Oeps.
Afgelopen zaterdag moest en zou ik opeens bij woonwinkels gaan kijken voor gordijntjes voor de babykamer. Sander keek me al aan alsof ik gek was. Maar nee, ik vond het een geweldig plan. Dus daar gingen we. Nicky bij mij achterop, dus in totaal met z'n 4en op 1 fiets. We kwamen amper vooruit, maar het kon me niets schelen. Na al die weken, ziek en moe was ik ZO blij er weer eens lekker op pad was! (totaal 11km)
Zondag (gisteren dus) was het zulk ontzettend lekker weer, dus wederom was er geen discussie mogelijk en MOESTEN we nog ff een stukje fietsen, ff met Nicky naar de grote speeltuin, altijd een goed excuus want dan is het meteen twee tegen één, muwhaha. En ja hoor, daar gingen we weer. Ik helemaal blij, en trappen maar! De terugweg ging me al iets moeilijker af, maar ik was eigenlijk best wel heel trots!! (totaal 12km)
Vanmorgen ging het opstaan al een beetje moeilijk. Op de terug weg van Nicky naar school brengen voelde m'n benen langzaam wat stijver aan. Op het moment kan ik nauwelijks zitten. M'n kont voelt beurs, blauw en opgezwollen en ik heb het gevoel dat ik de benen van een bodybuilder heb. PIJN! Haha. Ik loop alsof er een stok in m'n hol zit, geen gezicht.
Sander zal me zo wel uitlachen.. Hij had me nog gewaarschuwd....
reacties (0)