Ik voel mij machteloos

Ik zit er op dit moment echt doorheen en voel me machteloos. Mijn moeder heeft Alzheimer (fase 5). Als je met haar praat, gaat dat vaak nog goed, maar haar kortetermijngeheugen is snel weg. Ze vindt het juist heel fijn om bij mij te zijn of bij haar zus langs te gaan.
Mijn broertje wil dat echter allemaal verbieden. Hij zegt dat het haar onrust geeft als ze uit de zorginstelling wordt gehaald, waardoor ik haar niet eens meer mag meenemen, bijvoorbeeld even een ijsje halen met de kinderen.
Dit doet mij ontzettend veel pijn, omdat mijn moeder hier juist van geniet en er blij van wordt. Ik wil er voor haar zijn en samen nog mooie momenten maken. Het voelt onrechtvaardig dat dit mij wordt ontzegd, terwijl ik hier niets verkeerds mee doe.
Mijn broertje is officieel haar mentor, dus ik heb het gevoel dat ik geen poot heb om op te staan — maar het voelt niet goed om dit zomaar te accepteren.

Wat kan hier tegen doen?