Wildkolven

Ongetwijfeld zitten er op babybytes bikkels tussen die bezemkasten en achterbanken niet schuwen maar ik was tot voor kort een groentje waar het kolven “op locatie” betreft. Op werk heb ik de luxe en het gemak van een kolfkamer met rustbank, koelkast, stromend water, 8 jaargangen Ouders van Nu én het rode lamp om aan te geven dat ‘ie bezet is. En thuis zijn we natuurlijk ook van alle gemakken voorzien. Maarrrrrrrrrrrrrr gisteren moest ik voor een cursus de hele dag naar een externe traininglocatie. Ik had van tevoren de trainer gevraagd om is voor me te regelen, dus vol goede moed ging het rugzakje met kolfspullen mee. Halverwege de ochtend gaf ik aan haar aan dat ik gebruik wilde maken van de voorziening; vreemde blikken van mijn medecursisten natuurlijk..

Ze had een vergaderzaal náást de trainingszaal geregeld, waar een collega van haar zat te werken maar die maakte wel even ruimte voor “mijn hoge nood” zoals hij het zo charmant uitdrukte.

Gelukkig kreeg ik wel de sleutel en eenmaal alleen ging ik op zoek naar een stopcontact. Lamellen dicht en op de grond van een grote lege vergaderzaal met als gezelschap de screensaver van de laptop van de collega zat ik daar….

Iehuhiehuhiehuhiehuh… piepte de kolf.. Fijn… spontaan kwam er natuurlijk geen druppel… want; zouden ze me horen in de zaal hiernaast? Zitten die lamellen wel goed dicht? Brr, koud die grond, maar hier zit het stopcontact..

Zucht

Uiteindelijk een half uur later had ik pas een beetje een flesje vol en begon ik de kolf te demonteren. Wat een geklooi en natuurlijk geen stromend water om de boel schoon te spoelen. ‘Zal ik dan maar de boel meenemen naar het toilet?’ Nee dan moet ik over de gang..

In mijn haast draaide ik het doppie van het scheef erop, SNOTVER! Tot mijn verbijstering gooi ik het flesje om en op de vloerbedekking ontstaat een grote donkere vlek van mijn kostbare oogst.

KUT

Uiteindelijk met schaamrood op mijn kaken drie kwartier later weer terug in het lokaal…

Ik heb de collega gelukkig niet meer gezien.

;-)