Eigenwijs zijn

28mei

2 streepjes stond er op de test vandaag. Overduidelijk een streep die zegt zwanger.

Rond een uur of 5 ben ik toch maar een test gaan kopen bij de apotheek. Ik ben daarna nog even langs 2 winkeltjes geweest. Ik zou niet meteen testen. Ochtend urine is immers toch beter. Eenmaal thuis wilde ik toch testen en ben de badkamer in gegaan. Ik voelde me zo eigenwijs. Ik hoefde amper te plassen en het was ondertussen even over 5 uur geweest. Niet meer echt ochtend. Ik had geen positieve uitslag verwacht. Na het plassen die stick er in gedaan. En neer gelegd. Het balkje ging niet lopen dus dacht dat ik het fout had gedaan. Toch maar laten liggen n ineens bewoog het wel het stopte na de controle streep. Ik ben terug gaan zitten op de wc. Was beetje wiebelig.

Na een 2 minuutjes stond ik weer op en ging kijken. Vervolgens liep ik weg van de test. 2 strepen dat kan toch helemaal niet.

Ik denk dat ik ondertussen al 30 keer het huis door ben gelopen. Test gepakt en weg gelegd. Het maakte me wiebelig en blij. Er stonden tranen in me ogen van blijdschap.

Met de test in me handen stond ik tegen de muur. Ik ben zwanger, echt zwanger.

Ik wist niet goed hoe ik G. dit kon vertellen. Ik heb vanalles bedacht en wilde hem het uiteindelijk op het strand vertellen.

Komt meneer tuis zegt ie: en heb je nog een test gehaald? Ik kon er niet om heen en heb hem de test gegeven. Hij schrok er van. Was niet boos maar schrok erg. Ik heb gezegd dat ie alles mag voelen. Ik heb verteld dat ik een uur lang nodig had om er ietsje aan te wennen en me te voelen zo als ik me voelde: blij.

Hij liep even weg, de kamer in. Ik ben door gegaan met koken. Hij kwam gelukkig weer terug. Uiteindelijk zijn we toch nog naar het strand gegaan. Gewoon even ons ding. Stukje daar lopen. Even zijn wie we zijn. Ondertussen samen happy en blij. En we zien wel wat er komt.

G. wil wel dat ik bij de huisarts een bloedtest laat doen omdat ie dan pas 100% zeker geloofd dat het waar is. Dus ik zal morgen de huisarts bellen om het te vragen en om te vragen me te helpen.

Tuurlijk zijn er dingen waar ik erg tegen op kijk en dingen die me erg eng lijken. Maar ik heb alles er voor over. Dit is het aller mooiste wat je kunt overkomen. En ik heb het gekregen.

Me hoofd zit nog wel even flink op een wolkje. Maar ik besef me heel erg goed dan 6 weken niks zegt en dat er niks zeker is. Het kan nog alle kanten op gaan. Het kan zelf heel fout gaan nog. Dat weet ik en dat besef ik me heel goed. Maar dat neemt niet weg dat ik wel mag genieten van de dingen die ik nu voel en mee maak.

Ik ben moe en heb laatste tijd meer last van me ogen en hoofd. Me borsten doen best een beetje pijn maar is goed te doen. Verder nog weinig last ergens van. En hoop dat het zo blijft. Ik zal er ten alle tijden alles aan doen om met me voeten op de grond te blijven staan. Doe ik dat niet trek me dan heel hard en snel terug om laag.

Ik ben heel erg blij en we maken grapjes. Maar ik voel me vooral heel erg gelukkig. Ik ga zo lang als mogelijk me mond houden tegen mensen. Er zijn er nu al genoeg die het weten en daar houden we het bij. Eerst de huisarts en de komen de weekjes.