Triest nieuws zegt de titel van mijn blog. Gelukkig geldt dat niet voor moeder en beide kinderen. Om te beginnen doen de kinderen het heel erg goed.. ze groeien prima en zijn levendig genoeg. Gelukkig bijna 30 weken dus de spannende weken zijn voorbij.
Het trieste nieuws is echter dat mijn schoonmoeder ongeneeslijk ziek is. Deze week hebben we te horen gekregen dat ze kanker aan de galwegen heeft met uitzaaiingen naar de lever. Helaas kunnen ze niets meer voor haar doen. Ze is te ziek om nog aan chemotherapie te beginnen. Na 2 weken ziekenhuis, een operatie aan haar darmen en een tijd beademd te zijn komt ze nu naar huis om haar laatste dagen/weken door te brengen.
Ze was zo gelukkig dat ik in verwachting van een tweeling was, ze zou dit zo graag willen meemaken. Mogelijk gaat ze de geplande keizersnede over 8 weken niet mee maken.
Leef je al die tijd op een roze wolk, alles gaat goed en dan ineens wordt je heel hard van die wolk af gegooid. Moeilijk is het nu te genieten. Door alle hectiek en spanningen van uitslag en in en uit ziekenhuis ook steeds harde buiken :-( moet dus rustig aan doen. Soms vraag je je af waarom alles niet gewoon lekker rustig kan blijven. Het liefst steek ik kop in het zand en wacht ik tot het overwaait maar helaas werkt het zo niet. Probeer dus een goede weg te vinden tussen zorgen voor schoomoeder en zorgen voor ongeboren kinderen (mezelf dus).
reacties (0)