Bezoek vk + geslachts echo

Schreef ik vorige week nog dat de zwangerschap aan me voorbij ging. Werd ik deze week bijna elke dag wel geconfronteerd met het wonder in mijn buik.

Afgelopen woensdag ben ik naar de verloskundige geweest. Ik was bijna 15 weken dus het is de eerste keer na de intake. Ontzettend spannend natuurlijk want zou het goed gegroeid zijn en klopt het hartje nogsteeds.

Ik kwam binnen en ze vroeg hoe ik me voelde... na 6 weken misselijkheid en de daaropvolgende griep was mijn weerstand zo laag dat ik me verschrikkelijk voelde. Ik kon mijn hormonale tranen nog maar net bedwingen. Ze reageerde ontzettend begripvol en vertelde me dat ze me graag door wilde sturen naar een Antroposofische verpleegkundige. Ze legde uit dat zij er met behandelingen voor kon zorgen dat mijn weerstand weer een beetje beter werd en ik weer beter in mijn vel kwam te zitten. Ik heb haar raad geaccepteerd en zei dat ik een afspraak zou maken.

Toen was het tijd voor de controles! Ze voelde me buik en zei dat het perfect weer gegroeid was en daarna het hartje... zo prachtig! De eerste keer dat ik het hoorde deze zwangerschap!

Thuisgekomen de dame direct een mail gestuurd. Ik kreeg ook direct een mail terug. Ik mocht de dag erna (donderdag) smiddags al komen, wat enorm spannend. Me even ingelezen. Gebruikmakend van de 4 elementen en wrijvingen met olie zou de behandeling plaatsvinden.

Donderdagmiddag ... Ik was er stipt om 15:00 en kwam binnen in een nogal rommelige tuin. Ik liep om het huis heen. Trapje af en daar kwam me een hele lieve oudere vrouw tegemoet. Ze legde me uit wat we gingen doen. Ik mocht uitgekleed op een bed gaan liggen waarna ik helemaal in warme lakens werd ingestopt. 1 voor 1 werden rug armen benen en voeten met een speciale warme olie ingewreven. De olie had een ontsmettend en helend effect. Daarna mocht ik op mijn zij ongeveer 15 minuutjes opnieuw onder hete lakens even liggen. Daarna kreeg ik een hele speciale en uiterst smerige kruidenthee -ach als het maar werkt- geschonken. Daarna kwam ze met wat nuttige adviezen en werd ik weer –ruikend als een dropje- huiswaarts gezonden.

Die avond ben ik heel vroeg naar bed gegaan. Toen ik de volgende ochtend wakker werd had ik een koortslip. Dit is bij mij altijd een teken dat de griep uit mijn lichaam is. Goed dus.. Ik tastte even langzaam mijn lichaam af en kwam eigenlijk tot de ontdekking dat ik me wel heel goed voelde.

Zou ik het wagen om vrolijk op te staan? Net op het moment dat ik dat dacht voelde ik iets.. Ik moest even twee keer nadenken om zeker te weten of ik het goed gevoeld had. Een schopje!! Wow!

Mijn kind beweegt! Tranen van geluk... ik had al wel eerder gefriemel gevoeld maar of dit nou mijn darmen of het kindje waren, geen idee. Maar nu was het zo duidelijk. De kleine was het er duidelijk mee eens! Opstaan!

Het was een fijne dag vrijdag... en de gedachte dat we nog maar 1 nachtje hadden tot de geslachtsbepaling is ontzettend spannend.

Zaterdag! Ojee, ik mag voor het eerst deze week uitslapen maar lig al om kwart voor 7 klaarwakker. Ik voel me net een kind dat op schoolreisje gaat! Ik moet alleen nog wel de hele dag wachten. De afspraak bij Jan Koning is pas om 16:00. Het kan me allemaal niet snel genoeg gaan. Ik merk ook dat ik me vandaag beter voel en meer energie heb. Dus we maken er een gezellige dag van. Mijn ouders komen oppassen zodat wij rustig naar de echo kunnen. We zijn er... wat een bijzondere man. Hij leidt ons binnen in zijn even bijzondere kantoor met de meest luxe echo apparatuur die je je maar kan voorstellen. Ik mag gaan liggen.

Eerst checkt ie even het hartje, de maag die al vol zit dus dat werkt.. pfieuw dat is een geruststelling. Het maakt me niet uit wát het is, als het maar gezond is. Tot nu toe ziet het er wel zo uit. Dan zie ik hem zoeken... Terwijl Harry op een mega scherm op de muur meekijkt stopt hij met zoeken tussen de beentjes....

Kijk zegt ie ‘er steekt iets uit’ ... Ik probeer het duidelijk te zien en kijk naar Harry... die ziet het blijkbaar wel.. Een jongen!! Weer een jongen! We wisten het!! Alles lijkt op zijn plek te vallen, het is goed zo. Een huis vol mannen, mijn thuis! Tobias krijgt gewoon echt een broertje.

Dan word mijn mooie droom verstoord. Ik moet alweer opstaan. Nog geen 10 minuten binnen. Het geeft niet. Ik wil de auto in en snel naar ons Tobias en mijn ouders om het te vertellen. In de auto komen de tranen, tranen van geluk. Ik ben zo ontzettend blij.

Thuis aangekomen wilde Tobias nogsteeds een zusje... maar ach, ik weet zeker dat als hij eenmaal zijn lieve broertje in handen houdt hij het meest trots is van allemaal. We gaan genieten en nu kan ik eindelijk alle kleding die nog op zolder ligt uit gaan zoeken! Ennuh babykamer, hier we go!

Nu op naar de 20 weken echo!