Bevallingsverhaal
Hier is dan EINDELIJK mijn bevallingsverhaal..
Op 16/02/2011 werd ik om 5.00 uur s'morgens wakker met buikpijn/ wee
achtige pijn... maarja de laatste weken van mijn zwangerschap had ik dit wel vaker en ook elke keer rond een uur of 5.00.. dus ik had met mijn slaperige kop nog niet meteen
gedacht dat het nu wel eens echt zo ver kon zijn. Bovendien waren we pas uitgerekend op 22-02-2011. Dus weer mijn bed in..maar
de pijn bleef.. om 6.00 uur weer eens naar de w.c en begon me toch wel een
beetje te dagen zo van goh.. zou t toch....
Om 7.00 uur verloor ik mijn slijmprop en werden de weeen
heftiger/ frequenter. We hebben met z'n tweetjes zitten tellen hoe vaak en hoe
lang en rond 9.00 hebben we voor het eerst het zk gebeld. Daarna thuis nog tot
14.00 uur de weeen opgevangen. Steeds dacht ik nog van t zullen wel mijn darmen
zijn want ik had daar toevallig ook heel erg last van die ochtend. Toen we
om 15.00 uur in het ziekenhuis aankwamen bleek ik al 4 cm ontsluiting te
hebben en werden meteen mijn vliezen gebroken door de vk.Dat had ik echt niet verwacht.. had zelfs mijn koffer in de auto laten liggen zo van we zullen toch weer eerst terug naar huis moeten. Maar
ik mocht dus meteen blijven!
De weeen werden steeds heftiger en ben ik daar in
bad gaan zitten om de weeen op te vangen. Ik had echt hele heftige weeen en de
verpleegster die bij ons was, zei steeds de ontsluiting zal nu wel goed
doorzetten, je bent er bijna etc. etc. Toen ze om 18.00 uur weer gingen kijken
hoeveel ontsluiting ik had, bleek dit maar 5 cm te zijn..wat een
teleurstelling.
Na een echo bleek dat onze zoon niet goed voor de uitgang lag...moest ik op mijn zij gaan liggen in de hoop dat hij zou draaien. Ook zouden zij gaan starten met het toedienen van weeenopwekkers en heb ik toch besloten om een ruggeprik te vragen. Om 19.00 uur
kreeg ik een ruggeprik waarna de pijn van de weeen en mijn persdrang (wat ik
dus nog niet mocht hebben) afzakte..maar helaas kwamen de weeen ineens via mijn rug/stuit weer terug.
Ineens kwamen de vk en 2 verpleegsters de kamer binnen gestormd en stonden rond mijn bed naar de monitoren te kijken, ik schrok me rot! De hartslag van onze zoon daalde ineens enorm. De weeenopwekkers werden meteen uitgezet en ik moest weer op mijn rug gaan liggen gelukkig kwam de hartslag weer terug.
Langzaam werden de weeenopwekkers weer opgebouwd, maar de ontsluiting kwam heel
traag op gang. Rond 23.00 uur was ik echt op.. de weeendruk die ik voelde
in mijn stuit deed echt mega veel pijn en had weer persdrang maar ik mocht nogsteeds niet persen. Eindelijk zat
ik op 9cm en hebben ze nog even getoucheerd waarna de laatste cm gelukkig snel
volgde.
Eindelijk mocht ik gaan persen..de hartslag van onze zoon daalde ineens weer. De gyn kwam erbij..en
ik mocht nog maar een paar keer persen en daarna zou de vacuumpomp gepakt
worden. Ik heb echt alle kracht uit mijn tenen gehaald en flink gepers..maar
nee..t lukte niet.. toen dus ingeknipt en de pomp er op. Na een paar keer
persen kwam onze zoon om 23.36 uur ter wereld! Gelukkig was zijn hartslag meteen weer normaal en werd hij meteen op mijn borst gelegd. Wat een heerlijk moment als je voor het eerst in de ogen van je kindje kijkt. Het was ook mooi dat hij meteen stopte met huilen toen ik tegen hem begon te praten.. ik was helemaal ontroerd!
reacties (0)