Familie niet blij dat ik in verwachting ben. Wie erkent dit?

Hoi, ik wil mijn Gevoelens kwijt.  Heb vorig jaar een miskraam gekregen. Na 1 jaar proberen ben ik nu in verwachting. Ik ben zo blij en wil het eigenlijk met de wereld delen. De enige die het nu weten zijn jullie en familie van mij en van mijn man. Omdat ik pril zwanger ben en nog van alles kan gebeuren wat ik niet hopen wil. Vertel ik het nog niet aan iedereen waar we close mee zijn. De familie van mijn man is reuze blij, maar mijn familie helemaal niet. Ik heb 2 kinderen. Een van 14 en de ander is 7. Mijn broer zegt dat ik van baby's en puppy's hou. En waarom ik nog aan een derde begin als ik al 2 kinderen heb met problematiek. Mijn leven is niet op orde. Zegt die Hij is gewoon kwaad dat ik hem niet ga vragen voor Peetoom. Want ze accepteren al 16 jaar mijn man niet. Dit maakt me verdrietig. 😢

3045 x gelezen, 2

reacties (34)


  • *mamaDebby*

    Toen ik zwanger was( beide keren) was mijn vader er niet blij mee. Maar bij mijn 2e keer was het zo erg dat ik een hele preek kreeg van hem ( ik was al 29) en nooit meer wat van hem hoorde. Mijn kinderen zijn inmiddels 10 en 4 jaar en hebben mijn vader nooit meer gezien. Mijn vader kwam niet op kraam visite niks. Belde geeneens om me te feliciteren met haar geboorte. 1 klein berichtje op fb :' je weet hoe ik erover denk maar gefeliciteerd ' .

    Ik heb er soms nog moeite mee naar het ebt steeds meer weg. Hij ziet zijn andere kleinkinderen ( hij heeft er 6 in totaal) ook nooit... al was hij met die zwangerschappen wat vriendelijker.

  • MaaikeT2

    Jij ook al zo’n verdrietig verhaal. Wat zijn sommige ouders toch horken.

  • MaaikeT2

    Jij ook al zo’n verdrietig verhaal. Wat zijn sommige ouders toch horken.

  • MaaikeT2

    Wat naar en verdrietig. Mijn familie reageerde ook lomp (gelukkig al mijn vrienden juist positief). Bij mijn oudste was mijn familie boos omdat ik ongehuwd zwanger was van een donor. (BAM) Bovendien voelde mijn moeder zich niet klaar om oma te worden. Ze wilde de echofoto’s niet zien, ik mocht er niets over zeggen, de zwangerschap werd doodgezwegen. Toen ik vertelde dat ik de baby voelde schoppen, wilde ze dat ik erover ophield. Mijn vader vond het nog wel OK, maar toen ik na de 20 weken echo vertelde dat ik een zoon kreeg, was hij boos want hij had het leuker gevonden als het een verrassing was gebleven. Zodra mijn zoon was geboren sloegen ze om als een blad aan een boom en waren ze allemaal dol op mijn zoontje. Toen een half jaar later mijn zus en haar man zwanger werden, waren mijn ouders vanaf het eerste begin de trotse opa en oma, deelden echofoto’s, mijn zus kreeg een gloednieuwe kinderwagen, mijn ouders waren er vol van. Ik was zo naïef om te denken dat ze nu ‘gewend’ waren aan het grootouderschap. Toen ik 10 maanden later zwanger was van mijn jongste, verheugde ik me erop om de zwangerschap dit keer op een fijne manier te beleven met mijn familie. Maar de reacties waren nog hatelijker dan de eerste keer. Mijn ene zus verbrak het contact zodra ze hoorde dat ik zwanger was, de andere zus deed hetzelfde een paar dagen na de geboorte van mijn jongste. Mijn ouders deden de hele zwangerschap alsof ze me niet hoorden als ik over de zwangerschap of de baby begon. Ze veranderden het onderwerp of gaven gewoon geen antwoord. Natuurlijk niet, want 1 kind als je ongehuwd en alleenstaande was, dat was al erg genoeg. Maar twéé?! De schande.... 🤷‍♀️ Een van mijn tantes nam de telefoon niet meer op als ze zag dat ik belde (hoorde ik later van mijn oom, haar broer). Toen ik haar uiteindelijk sprak, wilde ze wel weten hoe het met me ging, maar mocht ik over de zwanger niets zeggen. “Daar wil ik het liever niet over hebben, dat vind ik te moeilijk.” De rest van de ooms, tantes en aanverwanten liet simpelweg nooit meer iets van zich horen. Sindsdien ben ik klaar met mijn familie. Alleen mijn ouders spreek ik af en toe nog.

    Een aantal maanden later was mijn andere zus zwanger. En uiteraard was mijn hele familie in de wolken. Mijn ouders waren dolblij en trots, praatten over niets anders meer dan de baby van mijn zus.

    Ook nu er vier kleinkinderen zijn, nemen de kinderen van mijn zussen een grotere plaats in dan de mijne. Van mijn neefjes hangen grote foto’s aan de muur, van mijn kinderen alleen een paar kleintjes. Ik heb me er maar bij neergelegd, veranderen doet het toch niet. Maar het doet wél pijn. Zo ga je niet met elkaar om.

    Uiteindelijk is het hún verlies. Maar ik had mijn kinderen zo graag een leuke opa en oma gegund. Leuk contact met hun neefjes. Familiedagen. Een familie buiten ons gezin. Maar ja, die hebben we niet. Dus hebben we een ontzettend lieve leenopa geadopteerd en een ouder echtpaar in de straat is liever voor mijn kinderen en meer opa en oma dan mijn eigen ouders ooit zijn geweest. Onze alleenstaande buurman is de gekke oom en stoeipartner die de jongens stierlijk verwent en onze Syrische buurman verderop uit de straat brengt elke week iets lekkers mee voor de kinderen uit zijn restaurant en stopt ze tussendoor ook vol met snoep. En zo kan ik nog wel even door. Bij iedereen kunnen mijn kinderen terecht voor een praatje of een potje voetbal. Aan ‘familie’ dus geen gebrek, ze zitten echt in een warm bad.

    Maar mijn eigen zussen, ooms en tantes hebben mijn jongste nog nooit gezien, hij is nu vijf. Mijn oudste zagen ze voor het laatst toen hij twee was, hij is nu zeven. Mijn kinderen weten en accepteren nu dat er geen contact is, maar ze weten niet waarom. Er komt een dag dat ik het moet gaan uitleggen. Ook hoop ik dat ze op een dag gaan zien hoe opa en oma werkelijk in elkaar steken. Daar denk ik nog maar liever niet over na. Ik hoop dat dat nog heel lang duurt.

    Al met al heb ik er weinig last meer van, behalve als ik er over nadenk. Dan grijpt het me soms wel aan hoe verdrietig dit eigenlijk is. Hoe onnodig ook. Ik heb mijn neefjes nog nooit gezien, ze zijn 4 en 6. Die jaren komen nooit meer terug en kan je niet meer inhalen. Daar kan ik nog steeds wel eens om janken. Maar goed, daar schiet jij niets mee op.

    Ik wil hiermee alleen zeggen dat ik je gevoel herken. Van mij uit gefeliciteerd met je zwangerschap, wat leuk!! Komt heus goed. Geef je verdriet de ruimte en als je lucht nodig hebt, stel dan je verwachtingen bij. Je kan anderen niet veranderen, hoe fout ze ook zijn. Je mag huilen, boos zijn, of wat je ook voelt, want het doet ook pijn en het is onterecht wat ze doen. Wees extra lief voor jezelf.

  • Mama2babyloves

    Dit wat ik hier lees van jou, maakt me ook verdrietig. En denk dan verder aan mijn familie. Opa is invalide Al 16 jaar. heeft mijn kinderen nooit op de arm gehad, wel de kinderen van mijn zus. Bij mijn kinderen was die bang om vast te houden. Mijn jongste broer zat allebei de keren in gevangenis ( geboorte van mijn kinderen nooit meegemaakt) nu verwacht die dat ik hem als Peetoom ga benoemen. Ik zeg zoiets vraag je niet. Toen was die boos. Mijn oudste broer heeft nooit cadeautjes gegeven met kerst of verjaardagen van mijn kinderen. Mijn dochter is 14 en mijn zoontje 7. Nog nooit zijn mijn vader en broers en zus op de verjaardag geweest Van mijn kinderen, oma wel en zegt dan tegen mijn kind die net 2 jaar was. Het cadeau was al duur genoeg. Toen mijn zoontje gedoopt werd, kreeg ik van mijn broer niks, en mijn moeder gaf me voor de kerk een envelop met 20 euro erin. En ze vanuit de kerk naar huis gegaan. Toen mijn dochter de communie deed was het precies het zelfde zoals bij de doop van mijn zoontje. Voor 7 jaar geleden trouwde ik met de man waar ik zielsveel van hou. Ik heb mijn broer gevraagd om te getuigen, mijn andere broer zat in de gevangenis. Hij kon gene vrij krijgen die dag, ik vroeg dit een half uur van te voren. En hij wist dat hij geen vrij kon krijgen. Dus op 9-7-2013 stond ik alleen daar, wat mijn dag moest zijn. Hun dochter ging trouwen.en niemand was er van mijn familie. Toen ik het jawoord had gegeven. Hoopte ik dat ze op de markt stonden om te kijken hoe mooi ik was. Maar niemand kwam. Mijn kinderen hebben een problematiek en heb de juiste hulp. Ze oordelen over mij. Ze denken dat ik dat niet aan kan. Een ding heb ik geleerd sterk zijn. En ik weet wie de belangrijkste personen in mijn leven zijn. Dat is mijn gezin. 💖

    Dankje wel voor de felicitatie.

  • MaaikeT2

    Ik heb tranen in mijn ogen als ik jouw verhaal lees. Net als mijn familie laat jouw familie je ten diepste voelen dat jij er niet toe doet, dat je onbelangrijk en minderwaardig bent in hun ogen. Trap er niet in hè meid? Geloof ze niet. Dit is hun kromme visie en het zegt iets over hun gebrek aan liefde en respect voor jou. Het zegt niets over jou zelf. Hou de eer aan jezelf, meisje. Hou het bij je gezin en bij je lieve schoonfamilie. Jij bent zoveel meer waard dan de schofterige behandeling die je van je familie krijgt. Echt, laat je er niet door naar beneden trekken. Zwem! En zwem weg. Jij bent een zwaan en zij zijn koude vissen. Leef je eigen zwanenleven. Misschien steek je soms nog even je kop onder water om even te kijken hoe het met ze gaat. Maar daarna doe je je hoofd weer boven water, laat je ze achter en ga je door met je zwanenleven. En als ze teveel aan je tenen trekken, dan wandel je met je kroost het water uit en zoekt een andere vijver om in te zwemmen. Ga jouw leven leven en maak je los van hun oordeel, goedkeuring, acceptatie en genegenheid. Je kan het zelf, je bent sterker dan je denkt. Ja, dat doet pijn en het kost tijd. Je zal er heus nog wel een paar keer intrappen en opnieuw gekwetst worden. Maar uiteindelijk kom je er sterker uit en voel je echt dat je ze niet meer nodig hebt. Bescherm jezelf, lieverd. Mensen die zo met jou omgaan, verdienen jou niet.

  • Mammabear

    Oh jeetje wat triest! Ik heb echt met je te doen als ik dit zo lees:(

  • Mama2babyloves

    Dankje wel 😘

  • Mama2babyloves

    Ja ze waren al niet blij met mijn eerste en de tweede en nu ook weer. Ze gunnen me niks. Stukje jaloezie

  • mijn~meisje

    wat naar als familie zo reageert :(

    van mij een oprechte gefeliciteerd!! 3 kinderen een echte rijkdom

  • Mama2babyloves

    Dankje wel 😘☺️

  • Mama-van-3-boys

    Meis trek het je niet aan dit is jullie leven en jullie beslissing.

    Geniet van je zwangerschap.

    Ook ik heb moeilijke kids. Vooral de oudste met autisme. En toch gaan we voor een derde omdat WIJ dat willen en niet familie en ok omdat de oudste Dit helemaal geweldig vind en ook heel erg zorgzaam is.

  • Mama2babyloves

    Dankje wel 😘

  • Linde-1

    Wat naar dat je familie zo reageert. Het is jou geluk, jou keuze, hebben zij niets mee te maken. Jij voedt ze toch op 😘🍀

    Wie weet draaien ze nog wel bij 🤞

  • Mama2babyloves

    Dankje wel

  • Anno85

    Ik ga je gewoon iig super feliciteren met je zwangerschap!! Super fijn dat jullie nog een kindje mogen krijgen! Iedereen lekker negeren en doen wat jullie willen!! Geniet er lekker van!!

  • Mama2babyloves

    Dankje wel 😘

  • Trotsemama♡

    Sorry hoor.. moet er gewoon van lachen! Hoe, maar dan ook HOOEEE? Durft iemand die niet voor jou kinderen zorgt.. zich zo te bemoeien met jou kinderwensen? HOE durft hij zich zo te uiten over jou kinderen? En HOE durft hij jou te vertellen wat wel of niet kan. Ooh, ik krijg gewoon rillingen. SCHAAMTELOOS echt.. trek je er vooral niks van aan. JIJ draagt het kind, JULLIE ( jij en jouw man ) zorgen voor het kind. En jou broer? Die kijkt vanuit de zijlijn naar JOUW gezin, zolang iemand geen inbreng heeft, mag hij zijn mening in de prullenbak gooien. punt!

  • Mama2babyloves

    Echt een lief . Dankje wel 😘

  • Zeldawarrior

    Ik heb 2 kinderen van 12 en 10 op het autisme spectrum en ben nu blij zwanger van nummer 3. Waarom zou iemand jou mogen verbieden om nog een kindje te willen? Ik ben blij voor je dat het gelukt is om zwanger te worden, gefeliciteerd! Als jij en je man er blij mee zijn , het kindje is welkom en jullie kunnen ervoor zorgen is er niets aan de hand. Veel geluk!!!

  • Mama2babyloves

    Dankje wel en jij ook gefeliciteerd met je zwangerschap 😘. De kleine is meer dan welkom. Kan niet wachten hihi maar helaas nog 8 maandjes geduld

  • Assiral

    Waarom zegt hij dat jij je leven niet op orde hebt?

    Zit hier een kern van waarheid in? Want dan is hij wél gewoon eerlijk...

    Mocht dat niet het geval zijn, lekker links laten. Het is jullie keuze.

  • Mama2babyloves

    Nee helemaal niet. Want hij oordeelt altijd. Ik heb last van hoge bloeddruk waardoor ik genoodzaakt was om te stoppen met werken in productie, mijn man is bezig voor de vrachtwagen en moet code 95 halen maar ivm Corona kan hij nu niet die opleiding doen. Waardoor we effe zonder werk zitten. We hebben voldoende inkomen. Nu we beide thuis zitten daar kan hij niet tegen, hij ziet niet in dat mijn man graag wilt werken en zich kapot solliciteert en geen werk vindt. Maar ik ben pril zwanger en ga morgen niet bevallen. Maar waarschijnlijk denk mijn broer van wel 😂😂

  • Girly.momx3

    Ik zal je focussen op het goede en het slechte opzij laten, het is jou leven en niemand bepaald wat goed of slecht voor jou, jou kinderen en jou man is! Als jullie gelukkig zijn waarom dat laten mee spelen in jou/jullie leven?

    Ik en meerdere hier op BB zijn super blij voor jullie en ik wens jullie een hele fijne zwangerschap! 🥰

  • Mama2babyloves

    Dankje wel doet me goed deze reacties 😘

  • Nx4

    Hier precies het zelfde, toen ik zwanger vam mijn 4de werd, kreeg ik van mijn moederr de vraag of ik het weg zou laten halen, en dat ze er niet blij mee was etc, ik had die reactie ook verwacht maar doet toch wel wat met je, mijn moeder mag mijn man ook niet. En mijn schoonfamilie is het beste naast mijn kinderen en man natuurlijk wat het beste is wat mij is overkomen, hun zijn zo lief en ik voel mijj daar ook 1000% thuis, Ik heb een jaar geleden na de zoveelste ruzie het contact verbroken, nu sinds een kleine 3 weken pratem we weer, en heb ik haar duidelijk gemaakt dat ik mijn leven leef, en dat ze het moet acceoteren , want mijn man en jk gaan nooit uit elkaar. Voor mijn gevoell is get wachten tot de volgende bom, maar voor mijn kinderen heb ik haar toen "vergeven". We zullen zien hoe het gaat, mocht ik ooit weer zwanger worden dan ga ii niet eens meer de moeite nemen om her persoonlijk te vertellen, dan hoort of ziet ze sar vanzelf wel. Wat mij helpt is het loslaten, wanr het word nooit beter.

  • Mama2babyloves

    Nee klopt. Ben blij dat ik mijn verhaal hier kwijt kan. Geef me meer rust.

  • Suusoe

    Ik snap niet waarom je weer dit over je heen krijgt .

    Kijk dat je minder bent met jou kant dat weten we en dat je meer aan je man zijn kant hebt en dat weten we ook . Maar zo een reactie had je denk ik wel verwacht van jou kant . En wat betreft je broertje hallo t is jou leven al neem je er 10 wie is bij om te oordelen !! Zo iemand wil je niet eens als Peetoom . Ik zou me echt nergens iets van aantrekken vorige keer was dit ook en niet vergeten je moet nu zeker alle stress ga vermijden wie niet blij is prima!! Zou die gene ook niet op de hoogte houden . Als mijn zusje zo of broertje zou reageren zou ik ook zeggen en jij bent...... en verder niet delen of t goed gaat of niet . Want wat ik merk is al zijn mensen er tegen of niet blij ze blijven nieuwsgierig dus laat ze maar uiteindelijk is t jij en jou man die met jullie kinderen een gezin vormen . En jullie nemen hoeveel jullie willen .

    Laat ze maar lekker doe je ding en ik zou echt maar ook echt ze niet op de hoogte houden en gewoon echt denken ayuu .

    Vind zielig voor je juist omdat je een miskraam hebt gehad had iedereen nu happy voor je moeten zijn .

    Maar goed we vergeven maar vergeten niet toch 😉.

    Ik hoop niet dat ik grof over kom als dat zo is sorry hormonen .

    Geniet gewoon van je moment en wees zen en geniet samen met je man die ze niet accepteren en die toch lekker je man is 😀

  • Nx4

    Nou orecies dit indd!

  • Mama2babyloves

    Je hebt helemaal gelijk, zal wel de hormonen zijn. Normaal laat dit me ijskoud maar nu 😂😂

  • BabyKL

    Ik ben twee keer eerder zaanger geweest, en beide keren waren mijn ouders vooral in shock ipv superblij. I kwas ook nog jong toen,clwven niet op de rit etc.

    Nu ben ik dus 8 weken van de 3e, gepland, met man, alles op orde. Maar vertellen tegen mn ouders.... 12 weken ja dan pas op zijn vroegst haha!! We houden het geheim, eerst zelf ff wennen aan het idee. Alles laten bezinken, ookal was het gepland. Toch een impact!! Vooral gezien wij er al 4 hebben samen.. drukke beestenboel hahaha. Maar ja, ik maak me ook zorgen. Bsng dat ze het niet positief opvatten. Maar ookal zou dat gebeuren.. draaien ze toch bij. Like every time haha. Iedereen moet wennen, zon klein mupje erbij veranderd het leven van iedereen

  • BabyKL

    Ik ben twee keer eerder zaanger geweest, en beide keren waren mijn ouders vooral in shock ipv superblij. I kwas ook nog jong toen,clwven niet op de rit etc.

    Nu ben ik dus 8 weken van de 3e, gepland, met man, alles op orde. Maar vertellen tegen mn ouders.... 12 weken ja dan pas op zijn vroegst haha!! We houden het geheim, eerst zelf ff wennen aan het idee. Alles laten bezinken, ookal was het gepland. Toch een impact!! Vooral gezien wij er al 4 hebben samen.. drukke beestenboel hahaha. Maar ja, ik maak me ook zorgen. Bsng dat ze het niet positief opvatten. Maar ookal zou dat gebeuren.. draaien ze toch bij. Like every time haha. Iedereen moet wennen, zon klein mupje erbij veranderd het leven van iedereen

  • Lissje28

    Ik had het nog niet zo vroeg bekend gemaakt aan familie mijn mening ik zou het pas bekend maken als er een eerste echo is en alles goed is stel dat het niet goed zit heb je eerst de blijdschap gedeeld en dan verdriet bijvoorbeeld maar je moet je daar niks van aan trekken van familie ze kunnen het denken maar niet zeggen dat gaat een beetje te ver

    Ga genieten van je zwangerschap en wat er gezegd word neem het als een korreltje zout

  • Mama2babyloves

    Dankje wel 😘