Update: gebroken vliezen

Inmiddels al 18 dagen geleden dat mijn vliezen braken en ik de volgene ochtend me afvroeg of dit nou slapper wordende spieren wsren of tóch vruchtwater..
De verloskundige kwam aan huis en ik moest direct naar het ziekenhuis.

Daar ben ik tot op de dag van vandaag. Banuit het ziekenhuis mijn praktijk moeten stopzetten en alle afspraken cancellen,
Ondertussen aan de longrijpers en weeenremmers.
Dat was de eerste twee dagen, erna geen medicatie meer gehad

Inmiddels, een goede 2,5 week later zitten we nog steeds 'opgesloten' hier.
Verder fysiek fit dus regelmatig de hort op en lekker wandelen stiekem zonder toestemming.
Maar wordt compleet down als ik hier zit.

Ook heb ik onder het mom van psychische nood 2x verlof gehad. Zo genoten, zo veel waard om dan even thuis te zijn, even wasjes draaien etc.
Familie en vrienden vaak erg bezorgd, ik zelf totaal niet ongerust over kleine, volste vertrouwen.
Voel me goed, geen weeën of harde buiken: niets!

Vruchtwaterverlies blijft regelmatig over de dag voorkomen en dat blijft ook regelmatig stromen helaas, maar wordt wel steeds opnieuw aangemaakt.
En de kleine? Groeit goed, zefls een week vóór op schema, beweegt goed.. hikt regelmatig

In ziekenhuis dagelijks ctg, 4x daags temperaturen ivm infectiegevaar.

De 40 weken ga ik niet halen, vermoedelijk wordt het eerste week juni opgewekt.

Tot die tijd verplicht in het ziekenhuis helaas, had me de tijd vanaf 32 weken héél anders voorgesteld, maar dankbaar dat alles met ons tweetjes zo goed gaat!

2227 x gelezen, 6

reacties (23)


  • snoezelke

    Jammer dat je nu tijdelijk in het ziekenhuis moet verblijven! Nog veel sterkte maar zoals je zelf zegt, het belangrijkste is dat het met jullie beiden goed gaat!

  • MaaikeT2

    Wat rot dat je zo in het ziekenhuis 'opgesloten' zit, maar wat fijn dat je al zo ver bent gekomen! Mijn vliezen braken met 33 weken en 6 dagen later werd mijn zoontje geboren - ook opgewekt, trouwens. En om meteen even te reageren op je reactie hieronder: Bij mij was de opgewekte bevalling een eitje! Zou ik er voor kunnen tekenen, dan deed ik er zo nog 10! (Al wil ik geen 10 kinderen meer, hahaha!) Ik wist amper dat de bevalling begonnen was, of ik was alweer klaar. De weeën waren zo slap vergeleken met wat ik bij mijn oudste had, dat ik ze niet als dusdanig had herkend. Pas toen ik (bijna) op volledige ontsluiting zat en de weeën toch wel pijnlijk werden, dacht ik: "Ok, nu gaat het beginnen." Kwamen we de verloskamer binnen om te controleren, zat ik al op 10 cm, mocht persen en even later was de kleine er al. De kinderarts heeft moeten hollen en was alsnog te laat.

    Je gevoel van 'opgesloten' zitten in het ziekenhuis herken ik maar al te goed. Wat fijn dat je toch even met verlof mocht. Dat vond ik ook het zwaarste van het hele gebeuren. Lig je wel op een kamer met andere dames? Dat vond ik een verademing, had je tenminste nog afleiding en meiden om mee te kletsen en te lachen. (Had ik vooraf nooit gedacht, riep altijd: "Doe mij maar een kamer alleen." Nou, toen ik die een keer kreeg ivm ruimtegebrek, wist ik niet hoe gauw ik weer terug wilde naar de 'zaal' (met 4 bedden)).

    Nog even volhouden, meis! Wat heerlijk dat je alweer 18 dagen verder bent! Zet 'm op de komende weken. Straks heb je de kleine in je armen en dan ben je dit zo weer vergeten.

  • Liselott

    Daar ging wat niet goed! Nou dat opgeslotene is gelukkig voorbij (ontslagen!), maar zo.. dat is wel vroeg dan bevallen, waarom zouden ze opwekken als ik vragen mag?

    Ik hoor zulke nare verhalen over opwekken dat ik er best tegenop zie, wat fijn om ook eens een positief verhaal te horen! hoop dat ik het ook zo ervaar, maar vrees toch stiekem dat het voor meeste vrouwen een fantasie blijft!

    Ik heb laatste week wel met een ander op de kamer gezeten, tussendoor nog x 2 dagen: maar die zat volop in de weeën: voel me dan toch bezwaard om op de kamer te zijn: vond het best privé moment en hoop dat ik niet zo erbij hoef te komen te liggen. Na de schrik van de eerste paar dagen vond ik kamergenoot ook best prettig.

    Kvind zo dubbel: kan me niet goed voorstellen dat het al zo snel zover kan zijn: mogelijk binnen 2 weken al: (dacht dat een zwangerschap 9 maanden duurde én dat 9 maanden best heel lang was!) tegelijkertijd kijk ik ook enorm uit naar de bevalling om dat samen te mogen beleven en onze kleine te mogen ontmoeten

  • Candle90

    Hoooly shit joh! Dit wist ik helemaal niet.

    Wat super kut en schrikken geweest ofniet?Snap echt dat je het anders had voorgesteld. Maar wel ontzettend fijn dat het nu wel goed gaat. Ik snap echt dat je het thuis veel fijner zou vinden Maargoed, je moet het uitzitten hoe kut het ook is.

    Beval je potverdorie nog eerder dan ik hé, kan echt niet hoor! 😂

    Heeeel veel sterkte aankomende weken! ❤️

    En hou me op de hoogte. X

  • Liselott

    Tijd kan rap veranderen hé! En dat ondanks een zo zorgeloze zwangerschap! Eerste weekend was inderdaad wel even spannend, erna gelukkig stuk minder spanning en nu zelfs verder helemaal ontspannen.. Lijf (en kleine) houdt zich zó goed en echt nul klachten.. Nog weekje dan mag ik wel thuis zijn een weekje tot inleiding: wel gek, want ook dan nog het infectiegevaar tenslotte..

    maar ga dan zelf wel wat vaker temperaturen om toch op tijd te zijn mocht er een infectie optreden!

    Dit weekend 2x de hele dag met verlof gemogen: wat een luxe en verrassing! ik hoopte (en had gevraagd) om een dagdeel.. Kreeg zaterdag vanaf half 9 tot 20:00 en gisteren ook!

    Maar denk dat bevalling weliswaar misschien eerder zal zijn, ga wel uit van een opgewekte bevalling helaas: en dat schijnt toch minder prettig te zijn.. Dus wat dat betreft: fijn dat bij jou nog even lekker rustig blijft.. 'natuurlijk' lijkt me toch het fijnste!

  • Candle90

    Is ook zo! Was ook maar een stom grapje.

    Vind het super kut voor je. Want nu ben je sowieso medisch toch? Had je je bevalplan al voor ogen? Want nu moet je daar waarschijnlijk van afwijken. Heel ruk allemaal joh.

    Wel fijn dat je wat langer naar huis kan! Nu nog even volhouden en je bent weer lekker thuis.

    Denk dat de tijd dan ook wat sneller gaat he? Dan dat je maar in het ziekenhuis ligt.

    En inderdaad alles goed in de gaten blijven houden zodra je thuis bent.

    Heeeel veel sterkte en succes de aankomende weekjes! Ik denk aan je.

  • Liselott

    > klikken, maar gekke is dus dat ik vanaf 36 weken wél thuis zou mogen bevallen als ik wil..

    Moet ik wel zeggen dat man er totaal niet meer gerust in is en ik voor hem dus tóch in het ziekenhuis zal bevallen als volgende week komt.

    En bo worries over grapjes, hoort er ook bij! Moet zeggen dat ik nu wel écht aftel in weken, als ik mag ingeleid worden wanneer IK wil.. heb ik over 2 weken gewoon al mn baby vast.. bizar toch!

    Mede door ziekenhuis en doordat zo dichtbij komt echt serieus superveel zin in bevallen.. gek hè? Jij al echt aan t aftellen of bevalt t je nog prima zo? En kijk je uit naar bevalling of juist iets waar je tegenop ziet?

  • Deniesjeee

    Zonder toestemming op pad gaan klinkt vrij onverantwoordelijk..

    Terwijl ik er lag was er een vrouwtje met gebroken vliezen, 35+6, die hebben ze ingeleid met 37 weken. Ze mocht ook gewoon naar beneden, maar wel in de rolstoel en onder begeleiding. Mocht er iets aan de hand zijn weten ze waar je bent. Het scenario is heel zeldzaam maar voor hetzelfde geld vliegt de tent in de fik en ben jij spoorloos voor het personeel. Als je gewoon aangeeft dat je even naar beneden wil doen ze vaak niet al te moeilijk, ga je zonder toestemming en er gebeurd iets met jou is het je eigen verantwoordelijkheid.

    Net als de ‘psychische nood’. Is het echt zo noodzakelijk om de veilige (doch beklemmende) ziekenhuisomgeving te verlaten om per se je eigen was te doen?! Sorry maar ik kan er met mn pet niet bij. Ik snap het gevoel van opgesloten zitten want ik heb er zelf ook 4 weken gelegen terwijl ik me kiplekker voelde, maar het is het beste voor je kind. Als er iets misgaat terwijl je op pad bent zonder toestemming of thuis vanwege ‘psychische nood’ kun je je behoorlijk schuldig gaan voelen.

    Desondanks, succes met je zwangerschap. Eerste week van Juni duurt niet lang meer.

  • 2e--wondertje

    Precies mijn gedachten....

  • Deniesjeee

    Ik dacht al dat ik de enige was😅 niet lullig bedoeld want ik begrijp het gevangenis gevoel en de frustratie omdat Liselott zich zo goed voelt, maar ze bieden daar toch echt de beste zorg🙃

  • Bibsje1982

    Ja ook mee eens... Snap.helemaal dat je het ziekenhuis beu bent, echt! Heb met mijn eerste vanaf 28 weken ook regelmatig het ziekenhuis moeten bezoeken met vroegtijdige weeen..

    Was ook erg blij toen ik 5 minuten thuis mocht zijn (moest van ziekenhuis a naar ziekenhuis b, mocht ook met eigen vervoer)...

    Maar alsjeblieft, als je dan thuis bent, ga dan geen wasjes draaien en doen... Vliezen kunnen ook zo ineens helemaal breken, en dan??

    Wel echt heel fijn voor je dat je zo vol vertrouwen bent.🍀 Ik kon alleen maar stressen en da's niet leuk 😔

    En wat een topper, die uk van je! 💪

    Hoop echt, oprecht, dat t allemaal goed blijft gaan. Nog even en dan lekker genieten van die kleine in je armen..🍀

  • Liselott

    zie ook reactie op bovenstaande berichtje!

    Voor mij geldt het recht op eigen vervoer niet: zou waarschijnlijk wel vanuit ziekenhuis mogen, maar manlief vind het niet prettig dus wat dat betreft houden we het op láten vervoeren. Wasjes draaien doe ik wel, maarr.. echtgenoot zet dan de was bij de waslijn zodat ik niet hoef te sjouwen.

    Wel fijn inderdaad nog een beetje vertrouwen kunnen hebben, komt ook omdat kleine weekje voorloopt, echo's zo duidelijk zichtbaar is dat kleine goed kan drinken nog (zelfs nu nog!) en kan plassen etc.. en geen enkele harde buiken of andere tekenen van een voortijdige bevalling en scheelt: 35 weken is ook niet extreem vroeg meer: het ergste scenario m.i. is nog week, 2 weken couveuse.

    Stressen vreet energie denk ik! Had je daar na de bevalling ook nog last van? Omdat dan alles daadwerkelijk begint te landen mogelijk?

    Heb wel een stress-dingetje dat nu toch wel in dromen terug begint te komen: vd week met ctg konden ze hartslag niet vinden: kwartier(!) lang.. Wat er dan door je hoofd heen gaat.. afschuwelijk! Uiteindelijk bleek dat ze stekker er niet in gedaan hadden..

    K kijk enorm uit naar de bevalling! Hoop dat deze week nog 'even' snel voorbij gaat en dan vind ik helemaal prima om nog weken te mogen dragen: zo fijn om fysiek verder zo goed zwangerschap door te komen: als je soms andere verhalen hoort..

  • Liselott

    Het klinkt denk ik erger dan het is.. ik heb geen 'beperkende maatregelen' qua rust nemen of beweging: wandelen is wat dat betreft dus prima en mag ook alleen: mits ik op het terrein van het ziekenhuis blijf. Daarin meld ik altijd wel netjes af en geef ik ook aan als ik ergens lekker paar uurtjes op een bankje aan t werk wil én heb telefoon met geluid aan bij me zodat áls ze mij nodig hebben (of andersom) we contact kunnen hebben..

    Het zonder toestemming deel is wat verder weg wandelen: zijn afstanden van max 10 minuten enkele reis en die doe ik uitsluitend als er iemand bij is voor het geval er wat zou kunnen gebeuren.

    Ja, ik zie het wel als noodzakelijk om weg te komen voor af en toe een paar uurtjes: zeker in het begin dagen vol tranen en compleet down.. Paar uurtjes weg en ik zit ook weer lekker in m'n vel. Overigens geldt voor zowel ziekenhuis áls voor mij dat het belang van kind het zwaarst weegt, maar zolang fit/rustig kan een paar uurtjes weg wel erg veel betekenis hebben. Bij het minste krampje of harde buik zou ik ook echt niet eens weg gaan. Vanuit het ziekenhuis zijn ze ook best flexibel, zaterdag was ik een paar uurtjes weg geweest (met toestemming) en zondag kwamen hun zelf met initiatief dat ik paar uurtjes weg mocht: niet omdat ik nodig had, maar gewoon: omdat de situatie blijkbaar veilig genoeg is dat dat ook kán..

    Het enige wat er mis zou kunnen gaan als ik thuis ben is dat er weeën komen óf ik zou koorts kunnen krijgen: in beiden gevallen ben ik met een kwartier weer terug..

    onverantwoord gedrag? dat denk ik dus écht niet eerlijk gezegd..

  • Deniesjeee

    Dan had je het in je blog anders kunnen verwoorden, zoals het daar staat is het wel onverantwoordelijk omdat daaruit lijkt alsof je je eigen belang boven dat van je kind zet door per se naar buiten/huis te willen, per se je eigen was te willen doen. Als je de blog objectief zou lezen snap je het waarschijnlijk. Nu staat er opeens veel meer informatie waardoor het minder onverantwoordelijk lijkt. Met alleen de originele blog leek dat dus écht wel om jouw krachtterm te gebruiken

  • Ram2012

    O dat is wel heel vervelend ja! Maaaaar 1e week van juni is in al bijna in zicht! Nog even doorbijten, hoe moeilijk ook! Geniet nog even van dat kleintje in je buik, voor je het week ligt die kleine gezond en wel op je borst en begint de dagelijkse rompslomp weer!

    Succes!!!

  • Suusoe

    Heeel veel sterkte en geluk toegewenst vanuit mij !! T komt allemaal wel goed !!! Begrijp dat je het anders had gezien maar t is wat t is en gelukkig gaat alles goed met de kleine en met jou . Nog eventjes en dan heb je je baby’tje in je armen . Probeer toch nog eventjes te genieten oké ❤️.

  • Mama-Manda

    Heel veel sterkte meid! Het komt allemaal goed!

    Ik snap dat het erg teleurstellend is allemaal maar het is voor een goed doel meid!

  • MNAZ

    Ik zou zeggen doe lekker rustig aan en hou de kleine zo lang mogelijk binnen.Als het goed is lees ik dat jij nog geen kinderen hebt dit maakt het makkelijker om rustig aan te doen.Wasjes etc zou ik aan jouw man of andere familieleden overlaten.

    Het kan altijd erger...iemand die ik ken heeft van 18 weken tot 28 weken plat moeten liggen in het ziekemhuis en dit met 4 kids thuis.En nu blijft ze daar tot de kleine de 37 passeert.

    Probeer te bedenken dat die 2 weken extra erbij eigenlijk niks is maar voor jouw kleine van levensbelang is.

    Veel sterkte!

  • Ryder85

    Het kan zo vreselijk teleurstellend en frustrerend zijn om de laatste tijd van je zwangerschap in het ziekenhuis door te brengen weet ik uit ervaring. Ik mocht telkend weer naar huis maar door bloedingen lag ik vaak de volgende dag alweer in hetzelfde bed.

    Wel superfijn dat je je kindje nog zo lang weet binnen te houden, elke dag is er 1!

  • Linde-1

    Fijn dat je de 35 weken al hebt gehaald nu 😊. Sterkte nog in het ziekenhuis en hopen dat je baby het nog 2 weken volhoudt in je buik.

    Ik kan me heel goed voorstellen dat je de laatste weken anders had voorgesteld (zelf ook meegemaakt, maar wel met 32.5 bevallen) .Heb je je er een beetje bij meer kunnen leggen? Probeer nog van het getrappel te genieten in je buik, voor je weet is het voorbij 😘

  • Liselott

    Verwacht zelf dat ik ingeleid ga moeten worden, echt geen klacht te bekennen.. geen harde buiken oid..

    Als ik niet in het ziekenhuis hoefde te blijven had ik prima gevonden om het uit te zitten, nu eerlijk gezrgd.. toch wel ongeduldig en kijk enorm uit om te mogen bevallen..

    WAt jammer dat bij jou niet gelukt is tegen ye houden. Waren er veel zorgen/achterstanden rond dat termijn?

  • Linde-1

    Wel fijn dat jij je verder gewoon goed voelt. Wel dubbel gevoel lijkt me dat je je zelf supergoed voelt maar toch in het ziekenhuis moet blijven.

    Het verschilt heel erg per kindje hoe het met een bepaalde termijn wordt geboren. Mijn zoontje had geen groeiachterstand, ik heb gewoon weeen gekregen en ben bevallen. Hij heeft wel paar dagen nicu gelegen en nog paar weken in streekziekenhuis en hij had een bloeding in de hersenen, maar hij is nu 2 jaar en gaat helemaal goed😊.

    Met een groeiachterstand zijn er vaak meer zorgen met vroeggeboorte. Jij geeft al aan dat je kindje ook een weekje voorligt qua groei en dat is al heel mooi!

    Ik hoop dat je een gewone kraamweek thuis mag hebben, helemaal omdat je al eventjes in het ziekenhuis ligt. 🤞