Bevallingsverhaal
Nou volgens mij ligt iedereen in bed behalve ik, ik kom dus echt niet in slaap en ben ook helemaal niet moe!
Dus ik dacht laat ik eens mijn bevallingsverhaal erop zetten.
Nou hou je vast het word een lange..
Op woensdag 25 april begon het een beetje te rommelen in mijn buik.
Daarvoor had ik al telkens voorweeen, in de ochtend verloor ik wat slijm en bloed even schrikken maar toen dacht ik eindelijk begint het! Maar de weeen kwamen niet regelmatig en bij de eerst bevalling zou het langer dan 24 uur moeten duren dus dacht geen paniek misschien is er toch niks aan de hand...
Totdat het 's avonds echt heftig werd, om 3 uur in de nacht kwam de verloskundige een inwendig onderzoek doen ik hoopte dat ik al wat ontsluiting had, helaas zat ik nog maar op 1cm. Dus nog een lange rit te gaan..
Na 4 uur lang te hebben gewacht en gepupft wat ik deed kwam de verloskundige weer controleren nou niet veel goeds want zat nog maar op een krappe 2 cm.
Op een gegeven moment zag ik het echt niet meer zitten had ook helemaal niet geslapen.. De verloskundige zei het duurt nog wel even dus ik kom morgen rond een uur of 11 a half 12 terug.
Ze was er rond 11 uur weer maar zat nog maar op de 3 cm..... Het schoot dus echt niet op en ik wou nog wel thuis bevallen maar dat zat er dus niet meer in.
Ze had mijn vliezen doorgeprikt en het ziekenhuis gebeld of ik daar terrecht kon voor weeenopwekkers en pijnstilling omdat het allemaal niet soepel verliep en ik zoveel pijn had.
Toen begon het pas echt, snel mijn vluchtkoffertje gepakt en op na het ziekenhuis.
Daar lag ik dan op de kamer met de banden om mijn buik, had graag gelijk pijnstilling willen hebben maar dat kon nog niet want had nog geen 4 cm ontsluiting.
Na een paar uur daar gelegen te hebben had ik dan uiteindelijk 4 cm eindelijk!
Op na de verlossing van de pijn . ( Tenminste dat dacht ik dan )
De ruggenprik opzich viel reuze mee had er meer van verwacht, nadat die gezet was had ik nog veel last van mijn rechterzij terwijl ik amper nog wat voelde aan mijn linkerkant, dat zei ik tegen ze en kreeg toen nog een dosis toegediend.. Toen was ik weer op mijn kamer in het ziekenhuis en ik had nog steeds zoveel pijn wat bleek de ruggenprik was niet goed gezet.
Dus werd die opnieuw gezet uiteindelijk werkte die en verscheen en een lachje op mijn gezicht.
Maar het schoot nog niet op, na een paar uur bleek dat mijn ontsluiting nog steeds niet op gang kwam 4 cm en het werd wat weeker daarbinnen. De weeënopwekkers hielpen ook niet echt.
Het hartje van de kleine klopte te snel als ik op mijn rug lag en zakte dan opeens af..
Het hartje van de kleine klopte te snel als ik op mijn rug lag en zakte dan opeens af..
Toen hadden ze een sneetje in het hoofdje gemaakt van de kleine om te kijken of ze genoeg zuurstof had.
Bleek dat het wel goed zat na een half uur hadden ze het nog een keer gedaan want ze waren uiteindelijk toch niet zeker van hun zaak. Maar toch was het nog goed.
Opgelucht ging ik verder de bevalling in, de dokter kwam weer terug en moest weer bloed afnemen van haar hoofdje in totaal dus 3X ! Bij de 3de x had ze twijfel dus ging ze overleggen met de gynaecoloog voor een keizersnede.
Uiteindelijk was ik dan op 8 cm . EINDELIJK dacht ik nog 2cm en dan mag ik persen!
Helaas 20 minuten later kwam de dokter terug met slecht nieuws , we willen een keizersnede uitvoeren..
Want ze kreeg dus niet genoeg zuurstof binnen.
Bleek dat het wel goed zat na een half uur hadden ze het nog een keer gedaan want ze waren uiteindelijk toch niet zeker van hun zaak. Maar toch was het nog goed.
Opgelucht ging ik verder de bevalling in, de dokter kwam weer terug en moest weer bloed afnemen van haar hoofdje in totaal dus 3X ! Bij de 3de x had ze twijfel dus ging ze overleggen met de gynaecoloog voor een keizersnede.
Uiteindelijk was ik dan op 8 cm . EINDELIJK dacht ik nog 2cm en dan mag ik persen!
Helaas 20 minuten later kwam de dokter terug met slecht nieuws , we willen een keizersnede uitvoeren..
Want ze kreeg dus niet genoeg zuurstof binnen.
Dit was niet wat ik en mijn vriend gehoopt hadden, ik barstte in tranen uit want ik wou dit zo niet.
Maar je kunt er niks anders tegen doen, een teleurstellend gevoel gaf me dat ik niet kon doorzetten tot de 10 cm. Wou zo graag een normale bevalling.
Om 02;42 , 27 april 2012 is ons meisje geboren.
Met de naam Djamila Noa.
Het bleek na die tijd dat de navelstreng 2 x om haar halsje was gewikkeld.
Dus was blij met de keizersnede.
Het was voorbij die lange bevalling van langer dan 2 dagen eindelijk kon ik mijn meisje in mijn armen houden.
Nu genieten we er volop van en zijn we trotse ouders van ons prinsesje.
xxx
Maar je kunt er niks anders tegen doen, een teleurstellend gevoel gaf me dat ik niet kon doorzetten tot de 10 cm. Wou zo graag een normale bevalling.
Om 02;42 , 27 april 2012 is ons meisje geboren.
Met de naam Djamila Noa.
Het bleek na die tijd dat de navelstreng 2 x om haar halsje was gewikkeld.
Dus was blij met de keizersnede.
Het was voorbij die lange bevalling van langer dan 2 dagen eindelijk kon ik mijn meisje in mijn armen houden.
Nu genieten we er volop van en zijn we trotse ouders van ons prinsesje.
xxx
reacties (0)