Lastig om nieuwe blog te plaatsen

Ja sorry, door de vele hatelijke reacties op mijn vorige blog vind ik het nu gewoon lastig om een nieuwe blog te plaatsen. Toch doe ik het omdat dit de plek is om mijn gedachten te ventileren en als je er zelf op papier naar kijkt kom je soms ook wel tot inzichten. Bovendien heb ik ook hele goede reacties gehad. Ik bedoel mensen hoeven het niet altijd met je eens te zijn en als ze je iets willen laten inzien is dat ook prima, maar dat kan ook op een aardige manier. Het is ook nog maar net geleden sinds de vorige blog, toch is het onderwerp hier gister nog een keer ter sprake gekomen. Het deed mij duidelijk meer dan ik wou toegeven en ik had drukte in mijn hoofd. Niet alleen door dit onderwerp maar ook door meer dingen. Dat zorgde dat ik de slaap niet goed kon vatten. Ik was vorige week eigenlijk zo verbaasd dat manlief over een kindje begon. Hij was eigenlijk ook zo stellig van 1 kindje van ons samen en 2 bonuskinderen voor hem is genoeg. Nu hij het zo hardop uitsprak en ik er stiekem ook al over nagedacht had, maar nooit uitgesproken omdat ik ook steeds gezegd had geen kinderen meer erbij, begon het te leven. Dus daarom mijn vorige blog. Ik heb gelukkig ook hele fijne reacties gehad en zoals iemand ook zei 'straks denk je over een aantal jaar van had ik maar'. De mitsen en maren heb ik niet zomaar, maar manlief kon mij hier in helpen om er realistisch naar te kijken en hij zei ook het is ons leven, onze keuze dus wat een ander (familie) daarvan zegt zou ik me niet druk om moeten maken. Dan nog mijn leeftijd. Het is natuurlijk wel een risico om op je 38e/39e zwanger te worden. Ondanks dat we zelf een weloverwogen keuze maken zou het fijn zijn om ervaringen van de dames hier te horen die rond de 40 zijn en zwanger zijn. Misschien heb ik ergens nog niet aan gedacht. Om een lang verhaal kort te maken. We willen eigenlijk nog wel zo graag een kindje erbij dat we in ons hart de knoop al doorgehakt hebben. Ik heb eerst mijn corona vaccinaties volgende week en in juni de tweede en daarna wil ik even een paar weekjes wachten voor de zekerheid. Dat zou betekenen dat na onze vakantie ik de pil zou laten staan. Niet meer op de manier zoals de vorige keer, maar een stuk relaxter. We zien wel hoe het loopt. Laten de natuur zijn gang gaan. En hebben sex wanneer we daar zin in hebben, geen gereken meer rondom eisprong e.d. Voor ons beiden voelt dat beter. Dus ja nog steeds... to be continued.....

1329 x gelezen, 3

reacties (8)


  • Lehaison

    Ik heb op m'n 37e mn vierde kind gekregen, was snel zwanger en opzich viel het prima mee! Was het zwaarder dan 11 jaar geleden toen we de eerste kregen, dat wel, maar had er nu ook al 3 rondlopen en toen niet ; ) ik heb me qua afwijkingen geen zorgen gemaakt, het is vervelend voor jezelf om je zorgen te maken wat nog niet van toepassing is. Als de wens er nog is, ga er voor!

  • boterbloemen

    Ik denk dat je mijn reactie op je vorige blog ook niet fijn vond, ik heb daar wel al geprobeerd dat recht te zetten. Maar nu ik lees dat je er zelfs van wakker hebt gelegen, wil ik er toch nog iets over zeggen. Ik had jouw verhaal verkeerd opgevat, en gezien sommige reacties waren er meer met mij. Ik heb gereageerd op het beeld dat ik had toen ik het las (zal het verder niet weer oprakelen). Toen ik daarna je reactie las, werd me duidelijk dat je het heel anders bedoelde. Ik denk een kwestie van ongelukkige communicatie van beide kanten. Ik heb je in elk geval niet willen kwetsen en vind het ook rot dat je er zo mee in je maag hebt gezeten.

    Wat ik toen in je reactie en ook nu weer lees, is een kinderwens die plots komt opzetten maar zorgen over je leeftijd en fysieke problemen. En dat is natuurlijk een heel logische zorg! Ik heb er zelf geen ervaring mee, maar in de familie een moeder die 37 bij de eerste en 40 bij de tweede was. Haar man is 10 jaar ouder dan zij. Het waren geen makkelijke zwangerschappen en bevallingen, en ook echt wel spanning rondom de nipt en 20 weken enzo. Zij durfde niet te klagen, omdat ze zich bezwaard voelde omdat ze er toch zelf voor gekozen had. Ze heeft ook veel naar buiten toe verantwoord, voelde voor haar alsof ze wel zwanger mocht zijn maar alleen als ze uitlegde waarom ze zo laat was. Dat heeft haar opgebroken, en dat was zo zonde. Daardoor echt minder genoten. Hij maakt zich nu wat druk om het schoolplein straks, is bang dat mensen denken dat hij de opa is ipv de vader. Ik weet niet hoe jullie daar in staan, maar mocht je je zorgen maken om de buitenwereld: laat het alsjeblieft gaan. Eén kind, drie of meer kinderen, samengesteld gezin, BAM, jonge moeder, oude moeder, mensen hebben óveral wel een mening over. Ook familie. Maar laat dat je alsjeblieft niet beïnvloeden en geniet er gewoon van. Wat ik bij onze familie zie is dat zodra het kindje er is, dat al voor een groot deel verdwijnt. Het zijn deels ook zorgen, zie het maar als lief bedoeld dan.

  • Ik-ben-weer-anoniem

    Bedankt dat je de moeite hebt genomen om nog hier te reageren. Dat waardeer ik zeker na de vorige keer. Ik denk omdat ik zelf ook zo verbaasd was dat manlief erover begon, dat het even moest landen. Daarom wist ik ook niet goed wat ik ermee aan moest. Na gisteravond nog een goed gesprek erover gehad te hebben weten we 1 ding zeker en dat is dat de liefde tussen ons heel goed zit en dat we ook genoeg liefde over hebben om aan het kindje te geven. De zorgen zijn denk ik wel logisch maar daar kijk ik nu ook nuchterder tegenaan. Voor alle zekerheid wacht ik nog wel tot na mijn vaccinaties. Dan kan ik vanaf halverwege juli de pil laten staan. Nogmaals ik waardeer het dat je nog een keer hebt gereageerd en dingen verduidelijkt hebt.

  • Zeldawarrior

    Ik heb op mijn 41e een kindje gekregen met mijn nieuwe partner en ik ben blij dat we er vol voor gegaan zijn. Als je dat wil, kun je in mijn blogs lezen wat een avontuur het is geweest, maar we hebben nu samen een prachtige dochter van bijna 10 maanden naast de twee pubers die ik al had. Volg je hart zou ik zeggen, en kijk waar het jullie brengt. ❤🍀🍀🍀

  • Ik-ben-weer-anoniem

    Wat een geschiedenis/avontuur zeg. Blij voor jullie dat het jullie een mooie dochter heeft gebracht. Ons hart volgen gaan we zeker doen. Dankjewel!

  • Lynn-

    Ik ben dus 38 en aankomende week word ik ingeleid. Mijn andere Kids kreeg ik voor mijn 25e. Ik vind het niet veel zwaarder dan toen.... Tot nu toe, en ik hoef geen week meer, werk ik ook nog gewoon halve dagen en pak ik 's middags en 's avonds mijn rust. Toen de kinderen kleiner waren (bij de 2e en 3e zwangerschap) kwam ik minder aan uitrusten toe :)

  • Anna-76

    Super leuk! Komt vast goed. Ik werd op mijn 39e en vlak voor mijn 41e moeder. Helaas ging niet alles van een leien dakje, anders had ik nog wel voor een 3e willen gaan. Als je graag wilt en fysiek kan het, dan moet je niet laten...en al helemaal niet om wat anderen ervan zeggen. 🍀

  • linaa

    Wat vervelend dat door sommige reacties jij er niet goed van heb kunnen slapen. Wat een invloed hebben sommige ook. Voor de dames die daarvoor hebben gezorgd denk even drie keer na voordat je zo maar van dingen uit gaat. Al heeft iemand het verkeerd geïnterpreteerd dan nog kan je het erna vragen of op een vriendelijke manier. Laten we liever voor elkaar zijn, elkaar steunen adviseren en begrip tonen. Maar weetje volg je hart en als daar de verlangen naar nog een kindje er is dan hoop ik dat het snel raak is dat word toch wel spannend