Ongewenst zwanger

Hallo meiden,

Ik ben eigenlijk voor het eerst opzoek hier naar steun!

Ik heb 3 kinderen uit mijn eerste relatie, helaas is dat stuk gelopen. Daarna heb ik echt een rotrelatie gehad waarin we te maken hebben gehad met huiselijk geweld. Mijn jongste is ook niet mijn wens geweest maar voort gekomen uit angst. Natuurlijk ben ik wel heel blij met hem!

Nu ben ik al ruim 4 jaar alleen, en dat bevalt prima. Ik heb sinds een half jaartje iemand waarmee ik afentoe afspreek dat is alleen echt puur lust van beide kanten. Nu ben ik alleen zwanger geraakt, voor allebei is dat ongewenst! Ik zou eigenlijk vanwege het herstel pas na mijn vakantie over 3 weken abortus doen. Deze zwangerschap is alleen anders als alle andere en ik ben echt heel slecht. Daarom de keuze gemaakt om toch deze week 1 dag voordat ik op vakantie ga naar de kliniek tegaan.

Nu heeft T gezegd dat hij me vóór, tijdens en ná zou steunen. Alleen ervaar ik geen steun van hem. Enigste wat hij doet is me brengen en weer ophalen op de dag van de ingreep. Ik mis emotionele steun.

Even voor ieders duidelijkheid, ik ben normaal echt heel erg tegen abortus! Maar als alleenstaande met al 4 kinderen vind ik het niet verantwoord om nog een 5e op de wereld te zetten die ik niet de toekomst kan geven wat het verdiend. Ook denkend dat het ten kosten gaat van de andere kinderen. Dus ondanks mijn gedachte hierover sta ik wel achter mijn/ deze beslissing! Maakt het alleen mentaal niet makkelijk.

Ik heb 4 jaar geleden ook al in het ziekenhuis gezeten omdat ik me wou laten steriliseren. Nu heb ik wederom een afspraak gemaakt met mijn huisarts om me weer te laten door verwijzen in de hoop dat ze me nu wel willen helpen. Ik wil dit noooooit meer mee maken 😔

Iemand hier waarbij ik steun kan vinden en die iets soortgelijks mee maakt? Asjeblieft laat de haat reacties achterwege, ik doe dit al met veel verdriet..

Liefs een doodsbange onzekere mama

147 x gelezen, 0

reacties (3)


  • Caroline27

    Het is uiteindelijk helemaal jouw keuze of je wel of geen abortus wilt. Alleen jij kunt die beslissing maken. Niemand anders kan voor jou bepalen wat je moet doen. Misschien maakt het voor jou alles nog ingewikkelder omdat het kindje van een andere man is, en ik snap dat dat ontzettend veel met je kan doen. Maar probeer vooral te luisteren naar je eigen gevoel en naar wat jij diep vanbinnen wilt.

    Ik wil je ook vertellen hoe het bij mij is gegaan, omdat ik misschien een beetje begrijp hoe ingewikkeld en zwaar zo’n beslissing kan zijn.

    Ik ben mijn man twee weken geleden verloren. Hij was ongeneeslijk ziek en had kanker. Terwijl ik midden in alles zat en wist dat ik hem misschien zou verliezen, kwam ik erachter dat ik zwanger was. Op dat moment kwam er zó ontzettend veel op me af. Ik wilde de zwangerschap eerst laten afbreken, omdat ik gewoon niet wist hoe ik dit allemaal moest dragen. Ik was verdrietig, bang en helemaal in de war. Maar door alle emoties kon ik die beslissing uiteindelijk niet nemen.

    Ik kon toen ook helemaal niet genieten van mijn zwangerschap. Mijn hoofd en mijn hart zaten zo vol met verdriet en angst. Nu, langzaam, begin ik er steeds meer van te genieten. En eerlijk gezegd doet dat soms ook pijn, omdat ik tegelijkertijd zo ontzettend aan het rouwen ben om mijn man. Het ene moment voel ik me een beetje gelukkig om de baby en het andere moment kan ik ineens weer helemaal instorten. Het zijn echt enorme ups en downs.

    Voor mij wordt het straks ook ontzettend zwaar. Ik sta straks alleen voor vier kinderen. Mijn andere kinderen zijn 8, 10 en 6 jaar en dan komt er nog een baby bij. Ik weet eerlijk gezegd ook niet hoe ik dat allemaal moet gaan doen. Maar toch begin ik nu langzaam te voelen dat dit kindje er mag zijn en dat ik van hem of haar mag gaan houden.

    En soms denk ik ook: misschien zie ik straks toch iets van mijn man terug in mijn kindje. Dat idee geeft me ergens een heel bijzonder gevoel. ❤️ Maar ik begrijp ook dat dit voor jou misschien totaal anders kan zijn.

    Denk er alsjeblieft heel goed over na. Een abortus is niet zomaar een beslissing en ik weet uit mijn eigen ervaring hoeveel emoties erbij kunnen komen kijken. Maar uiteindelijk is het jouw lichaam, jouw leven en jouw beslissing. Wat je ook kiest, probeer te kiezen voor wat jij zelf echt voelt en aankunt. Laat niemand anders voor jou beslissen.

    Ik hoop vooral dat je een keuze kunt maken waar je later vrede mee kunt hebben. ❤️

  • Yune

    Het is een keuze waar je voor 100% achter moet staan, laat 't even bezinken, bel desnoods met Siriz en overleg wat voor jou de beste keuze is.

    Verder gaan oriënteren op permanente anticonceptie methodes. En je vlam een condoom laten gebruiken want het takes 2 to tango, beide zijn verantwoordelijk.

  • MamavanLenMenN

    Je hoeft je voor niemand te verantwoorden waarom je een keuze maakt. Je leeft voor je zelf en niet voor anderen. Laat het rusten voor nu en praat er over, sta 100% achter welke keuze je dan ook maakt. Alleen in de toekomst meer voorzorgsmaatregel treffen, zeker als je er niet op zit te wachten.