Wat een welkome verassing

Ik ben nog steeds sprakeloos als ik eraan terugdenk. Mijn aanstaande en ik zijn al een tijdje samen, hij woont in Amerika en ik woon hier. De laatste keer dat hij hier was, was een bliksembezoekje van een weekend, kwam hij mijn moeder om mijn hand vragen omdat we dus voornemens zijn te trouwen en dat ik verhuis naar The States.

Die zondag 17 mei toen hij weer vertrokken was begon mijn menstruatie, het zou de laatste keer zijn zonder dat wij dat beiden wisten.

Een week later vertrok ik naar Amerika, onder anderen om naar mijn nieuwe huis te kijken, op 24 mei, precies een week na de eerste dag van de laatste menstuatie en aangezien ik 11 dagen zou blijven zou dat precies in mijn vruchtbare periode vallen. Ik wist dit wel, maar ik moest het vergeten omdat het ons toch niet zou lukken. Ik weet namelijk al vanaf mijn 28ste dat het niet zou lukken zonder hulp vanwege verdikt baarmoederslijm. Ik was nog nooit overtijd geweest, nog nooit een miskraam gehad, nog nooit iets wat maar met een zwangerschap te maken had en ik werd standaard om de 26 dagen ongesteld.

Op 4 juni, de dag van mijn vertrek terug naar Nederland had mijn ventje een aangename verassing voor me, hij kwam me ophalen om me naar het vliegveld te brengen. Ik vloog vanuit New York en hij woont in Philadelphia vandaar dat we in een hotel bij het vliegveld bleven slapen in New York. Hij was die ochtend heel vroeg weggegaan eigenlijk zonder dat ik het wist. Hij is een ochtendmens en 6 uur s'ochtends standaard wakker en ik ben een avondmens en hou ervan om s'ochtends lekker te slapen.

Ik was wel vroeg wakker (voor mijn doen dan) om alles in te pakken en voor de uitcheck om 12 uur. Mijn vriend was er precies rond deze tijd en terwijl hij naar binnen liep en om met de man te praten die onze koffers droeg vroeg hij mij naar de auto te lopen en de ramen dicht te doen. Ik dacht bij mezelf, wat doet hij raar. Blijkbaar vond hij het te lang duren, want hij kwam me buiten weer halen en vroeg me om naar binnen te komen. Ik weer naar binnen dus, waar hij mijn hand vastpakte en ineens allemaal lieve dingen begon te zeggen. Ik wist al een beetje wat er ging komen en ik vond het zo ongelooflijk dat ik de sjaal vastpakte die om mijn nek hing om mijn betraande ogen te beschermen, ik stond daar als in een roes, een mooie roes welteverstaan. Op een gegeven moment knielde hij voor me en hoorde ik alleen nog: "will you be my wife". Ik begon geluid te maken bij mijn gehuil maar kon geen "ja" zeggen dus knikte ik heel hard waarop er een luid geklap ontstond. Bijna iedereen die in het hotel verbleef en het personeel stond ik de lobby en hadden alles meegekregen terwijl ik verstopt was achter mijn sjaal. Mijn vriend en ik vlogen elkaar in de armen. Wat was dat een mooi moment. En we hadden een souvenir, de foto van het moment, gemaakt door die man die onze koffers droeg, dat had mijn vriend geregeld terwijl ik naar buiten gestuurd werd om de ramen dicht te doen.

Toen ik weer terug thuis was, wist ik dat ik rond de 12de juni ongesteld moest worden. 12de echter gebeurde niks, 13de ook niet, 14de niet en zelfs mijn aanstaande begon te vragen: "did your friend come yet". We begonnen er samen stiekem in te geloven...maar om mezelf geen teleurstelling te bezorgen besloot ik nog een week te wachten tot ik een test zou doen.

Een week ging voorbij en de test die ik thuis besteld had werd bezorgd. Vol spanning ging ik naar het toilet, deed wat ik moest doen op de stick, legde het neer op een stuk toiletpapier en bleef nog even zitten om de uitslag af te wachten, ik hoefde hier echter niet lang op te wachten, binnen (ik overdrijf niet) 2 seconden was duidelijk te zien dat ik zwanger was.

Wacht even hoor.......ZWANGER!!!! IK!!!!! ZWANGER!!! ik kon het niet geloven.

Hoe was dit mogelijk, dit wonder.

Ik begon te huilen van ongeloof, ik besloot meteen een HCG test te doen en ook daarop was binnen 2 sec zichtbaar dat ik zwanger was. Ik ben even rustig op de bank gaan zitten met mijn handen voor mijn gezicht......Jeetje, ik ben zwanger, dacht ik bij mezelf.

Wauw wat apart, ik krijg een kindje, Mike en ik krijgen een kindje.