Eindelijk is het einde in zicht. Wat een opluchting, ik ben helemaal op!
Toch is het ook wel een raar idee dat ik volgende week niet meer zwanger ben.
Net stond ik te kijken naar mijn (ongelooflijk) grote buik,
het zal zo vreemd zijn om die straks niet meer te hebben!
Ook vind ik het heel onrealistisch dat ik dan opeens mama ben van twee dochters.
Natuurlijk heb ik al wat kunnen oefenen met mijn kleine stiefdraakje,
maar daar heb ik toch de eerste 2 jaar niet van mee gemaakt.
En hoe je het ook went of keert, hoeveel ik ook van hem hou, ik ben niet zijn mama.
Van de meisjes die straks komen, ben ik de enige echte mama.
Ik.
Natuurlijk weet ik al maanden dat dit alles er aan zat te komen, haha.
Maar nu het zo dichtbij komt, lijkt het toch een soort verrassing.
Ik ben niet bang, ik kijk nergens tegen op, of iets dergelijks...
Het is meer het gevoel van op schoolreisje gaan als klein kindje,
maar dan minstens tien keer zo heftig.
Mijn meisjes, eindelijk ga ik ze dan ontmoeten!!!!
reacties (0)