vandaag ben ik 30 weken zwanger, nog 70 dagen te gaan tot de uitgerekende datum.
de baby kamer is nu bijna klaar helaas komt dat best duur te staan want ondanks de lichte long ontsteking ben ik toch door gegaan met de kleine dingen die ik perse zelf wilde doen, waar onder mijn rolgordijn (zelf beschilderd) en ik had een kuurtje gekregen en bleef netjes binnen dus wat kon er mis gaan nou veel dus!
me bekken doen vreselijk veel pijn! en nu knap ik weer wat op van de long ontsteking en nu begin in oorpijn te krijgen incl koorts dus morgen maar weer ff langs de huisarts...
nu weet ik nog van mijn vorige zwangerschap dat mensen steeds zeiden "ja de laatste loodjes wegen het zwaarst" nou heb ik dat met kian niet zo heel erg ervaren want behalve de warmte(hitte golf) en dikke enkels weinig last.
nu heb ik wel echt het idee dat het me nu nie snel genoeg kan gaan! ik wil mijn meisje vast houden! en vooral mijn gezondheid en bewegings vrijheid weer terug! nu lijkt dit op een enorme klaag brief en ik weet dat ik dankbaar moet zijn dat dit kindje mij gegunt is en daar ben ik ook zeer dankbaar voor maar betekend dat dan dat ik alles maar voor lief moet nemen? vind ik niet... soms even klagen kan enorm opluchten!
met me meisje lijkt het allemaal goed te gaan ze zet zich regelmatig af tussen ribben en uitgang en soms steekt er een hand/voet of kont naar buiten of golft me helebuik heen en weer hihi
ik heb van de week 10 min gesprek bij kian op school gehad en oh mensen wat ben ik een trotse mama! hij heeft alles ruim boven gemiddelde! voor een aantal onderdelen loopt hij zelfs een periode voor! :)
nou nu is alles weer gezegd denk ik en tijd om even te gaan liggen! fijne zondag allemaal
reacties (0)