Wachten op de resultaten van de punctie.. en dan plots gaat de telefoon..

Amai wat een bewogen dag.. Al sinds vorige week dinsdag maken we ons druk, hier zijn vele traantjes gevloeid, onzekerheden.. Meer dan een week echt afgezien..

Vandaag donderdag 23/09/2010 heel vroeg opgestaan na een slechte nacht. Wanneer gaan ze mij bellen? Wanneer krijg ik eindelijk de resultaten? Gaat het wachten beloond worden? Of gaan er nog meer pijnlijke momenten vallen.. Je zit met zoveel vragen en dat wachten duurt enorm lang. Het is precies alsof de tijd is blijven stilstaan en niet vooruit ga. Je kijkt op uw klok en ziet het uur staan, 5 minuten later kijk je nog eens en denk je, nu moeten we toch al een uur verder zijn maar niets is minder waar..

Dan plots om 13u gaat de telefoon en zegt er een Mijnheer aan de andere kant "Hallo, u spreekt hier met Dokter Freys, ik bel ivm uw punctie, alles is normaal hoor tot hiertoe" amai ik wist niet meer wat zeggen, ik stond versteld en zeg tegen hem "Oh Mijnheer dank u, dank u voor uw telefoontje, je weet niet hoelang ik hier al op wacht!!" Hij begon te lachen en toen wou hij bijna afronden tot de vraag in mij opkwam voor het geslacht.. hij vertelde mij daarop "wat wij nu kunnen zien is dat het een dochtertje gaat worden".

Amai wat een pak van mijn hart!! Ik wil zo blij zijn maar ik weet alsnog dat ik voorzichtig moet zijn want binnen 2-3 weken weten we pas de rest van ons chromosomenkaart en natuurlijk hoop ik dat deze even positief mag uitdraaien.. ik heb zoveel stress gehad dat ik hoop dat we nu toch wel een lichtpuntje aan het einde van de tunnel mogen hebben en dat we dan toch een gezonde dochter mogen verwachten in maart 2011!! Ik weet ook wel dat ik enorm opgevolgd ga worden door 2 gynaecologen en dat ieder bezoek aan de gynaecoloog geen pretje voor ons gaat zijn maar wel weer een stressmoment. Stress om toch maar weer iets slecht te moeten aanhoren..

Als alles goed mag gaan heeft Jayno er in maart 2011 een zusje bij!!