20 weken echo

Vandaag de 20 weken echo gehad. Wat is dat vooral heel erg mooi zeg. Zo een mooi en scherp beeld van de kleine in me buik. We hebben aangegeven niet te willen weten wat het geslacht is en weten het dus ook niet.

Deze echo was een check op eventuele afwijkingen. Ik heb daarom ook een handtekening moeten zetten dat ik me bewust was dat ze een afwijking zouden kunnen vinden maar ook dat het kan zijn dat er op de echo niks word gezien en het kind toch met een afwijking zou kunnen worden geboren.

Vrijwel direct mocht ik komen liggen en kreeg ik wonderbaarlijk ( vond ik zelf) warme, bijna heet, gel op me buik ipv de irriterende koude troep. Apparaatje op me buik en daar was ie. Vol in beeld met ze hele lijfje. Steeds met ze handjes en armpjes voor ze gezichtje zwaaiend. Er zijn heel veel dingen gemeten en bekeken. Waaronder de hoofdomtrek. En de omtrek van de maag. Er is gekeken naar de bloedtoevoer in de navelstreng. Dit moeten 3 vatten zijn waarvan er 1zich opsplits, dit deed het prima. De bekken, ruggengraat, benen en armpjes van de kleine zijn bekeken en ook verschillende organen. Zoals de nieren en de blaas. De blaas was gevuld. Zo grappig omdat te zien. Zo klein, ongeveer 23cm en dan toch al een plasje hebben en kunnen ophouden.

De kleine hersenen waren goed ontwikkeld en ook de navelstreng zat op de juiste manier vast. Dus zonder een opening er naast.

Ook werd er gekeken naar het hart. 4 kamers en een goede tussenwand. Helaas was de kleine op ze buikje gedraaid waardoor ze niet per kamer naar de werking kon kijken. Wel hebben we het hartje met 130 slagen per minuut gehoord. Hiervoor mogen we volgende week terug komen. Dus een extra echo. Altijd fijn en maak me verder geen zorgen om het hartje.

Tussen door was de kleine hummel het denk ik zat en gaf een trap waardoor het beeld schokte. De placenta ligt voor de baby en recht voor de baarmoedermond. De kleine lag met zijn kontje tegen me maag aan. De echoscopiste vroeg me al of ik last had van maagzuur. Gelukkig is dat nog niet zo maar dat zal dan nog wel komen zei ze. Ik voel wel dat de kleine dat een fijn plekje vind. Vooral 's avonds komt het daar liggen en probeert dan zo dicht mogelijk tegen me buik te liggen. Zelfs Glenn kan de met ze hand voelen dat er ''iets'' ligt. Heel regelmatig voel ik kleine kriebeltjes en plopjes in me buik. Net of je word gestreeld over je buik maar dan aan de verkeerde kant. Hihi echt te lief.

De kleine hummel nam nog even een slokje van het vruchtwater terwijl zijn gezichtje vol in beeld was. Echt heel erg lief en blijkbaar smaakte het lekker want ze handjes zorgde voor nog een stroom vruchtwater richting ze mond.