Bevallingsverhaal

Eindelijk heb ik even de tijd om mijn bevallingsverhaal te schrijven.
Ik heb het best snel geschreven dus mijn excuses voor fouten!

Bevallingsverhaal
Snel, thuisbevalling & Heftig

17-02-2011 was de dag en er was nog steeds geen baby.
Ik zat al op bb te klagen dat ik graag wilde bevallen op die dag,
en dat ik ergens nog de hoop had, dat ik alsnog op 17 feb zou bevallen, alhoewel ik
al aan de tijd zag dat ik dat NOOIT zou redden, want het was al avond richting middernacht.

Ik voelde mij op 17 feb al misselijk in de ochtend en ik had bij het plassen al wat bloed gezien.
Rond 22.00 begon ik last te krijgen van hardebuiken die best zeer deden. Ze kwamen best vaak
vergeleken met andere dagen. Ik had mijn moeder rond 22.30 aan de telefoon en ik moest het gesprek
afkappen, omdat ik echt last had. Ik stond er verder niet bij stil, dat het eventueel echte weeen kon zijn.

Nou ik kon dus niet slapen en zat nog op bb en het was inmiddels al rond 01.00 en de pijn werd steeds erger.
Ik ging maar beetje ronddwalen in huis en besloot daarna om even onder de douche te gaan staan.
De pijn werd niet minder, "ik dacht nog steeds niet dat het ECHT zover was"
Inmiddels was het al 3 uur en ik was MOEEEE en wilde toch nog proberen te slapen, want misschien zou
het voorbij gaan dacht ik nog.

Na de douche ging ik mijn warme bedje in. Ik doezelde af en toe weg maar had echt last en kon
niet slapen. Na half uurtje gelegen te hebben besloot ik om toch maar nog even de douche in te gaan en de tijd tikte door en de pijn werd erger. Om 4.30 besloot ik mijn moeder maar te bellen en ik zei nog voorzichtig dat het misschien begonnen was. Ze zei dat ik de vlk moest bellen voor de zekerheid. Ik wilde nog niet bellen, want stel je voor is vals alarm "achteraf heel stom, ALTIJD BELLEN!" Mijn moeder was er binnen een half uur en ik stond nog onder de douche toen zij binnenkwam.

Om 05.00 heb ik de vlk gebeld en zei dat ik echt pijn had! De vlk wilde pas om 06.00 komen, omdat ik best relax aan de telefoon klonk...
ik schreeuwde niet van de pijn dus volgens haar kon ik nog best wachten.

Ik dacht shiiiiiipss NOG 1 UUR WACHTEN PFFF!

Ik ging gelijk weer de douche in, en om 06.00 kwam de vlk aan en ging ik de douche weer uit.
Gelijk ben ik op bed gaan liggen zodat zij kon kijken hoeveel ontsluiting ik had.

Ze keek me geschrokken aan en zei JE HEBT al 7 CM ONTSLUITING!
Ik denk niet dat je het ziekenhuis nog red.
Ik wilde perse naar het ziekenhuis!

De vlk belde snel het ziekenhuis op en die zat VOL.
Sint fransiscus VOL.
Dijkzigt VOL.
Ik raakte in paniek.
Er was nog een plekje in het ziekenhuis van GOUDA
Dat zou ik nooit redden met 7 cm ontsluiting.
Dus thuis bevallen was de oplossing.
Ze belde de kraamhulp en die was onderweg.

De vlk haalde haar spullen uit de auto en legde alles klaar voor de bevalling.
Ik liet ondertussen alles bezinken, dat ik dus ECHT thuis ging bevallen.
Ik vond het ENG, omdat ik me er niet op had voorbereid.

Alles lag klaar en de vlk besloot mijn vliezen te breken en om 06.32 kreeg ik persdrang.
Naar mijn idee duurde het persen een eeuwigheid.
Ik raakte ook op een gegeven moment echt in paniek tijdens het persen.
Ik was zooo moe op een gegeven moment, ik had amper kracht meer om te persen en mijn rug deed zeeer en mijn bed was totaal niet comfortabel om te bevallen... wat een nachtmerrie leek het zeg.
De vlk en mijn moeder kalmeerde mij en het lukte aardig.
Het persen ging best moeizaam want mijn persweeen waren niet heel krachtig, dus koste het mij meer energie, maar gelukkig kwam het hoofdje er bijna uit!
Ik moest nog 1 keer goed persen en dan zou hij er zijn.

Ik perste zo hard als ik kon en ik voelde dat het hoofdje eruit was,
De vlk keek mij heel sirieus aan met een andere blik en zei "Telly" nu ga je heel goed luisteren
je moet nu nog 1 keer HEEL hard persen, anders gaat het niet goed" ik kreeg er de kriebels van en ik wist dat er wat aan de hand was. Ik perse op dat moment zo hard als ik kon en mijn kindje was er :D
Hij huilde niet gelijk maar kort daarna wel en ik kreeg hem op mijn borst.
Wat was ik blij, gelukkig, gespannen etc pffoee wat voelde ik op dat moment veel zeg.

De placenta kwam er snel uit en geen hechtingen.
Wat er dus aan de hand was tijdens het persen, mijn zoontje had navelomstrengeling en daardoor
kon de vlk hem er niet gelijk uittrekken toen het hoofdje er was en moest ik flink persen zodat ze hem wel kon beetpakken. Wat ben ik blij dat alles toch goed gegaan is. En hij had een score van 10/10/10 perfect!

Ik geniet enorm van mijn kindjes!
I'm blessed.

Liefs mommy T