jaaaaaah....ik voel...ik voel....kleine borreltjes, klopjes en rammeltjes.
IK VOEL MIJN KINDJE LEVEN....zucht...dat ik dat weer mee mag maken zeg. En zo vroeg. Ik zit te genieten en zeg steeds: toe, doe nog eens, en nog ns en nog ns...maar ja, het heeft zo zijn eigen bestaantje he. Op naar de volgende klopjes..
reacties (0)