Update

Nou ja, de 2 zaken zeggen al genoeg: dit is een update, en ik voel me ellendig.

Gewoon, in en uit een depressie volgens mij. Zie nergens meer het nut van in. Mijn zoon van 11 zit in de puberteit en doet precies het tegenovergestelde van wat je zegt, is eigenwijs, brutaal en luistert gewoon niet.

Manlief denkt alleen maar aan zichzelf en uit alleen maar nutteloze opmerkingen als "toen ik alleen was deed ik het ook al zo". Ja, dat kan, maar nu heb je een gezin...

Op mijn werk loopt het al een hele tijd niet lekker, en ik probeer dan ook zo weinig mogelijk op kantoor te komen. De baas doet allerlei beloften aan klanten, als ik dat aan de binnendienst doorcommuniceer, "probeer ik de werkplaats te dirigeren".

Mijn huishouden loopt achter, doordat ik het simpelweg niet alleen kan. Het was al druk met z'n 3tjes, maar nu met de baby erbij heb ik echt hulp nodig van manlief, en die roept alleen maar dat hij zo moe is. Ja, dat snap ik, maar ik kan echt niet genieten van een toilet dat je al ruikt als je binnenkomt. En dan heb ik het over het toilet van de badkamer die op de bovenverdieping zit!!

Manlief had van de week het lef om te zeggen dat hij net zo veel doet als ik, en dat ik alleen maar zeik. Okee, is goed, ik zal eens écht net zo veel (of weinig) als jou doen. Dus nu komt hij iedere avond thuis en staat zijn eten niet meer klaar. Nee, dat is ook niet goed, dan is hij beledigd!

Het interesseert me gewoon niet meer. Alles gaat op dit moment fout. Overal komt commentaar vandaan en ik weet even niet meer hoe ik me staande moet houden.

Verder ben ik ook nog steeds niet aan de pil en is mijn menstruatie een puinhoop. Was ik altijd stipt iedere 28 dagen ongesteld, sinds de bevalling is het iedere 34 dagen ofzo. Gister zat ik op dag 28 ofzo, verlies ik ineens een beetje lichtroze bloed. En vandaag was het weer over. Wat is dit nou weer? Zelfs mijn lichaam is van slag.

Er staan ook zoveel zaken nog op stapel: de hele vloer moet eruit tot op het beton, de keuken ook, boven wordt dubbel glas geplaatst, dan nieuwe vloer en nieuwe keuken erin. En het liefst nog voor de vakantie 8 juli.

Dus tijd om eens even lekker te gaan zitten is er ook niet bij. Niet dat ik dat wil, want dan heb ik teveel tijd om na te denken over alle ellende die me op dit moment overkomt. Klinkt heel zielig maar zo voel ik het wel. Dus ben de zolder maar overhoop aan het trekken en klaarmaken voor zoonlief. Zijn hoogslaper staat inmiddels te koop want die past niet op zolder.

Dit keer een minder gezellige blog, maar dat moet ook maar eens kunnen denk ik. Ik lees er met regelmaat van andere BBers. Misschien moet ik mijn therapeute maar weer eens bellen...