Afspraak met donor, groenlicht + voortgang

Vandaag hadden we dan eindelijk de afspraak met de donor en de maatschappelijk werker weer.

Ze hadden overleg gehad en twijfelde nog wel een beetje, want ze vonden ons geschrokken en dat we het niet wouden vertellen aan onze kinderen waar we mee bezig zijn.
We hebben maar met der meegepraat en gaan het op ons eigen manier doen en vertellen.

Ze zei dat we inprincipe akkoord hebben en dat ze het gesprek vrijdag gaat terugkoppelen en dan krijgt de donor volgende week de afspraak voor het medische gedeelte van haar.

Over de mola zwangerschap is er een hele discussie geweest, maar volgens de artsen kan het gelukkig geen kwaad.

Na de medische afspraak word de voorlichting ingepland en gaat het eindelijke beginnen.

Ik heb een tijdje geleden een online reading gedaan en dacht eerst dat het een grap was, maar diegene wist mij dingen te vertellen die niemand kon weten.
Volgens mijn overleden oma heb ik eerder een zwangerschap gehad een meisje en ga ik dit jaar zwanger worden van een jongetje. 

En nu met het positieve nieuws .. zou het dan toch ? Zou het eindelijk 'ONS' jaar worden ?????????  Durf niet teveel hoop erop te leggen..

2014 ;

2014 was een jaar van alleen maar ellende.. ;
eerst 2 zware operaties gehad.. herstellen revalideren en tussendoor ook nog 2 mislukte isci pogingen waarbij ze bij de 2e keer juist heel erg positief waren...en dan ook nog eens een 3e operatie, omdat ze eerste mislukt was. (ben ik nog herstellende van,maar inmiddels wel al lopende).
Maar na dit alles ook nog mijn ventje die een soort tia gehad heeft eind 2013, dus heel 2014 ook aan het revalideren was en veel gezeik met zijn werk heeft gehad.

Besef me nu eigenlijk tijdens het 'schrijven' dat we ondanks het weinig lijkt zo getypt dat het toch een heel erg zwaar jaar geweest is.

Ik ben zelf ook bezig met een VERS-training om in bepaalde situaties anders te leren reageren.

Ik hoop echt dat 2015 mijn jaar mag gaan worden.. Ons wens is zo groot, ik denk niet dat ik zonder kindje kan leven.

Het moedergevoel 
Het moedergevoel pakt je beet, als je kinderen wilt krijgen. 
Maar er is zoveel dat je nog niet weet, onverwachte dingen waar ze altijd over zwijgen. 
Je begint aan de 1e passen op het pad, bent nog naïef en zorgeloos. 
Er is weinig wat je ooit tegenzat, je werd daarom ook zelden boos. 
Als je dan ontdekken moet, dat het niet zo makkelijk gaat als je wilt. 
Denk je nog onschuldig het komt wel goed, terwijl van nervositeit je lip toch wat trilt. 

Het moedergevoel heeft je te pakken, dus ga je de medische molen in. 
Je laat de moed niet zakken, ook al gaat het met wat tegenzin. 
Je gene moet je overwinnen, letterlijk met de billen bloot. 
Aan een behandeling beginnen, ook al is je angst nu groot. 
Je begint aan een tijd van onzekerheid, maar voor je heb je maar 1 doel. 
En dat raak je niet zomaar kwijt, dat kloppende moedergevoel. 

Het moedergevoel houd je op de been, tijdens het verlangen en het wensen. 
Ook al voel je je soms alleen, in die grote wereld vol met mensen. 
Mensen zijn vaak leken, IUI,IVF,ICSI, je krijgt het niet kado. 
Je kunt beter een been breken, want dat zien ze tenminste zo. 
Je gaat er 100% voor, ook al valt het je wel tegen. 
Toch zet je door, en moet je vaak je tranen wegvegen. 

Het moedergevoel begint te knagen, je gaat er haast aan stuk. 
Loopt je constant af te vragen, treft mij nog dat geluk? 
De een die zal het treffen, de ander grijpt ernaast. 
Dan is het knap je hoofd nog op te heffen, en te kunnen zeggen, ik was er haast. 
We zijn sterker door wat we beleven, en door alles wat men op ons pad legt. 
Als ze ons de kans maar geven, dat blijft ons moedergevoel wat dat zegt. 

Het moedergevoel je krijgt het erbij, het moeder worden niet. 
Sommige worden blij gemaakt, anderen helaas niet. 
Ook al zal het misschien zo blijven duren, vergeet niet te genieten van de wereld om je heen. 
Laat je leven niet verzuren, Je bent met zijn tweeën en niet alleen. 
En mocht je het toch treffen met die ooievaar, stuur dat maffe beest dan door. 
Naar de meiden hier onder elkaar, want daar doen we het nog steeds voor.