5weken zwanger na missed abortion.

Hallo allemaal,
Graag wilde ik ergens mijn verhaal kwijt.

In September 2019 kwam ik er achter dat ik zwanger was.
Hier kwam ik op een zondag rond 06;00uur achter.
Ik kon mijn ogen niet geloven!
Op dat moment was mijn vriend een mannen weekend weg.
Ik heb wakker gelegen tot 10;00uur om snel naar de winkel te gaan en een CB test te kopen.
Die van de ochtend was een action test. Misschien was hij wel niet goed.
Maar ja hoor eind van de ochtend stond er toch echt 2-3weken zwanger.
Ik kon die dag niks anders meer dan lachen.
Misselijk en moe wachten ik tot mijn vriend thuis was.
Ook hij was helemaal gelukkig.
Ik wilde het iedereen vertellen, het van de daken scheeuwen.
Na een positieve echo waar het hartje klopte en alles goed was.
Hebben wij het onze ouders verteld.
Natuurlijk waren hun net zo gelukkig als wij.
Na een paar weken ups en downs. Was het zo ver 12weken echo.
Ik kon niet wachten het iedereen te vertellen.

Mijn vriend en moeder gingen mee naar de echo.
Daar lag ik dan..
Je zag een vruchtzakje.. en ergens in een hoekje iets.
De moed zakte in mijn schoenen.
Inwendig de echo gemaakt.
En ja hoor daar lag ik. De tranen schoten in mijn ogen
Ik kon alleen maar huilen. Wij hadden een MISSED ABORTION.
Bij 7.2weken is het hartje gestopt.
Ik ben naar huis gegaan. Heb me werk gebeld en gezegd dat ik niet kwam werken de volgende dag.
Dan denk je de grootste klap te hebben gehad.
Je wilt gewoon door met je leven en alles laten voor wat het is.
Ik dan in ieder geval. 12weken zit je op de wc en denk je ' als ik maar niet bloed'.
Daarna kon ik alleen maar denken ' hopelijk bloed ik en is de miskraam klaar'.
Het weekend mocht ik naar het ziekenhuis.
Daar heb ik voor de vaginale pillen gekozen.
Al snel kwam het op gang.

Mijn vriend moest werken dus ging ik naar mijn ouders.
Na de pillen in te brengen was ik binnen een uur het eerste kwijt.
Later op de dag kwam er nog iets groots uit.

De dag erna niks verloren alleen bloed. Alle zwangerschaps symptomen waren ook snel weg.
De familie kwam langs om lootjes te trekken voor kerst. ( begin december).
Ik was er niet helemaal bij ,maar wilde toch afleiding.

Ik had nog een week vrij van werk. Dus ging ik de dag dat mijn vriend vrij was winkelen.
Na 2uurtjes moesten we snel naar huis. Ik voelde week wat uit me ploppen.

Er waren 2weken voorbij.
Ik ging naar het ziekenhuis voor een echo..
Als of dit niet genoeg was..
Het was er nog niet allemaal uit. Ik had tot begin januari om ongesteld te worden.
20december was ik op mijn werk. De pijn in mijn buik werd zo erg.
Ik kon nu niet staan niet zitten alles deed pijn.
Snel een afspraak gemaakt in het ziekenhuis.
Ik mocht gelijk komen.
Eindelijk een eisprong!
Alles zal weer normaal worden. Met kerst was ik ongesteld.
Ik was er nog nooit zo blij mee geweest.

12feb. 2020 heb ik een test gedaan. En daarna nog een.
En ja hoor weer een positieve test in handen.
Ik had niet door dat het zo ver was. Ik dacht dat ik ongesteld zal worden.
Toch zei mijn gedachten dat ik niet de radiator moest spuiten, geen energie moest drinken en toch beter grieks kon eten ipv biefstuk.
De dag erna (12feb) testen ik dus positief.
Me hart maakte een klein sprongetje.
Ik durf niet te blij te zijn. Ik durf het tegen niemand te zeggen.
Mijn vriend is wat makkelijker en die zegt we laten het op ons afkomen.
Maar ik ben bang. Bang voor opnieuw een klap.
Ik voel me heel anders dan de vorige zwangerschap.
Ik ben niet altijd overdreven moe. Soms val ik bijna in slaap tijdens werk. En soms zit ik tor 22:00uur actief wakker.
Soms heb ik buik pijn soms niet.
Soms ben ik misselijk soms niet.
Jullie snappen het punt.
Ik heb 100 zwangerschapskwalen, maar allemaal met flagen.
Ik heb dagen dat ik me te goed voel. En het dus niet kan kloppen.
Ik heb dagen dat ik kapot ben overal last van heb.
Herkend iemand dit?
5weken en klachten die komen en gaan?
Het enige wat het zelfde is als de eerste zwangerschap.
Het gevoel dat je de hele dag in je broek plast. (Afscheiding)
En het hopen dat je niet bloed als je op de wc zit.

In ieder geval hoop ik zo dat het dit keer allemaal goed komt
Ik durf voorloopig niet te blij te zijn. 4maart onze eerste echo.
Ik vind het allemaal zo spannend!
Als alles mee zit oktober 2020 een gezon kindje in onze armen❤.

1852 x gelezen, 3

reacties (12)


  • Trotsemama<3

    Gefeliciteerd!!

    Ik heb in juni 2017 een smissed abortion gehad van mijn tweeling... Ben toen gecurreteerd.

    In Sept weer zwanger geworden en voelde meteen goed. Had vertrouwen in me lichaam.. Vertrouwen in het kindje. Met me tweeling was er gewoon iets mis waardoor 't niet goed ging.

    Met 24 weken opgenomen ivm kans op vroeggeboorte.. Verkorte bmm dus dat was weer ff schrikken maar met 37 weken was alles rustig en heb ik me zs verder uitgezeten tot 41 weken.

    Heb ondertussen een gezonde knul van 20 maanden.

    Sterkte nog met het verlies en probeer wat te genieten.

  • Annx

    Fijn en gefeliciteerd!

    Hopelijk zie je gauw een kloppend hartje en ook met 12 weken.

    Ik heb het zelf ook met 12 weken pas gedeeld, persoonlijk vond ik dat ook fijner.

    Nu inmiddels 21 weken en ik begin nu nerveus te worden.☺️ Maar ik hoop als alles goed gaat en dat je na 12 weken kan genieten.

  • Mama-R

    Dankjewel! Ik hoop ook dat alles goed is bij 12weken en dat ik dan kan genieten

  • Zeldawarrior

    Heel veel succes, ik duim knalhard dat het deze keer goed zit! Ik heb in mei ook een missed abortion gehad en ben nu 15 weken onderweg met een nieuwe zwangerschap. Fingers crossed! 🍀🍀🍀

  • Mama-R

    Dankje wel ❤

    Jij nog gefeliciteerd. Kan je er nu wel weer van genieten. Of is zijn er nog steeds wel afentoe twijfels

  • Zeldawarrior

    Ik heb nog wat moeite om te genieten (zie blogs) maar we gaan vrolijk verder...😊

  • N.iekiet

    Net mijn verhaal. Alleen eerder eisprong gekregen. Ben nu bijna 12 weken zwanger.. en ngo altijd dezelfde angst. Om mezelf gerust te stellen doe ik elke week een echo die ik zelf betaal.

  • Mama-R

    Ik denk dat het spannend blijft tot het wondertje geboren is. Ik heb nog een teat gedaan uit angst. En die liep gelukkig wel op. Dat stelde mij voor even gerust.

  • Reyna

    Heel veel kracht gewenst voor nu. En natuurlijk gefeliciteerd.

    Ook ik was afgelopen september zwanger, wat in een missed abortion is geëindigd. Nu ook 5 weken zwanger. Heb dezelfde gevoelens als jij beschrijft. Ook niet meer dan logisch natuurlijk!

  • Mama-R

    Dankjewel! Jij ook gefeliciteerd.

    Ja meestal heeft mijn gevoel altijd wel gelijk. Met de missed abortion bij de 12weken echo. Zei ik nog tegen mijn vriend wat als het hartje niet klopt. Onbewust toch een slecht gevoel.

    Nu vertrouw ik mijn gevoel niet echt, omdat je toch weer terug denkt aan de eerste keer.

    Het blijft spannend. Ik ga duimen voor ons allebei dat het allemaal goed gaat 🙏

  • Blu

    Heftig he een missed abortion! Ik had gek genoeg bij de zwangerschap die een missed abortion bleek te zijn meer zwangerschapsklachten dan dat ik bij mn goede zwangerschappen had. Dit maakt je heel onzeker, maar er is helaas aan de hand van wel of geen klachten niet te zeggen of deze zwangerschap wel goed gaat.

    Probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken, het komt goed! Sterkte!

  • Mama-R

    Dat heb ik op dit moment ook. En juist omdat ik niet zo veel klachten heb word je bang. Ja ik hoop ook dat het allemaal goed gaat dit keer. Maar meer dan hopen kan helaas niet