Morgen is het eindelijk zo ver

Yess morgen om 08:00 uur is eindelijk het moment dat we een potje gaan inleveren in het ziekenhuis. Ik ben zo enorm benieuwd wat de uitslag is van het sperma onderzoek.


Het heeft even geduurd voor mijn vriend de stap durfde te nemen maar hij ziet ook wel in dat op deze manier doorgaan niet werkt. Januari 2019 gestopt met de pil.. Ik had toen niet verwacht om ruim 2.5 jaar later nog steeds kinderloos te zijn. Er zijn periodes geweest dat ik heel erg op mijn lichaam heb gelet en ook het gevoel had dat het gelukt was maar uiteindelijk toch steeds weer de teleurstelling. Vriendinnen die voor de 2e keer zwanger zijn, een vriendschap die ik heb beëindigd omdat zij het nodig vond een mes in mijn rug te steken toen zij zwanger bleek, de vele kraambezoeken en wij zitten daar met lege handen. Iedere keer doet het pijn maar kan ik ook genieten van hun geluk. ( behalve van die 'vriendin' dan )


Ik ben er klaar voor en ook wel voorbereid op 'slecht' nieuws. Zal een slechte uitkomst echt zo vervelend voelen of juist een opluchting omdat je eindelijk weet waardoor we niet zwanger worden? Of hebben we gewoon echt pech en is het prima in orde?


Hopelijk is 2022 ons jaar, het jaar dat wij mogen stralen en zijn we niet 1 op de 6.. want dat is mijn grootste angst.

651 x gelezen, 2

reacties (1)


  • nayababy

    spannend, wij zijn ook 2,5 jaar verder maar onverklaarbaar verder. ik heb wel PCOS maar dat houdt geen zwangerschap tegen. Manlief ze zaad is prima, is inderdaad wel erg spannend