest dat nog maar eens zien te bereiken..

maar jeetje wat gaat de tijd snel zeg.. eerst kon ik niet wachten tot ik de zat bereikt had en weer naar de volgende week kon, weer een weekje dichterbij.. nu heb ik dat nog steeds hoor maar dan met het idee ''wow ik beval gwoon over .. weken''.. me mond kan er ook echt van open vallen.. eerste echo 7 wken en 5 dgen.. nu duurt het ongeveer nog zolang voor ik moet bevallen..

moet zeggen angst neemt toe..

xxxx