Tsjaaa

En toen was ik ineens dus toch echt zwanger...

Met nadruk op was; want ik blijk inmiddels een miskraam te hebben gehad.
Ik had vrijdags een test gedaan, natuurlijk negatief. Maar ik wist dat er iets niet klopte, ik had namelijk sinds de geboorte van L geen koortslip meer gehad (en deze had ik nu dus wel). Daarnaast rook ik alles ook weer heel goed, kon ik niet meer op mijn buik slapen en was ik `s ochtends weer misselijk. Maar goed geen steep is niet zwanger, want ik laat mij inmiddels niet meer gek maken door mijn eigen lichaam!
Zondags mijn NOD en weer één streep dus niet zwanger en de duivels zouden nu wel snel komen. Maandags vertrouwde ik mij zelf niet en pakte de test erbij... Zie ik daar niet een lichte tweede streep op staan??? Dat kan toch niet, dus gelijk maar een nieuwe test gedaan. En ja hoor weer een lichte tweede streep zichtbaar. Ik wist even niet hoe ik het hebben moest en manlief zei; 'was het bij L ook niet zo'?? Een hele lichte streep? Tsja gelukkig had ik de oude tests nog liggen (vraag me niet waarom, maar voor nu wel handig) en ja hoor deze werden na verloop van tijd ook pas echt duidelijker. Dusss zwanger ;) woehoeeeee
Het loslaten heeft dus geholpen en ik ben gewoon na 4mnd al zwanger!!!

En toen de 2e verjaardag van L!!! Ons manneke is super gevoelig voor veranderingen dus we hadden hem al geprobeerd wat voor te bereiden. Maar helaas elke keer als wij zeiden wie is er bijna jarig; kregen we een NEE te horen. De ochtend verliep redelijk, zijn vriendinnetje kwam langs en dat was leuk, samen heerlijk spelen, de cadeautjes waren ook leuk maar verder niet te veel aandacht...
`s MIddags zat echter het huis vol en vond meneer het helemaal niets... Hij heeft de cadeautjes eerst niet willen hebben en pas later toen iedereen zat en hij bij papa op schoot zat, wilde hij wel een cadeautje uitpakken (als niemand keek!). Later vastgeplakt op mijn schoot en er niet vanaf willen. Ik vond het op dat moment helemaal prima, want ik had al wat bloed verloren en zag het somber in, dus deze knuffels waren een fijn gevoel.

Tegen de avond werd het bloedverlies toch echt meer en meer en ook stolsels. Uiteindelijk een beetje kramp gehad en naar mijn idee was dat het toen....
De volgende ochtend onze VK gebeld, ik mocht van haar na een week langskomen om te kijken of alles schoon was. Ik had alle hoop al verloren, ik was gewoon ongesteld en alle sympthonen waren meteen weer weg. Ik kon weer op mijn buik slapen en de misselijkheid was ook verdwenen.

Nu ben ik inmiddels langs geweest bij de VK, alles zag er schoon uit en helaas is deze poging mislukt, maar ze hoopt ons snel terug te zien voor een goede echo!
De eerst dagen was ik niet te genieten en vooral erg teleurgesteld. Nu ben ik weer redelijk nuchter; het heeft zo moeten zijn en wat ben ik eigenlijk blij dat het in dit vroege stadium is geweest en niet veel later... Het in die zin loslaten, dat ik er niet boven op zit met mijn rekenkalender en 'verplichte' nummertjes, werkt dus wel. Mijn lichaam heeft laten zien dat het nog steeds werkt en dat een volgende zwangerschap gewoon mogelijk is!

Ik ben dan ook positief dat een tweede niet lang op zich zal laten wachten!
Voor nu eerst lekker genieten van het zonnetje en we zien wel wat de toekomst ons brengt ;)