Mis mijn kleine knulletje zo erg..!

Heey meiden..

Ff me verhaal kwijt hoor.. ff van me afschrijven en me gevoel eruit gooien..

Heb het de laatste weken zo gigantisch moeilijk..

Weet eigelijk gewoon niet meer zo goed wat ik met mezelf aan moet.. Ben zo verdrietig omdat ik Mylan zo mis.. Ik heb gewoon nog zo veel liefde in me die ik aan hem wil geven, maar dit kan niet.. Ik wil zo graag hem vast houden, knuffelen, kusjes geven, voor hem zorgen, en lekker buiten wandelen en van alles en nog wat.. maar niks van dit alles kan! Al me dromen zijn in duigen gevallen..

En nu ben ik dankbaar en blij dat ik weer zwanger mag zijn.. Maar merk dat dit het verdriet om Mylan niet weg haalt.. Aan de ene kant Gelukkig niet.. maar aan de andere kant had ik niet verwacht dat ik het zo moeilijk zou hebben.. In de bijna 8 maanden dat hij niet meer bij ons is heb ik me nog nooit zo, verdrietig, leeg, en klote gevoeld.. Nu zijn het natuurlijk ook de hormonen die allemaal mee spelen denk ik van de nieuwe zwangerschap.. Maar alles lijd er onder.. Op werk gaat het niet lekker.. bedoel werk met gehandicapte.. en die halen soms t bloed onder je nagels vandaan, normaal heb ik altijd heel goed dat ik daar mee om kan gaan.. maar nu.. Drama! Ben vorige keer gewoon in huilen uitgebarste omdat ik niet meer wist hoe ik op de bewoners in moest gaan omdat ze zo dwars waren..

Heb nu wel op werk gezegt dat ik ff wat minder wil werken.. was weer 32 uur p w aan het werk en merk dat het gewoon ff me allemaal te veel word.. Nu eerst ff aan mezelf en me kleine kindje in me buik denken en dat werk komt allemaal vanzelf wel weer.. Werk wel nog alle dagen die ik ingepland stond alleen dan gewoon maar 4 uurtjes per dag ipv 8 uurtjes..

Ga ook met iemand praten die gespecaliseerd is in rouwverwerking.. Hopelijk mag dit ook allemaal een beetje gaan werken.. Kan prima thuis praten met familie en me eigen mannetje.. Maar ook hij weet geen raad meer met me als ik constant zo verdrietig ben..

Pfff wat een verhaal.. Moest het ff kwijt..

Maar goed, kijk wel weer heel erg naar dinsdag uit.. Dan krijgen we weer een echo.. Ben dan 16 weekjes en hoop dat de gyn kan zien of het een jongentje of meisje is.. Daar zijn we wel heel nieuwschierig naar.. Moet al smorgens om 11 uur dus hoef gelukkig niet nog de hele dag te wachten..

Andere meiden die ook een engeltje in de hemel hebben, hebben jullie nog tips hoe jullie met dit alles zijn om gegaan.. Het gemis van jullie pracht kindje.. Maar tergelijke tijd ook erg blij omdat je weer zwanger mag zijn..?? Ik hoor het graag van jullie..

Dikke kuss! En hoop dat het verder met alle moeders, zwangere vrouwen goed gaat.. en de nog niet zwangere vrouwen, ik hoop dat het voor jullie ook snel zo mag zijn :)

426 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • athiinaa

    Heel veel sterkte!! En hopelijk vind je snel je rust weer.

  • Isamy

    Goed dat je aan jezelf denkt en even wat gas terug hebt genomen! Het is allemaal niet niks hoor. Ben nu ook weer zwanger terwijl ik eigenlijk nog zwanger had moeten zijn van Amy*. Ik denk dus in 6 weken en in 36 weken. Maar de therapie die ik volg doet me goed en zorgt ervoor dat ik van deze zwangerschap durf te genieten hoe pril hij dan ooknog maar is....En jij hebt je hormonen op volle touren hoor meid! Ze gieren door je lijf. Geef er aan toe en herdenk je mooie mannetje! Kus voor jouw!

  • mama jo

    hoi meid,
    ik snap precies hoe je je voelt,heb het deze maand ook erg moeilijk ermee,henkjan* is deze maand geboren en overleden en ik denk er ook heel veel aan en mis ook de knuffels en kusjes die ik zo graag zou willen geven.raad voor je heb ik niet,bij mij werkt zelfs een verbouwing niet.. en ben ook nog niet terug zwanger ook dat wil niet dus heb ik maar van me af gezet.
    het zullen inderdaad ook wel je hormonen zijn maar luister wel naar het gevoel en druk het niet weg.goed van je dat je minder bent gaan werken voor je zelf en de kleine in je buik dat zal denk ik ook wel schelen zodat je wat meer tijd heb voor je gedachtes en rouwverwerking heb ik veel goeds over gehoord.hoop voor je dat je er veel aan heb en dat het allemaal wat minder moeilijk voor je gaat worden.veel succes bij de verloskundige geluk voor je dat je lekker voeg mag komen!!

    sterkte en een dikke knuf vn mij

  • NoMo

    Wat goed van je dat je minder bent gaan werken. Jij en je kindje in je buik hebben nu alle zorg en aandacht nodig. Rouwverwerking kan ook alleen maar voor verbetering zorgen. Sinds ik dat krijg, voel ik me steeds beter. Tuurlijk heb ik ook nog dipjes, maar die laat ik ook toe. Inhouden/wegstoppen heeft naar mijn mening geen zin. Daar krijg je alleen maar last van. Wat er uit is, kan je ook niet meer dwars zitten is mijn motto. Ik houd er rekening mee dat ik de rest van mijn leven moeilijke momenten zal blijven houden. Het verlies van Nola hoort bij mij, is onderdeel van mij.

    Kortom denk ik dat je goed bezig bent!
    Sterkte!

  • kwebbel

    Versta hoe je je voelt ik mis ons kleine Lore* iedere seconde van de dag! Ik ben nog niet terug zwanger maar denk ook niet dat dit iets zou veranderen want ons Lore* kan door niemand vervangen worden ze is mijn kleine meisje en zal altijd een hele grote plaats in mijn hart hebben! Dus denk ik als je zwanger bent dat het nog zoveel moeilijke maakt omdat je dubbele gevoelens hebt! Je bent zwanger en langs de eene kant heel gelukkig terwijl het verdriet ook heel sterk aanwezig is!

  • marjooo

    Ik snap je gevoelens zo goed..
    Ondanks dat ik niet opnieuw zwanger ben
    Maar soms is het ineens allemaal teveel..
    Te snel.. te moeilijk.
    En steeds dat besef dat je leven er zo anders uit zou hebben gezien..

    Mooi gezegd hieronder in de reacties..
    De wereld draait soms sneller dan we aankunnen..

    Meid,aar het verdriet, het gemis al je gevoelens er zijn..
    Niets is gek of raar..
    En hopelijk helpt het wat om te praten met iemand die gespecialiseerd is in rouwverwerking..
    Knap dat je die stap zet!!
    Sterke mama hoor!! Niet vergeten!

    Dikke knuffel, Blaaskusjes en aai over je buikje

    Wnnr schrijf maar lekker van je af hoor meid!!

  • mamavanrosa

    Gooi alles er lekker uit , en lucht je hart !!

    Ik vind het heel erg voor je ,

    ik wens je heel veel sterkte !!

  • tweeling77

    Lieve Esme,

    Alle gevoelens die je hebt zijn heel begrijpelijk in jouw situatie, hoe klote ook, probeer ze toch toe te laten meid, het is heel logisch dat je dat niet wilt, maar mijn haptonoom zegt ook tegen me: laat het toe en besef ook dat het normaal is dat je deze gevoelens hebt, dat kan vaak al schelen.

    Heel goed dat je op tijd aan de rem trekt door minder te gaan werken en te gaan praten met een professioneel iemand, dat is altijd goed ben ik van mening. Niemand kan denk ik zulk verdriet op eigen kracht verwerken.

    Ik weet dan niet hoe het is om opnieuw zwanger te zijn, voorlopig dank ik God op mijn blote knieen als het zover mag zijn, maar tegelijk wordt ik ook steeds angstiger dat het gemis om Remi* daarmee niet minder zal worden...

    Ik heb afgelopen week een intake gesprek gehad bij een psycholoog die werkt met EMDR therapie, schijnt heel effectief te zijn bij traumaverwerking, maar weet nog niet precies wat ik ervan moet verwachten. Google het anders even zou ik zeggen.

    Heel veel positieve energie en kracht jou kant op meisje!

    Ik denk aan je..

    Dikke kus Kim