Einde zwangerschapsverlof

En dan is het ineens weer tijd om aan het werk te gaan. Vrijdag is officieel mijn eerste dag, maar ik heb afgelopen vrijdag al min of meer een dagje gewerkt. Dat is toch wel weer even wennen. Ook mijn hersenen moeten weer even op gang komen na zo'n lange tijd uit de roulatie te zijn geweest. Zara en Jonathan zijn dus ook voor het eerst samen naar de opvang. Dat vond Jonathan blijkbaar de normaalste zaak van de wereld, want hij maakt er niets van. Grappig om te zien. Zara doet het goed op de opvang, dus ik kan met een gerust hart aan het werk. Jonathan heeft amper tijd om naar me te zwaaien als ik hem wegbreng, dus die zit ook helemaal op zijn plek daar.

Met beide kids gaat het hartstikke goed. Een paar weken geleden mocht ik met beide kinderen op controle bij het consultatiebureau. Jonathan moest een ogentest doen, waar hij met vlag en wimpel voor geslaagd is. Hij vond het zo leuk om die test te doen, dat hij nog een keer wilde. Dat maken ze niet vaak mee, haha. Hij kreeg ook complimenten over zijnspraak. Hij articuleert heel erg goed. Volgens de wijkverpleegkundige hoeft hij dat pas op zijn 4e te doen, zo goed, dus hij loopt wat dat betreft ruim voor. Ja, een beetje opscheppen mag best als trotse mama :). Hij is dol op boekjes lezen en hij implementeert de zinnen en woorden die hij daar leert onmiddelijk in zijn eigen verhalen. Dat resulteert in komische situaties. Laatst zei hij tegen mijn vader toen ze bij de voliere van mijn vader stonden: ' De vogels vliegen in paniek in het rond!' Een geweldige zin voor een driejarige.

Zara kreeg haar eerste prikjes met als resultaat een hele boze baby. Ze stopte pas met huilen toen we al ruimschoots op weg naar huis waren. Ze doet het verder gewoon heel erg goed. Ze kan al best ver zien en ze volgt me de hele kamer door met haar blik. Ook begint ze het leuk te vinden om in de box te spelen, iets wat haar broer nooit leuk heeft gevonden. Heel fijn om haar af en toe even weg te kunnen leggen. Wanneer ze ontevreden is en blijft knoop ik haar in een van mijn draagdoeken. Dat vindt ze heerlijk. Zij kan dan lekker slapen en ik heb mijn handen vrij. Laatst heb ik nog cupcakes gebakken met Zara in de doek. Hulde aan de draagdoek! Die helpt mij echt door de huiluurtjes heen. Die heeft ze nog wel regelmatig, maar het wordt gelukkig steeds minder.

Groetjes!