Gister was het weer zover, ik moest naar de VK. De VK zit bij mij aan de andere kant van de stad, dus ik hoefde alleen maar de stad te door te lopen. Gelijk ff een kadootje gekocht voor een vriendin. Ik had de laatste 2 dagen een beetje zeur gevoel in mijn buik, maar ik had zoiets ik moet toch donderdag naar de VK dus heb er niet echt meer aan gedacht, maar toen ik woensdag op donderdagnacht naar de wc ging deed mijn onderbuik echt pijn. Ik d8 dat ik nog moest plassen, maar ik was helemaal leeg.
Nou bij de VK aangekomen ook even bijgepraat over de vorige keer toen mijn suiker veelste hoog was, maar dat ging nu goed en toen bij het onderwerp buikpijn en het gevoel hebben dat je ongesteld moet worden. Nou de VK zei dat het hele duidelijke klachten waren van een blaasontsteking. Normaal ben ik redelijk rustig en nu ook. Ik d8 nouja dalijk ff bellen naar de dokter voor te testen en dan komt het wel goed. Maar ze zei dat ik gewoon gelijk moest bellen en ook maar gelijk moest laten testen, want een blaasontsteking kan dus ook de weeen opwekken. Oh Oke!!!!
Maar met de kleine meid gaat alles goed. Ze ligt al goed met der koppie naar beneden en is al redelijk ingedaald. Hartje klopte ook goed, dus geen reden om me zorgen om die kleine te maken.
Dus ik toen ik buiten stond de dokter gebeld en ik kon gelijk komen om in potje te plassen. Maar ik had de auto niet en aangezien wij zijn verhuisd had ik zoiets van shit. Ik kon wel gewoon de tram in, maar vanaf de tram naar de dokter was het ook nog eens kwartier lopen en het was redelijk warm. Dus ik al redelijk boos naar mijn man gebeld van dat ik nu wel baalde, want ik vind lopen nu niet echt meer fijn en met steken in je buik. Dus ik hing op, heb ik de hele weg van de tram naar de dokter lopen huilen, van de pijn, van de warmte en ik vond mijzelf best wel zielig. ;)
Ik kom daar aan, kon gelijk plassen (gelukkig).
Nou zegt de assistente:"Bel tussen 2 en 3 voor de uitslag".
Ik ff een vriendin gebeld die daar redelijk vlakbij woont ff gebeld voor een tussenstop, want ik zat er echt doorheen. In middels is het dus al 12 uur geweest en ik was al vanaf kwart over 10 van huis. Nou ff lekker wat gedronken en rond half 2 ging ik naar huis. Mis ik echt net de bus. Maar ik had echt geen zin om weer met de tram te gaan en de hele stad door te lopen. Dus heb gewoon gewacht tot er weer een bus kwam.
Kwart over 2, dus ik bellen naar de dokter. Ja u heeft blaasontsteking. Of ik ff trug wilde komen voor mijn antibiotica en voor mijn kweek naar het ziekenhuis te brengen. Nou volgens mij zakte toen echt de grond onder me weg. Dus ik zei; die antibiotica kan ik ook dalijk halen, maar ik heb geen auto dus het kan nu niet. Nou mevrouw het is wel noodzakelijk dat u nu komt om alles op te halen. Oh oke. Ik hang op en begon weer zo hard te huilen, want het zweet liep overal en had echt geen zin om weer alles te moeten lopen en in zo'n hete bus. Ook helemaal overstuur naar mijn man gebeld. Die kon eigelijk helemaal niet weg. Dus die vroeg of ik niet andere kon bellen, maar daar had ik eigelijk helemaal geen zin en ze konden allemaal toch niet.
Nou kwart over 3 was hij thuis, hebben alles gedaan, medicijnen opgehaald en naar het ziekenhuis. Om me dag nog een beetje te redden zijn we lekker naar McDonalds geweest, heerlijk gegeten en daarna was ik kapot en heb ik lekker rustig aan gedaan.
Nu gaat het al een stuk beter, maar die steken in mijn buik zijn er nog steeds dus ik doe het vandaag nog lekker rustig aan en ga zo een dutje doen.
Nou dit was mijn dramatische blaasontsteking verhaal (hahahaha)
Groetjes Linda
reacties (0)