Moeilijke week
Deze week hebben we een besluit genomen en gaan we een moeilijke tijd tegemoed maar misschien ook wel beter zo.
Ik zal even in het kort uitleggen:
Mijn vriend had een leuke baan maar is 3 jaar geleden in de ziektewet beland doordat zijn knieen ernstige slijtage hebben (hij is nu 26 jaar) zijn kraakbeen in de knieen is niet goed en het enige wat hem nog kan helpen maar wat niet gegarandeerd is, is een operatie waarbij zijn been rechtgezet moet worden maar dan zal hij ook direct een kunstknie moeten en dit word niet vergoed door het ziekenfonds want dan moet je rond de 50 jaar zijn hij is daar nu nog te jong voor. En dat geld hebben we natuurlijk niet.
Hij moest stoppen met zijn werk want dit was te zwaar voor hem geworden. Hij moest eigenlijk aangepast werk zoeken maar dit lukte niet. Zodoende besloot hij voor zichzelf te beginnen. Dit heeft al met al een jaar geduurd. Nu is hij een jaar bezig met de zaak maar dit loopt helaas niet. Door deze zaak zijn we jammer genoeg in de schulden geraakt. En met mijn loon kunnen we het niet opvangen. Dus deze week hebben we besloten hulp te gaan zoeken.
Nu kan de gemeente ons alleen helpen als hij stopt met het bedrijf. En dit is iets wat mijn vriend natuurlijk het liefste niet zou willen. We gaan aankomende week naar iemand speciaal voor ondernemer schulden als hij ons ook niet kan helpen stopt hij met zijn bedrijf en gaan we de schuldsanering in.
Ik heb geen idee wat me te wachten staat maar de rekeningen stapelen zich op. Ik ben sinds een paar weken ook flink in de stress geraakt. Ik heb steeds last van hartkloppingen en hoofdpijn. Het valt me allemaal zo zwaar. Ik wilde zo graag een gezinnetje en het lijkt erop dat we voorlopig alleen maar meer shit over ons heen gaan krijgen.
Mijn vriend en ik zijn het er gelukkig wel over eens dat ik niet weer aan de pil ga. We zijn van mening dat een kind heus wel groot komt ook als je in een schuldsanering zit. Wij komen beide niet uit een rijk gezin. We weten beide wel wat armoede is maar daar hebben we zelf nooit onder geleden.
Waar ik vroeger onder geleden heb is mijn overgewicht en de pesterijen die daarbij kwamen kijken. Maar ben nog nooit ongelukkig geweest door geldtekort.
Alleen valt dit waar we nu in zitten wel erg zwaar. Maar ik ben gelovig en weet dat God er is en over ons waakt. Wij moeten geduld hebben want God komt alleen op zijn tijd. Ik hoop dat alles goed komt, ik vertrouw op hem. En mijn kinderwens blijft nog steeds net zo groot. Ook hiervoor zal ik God elke dag blijven bidden. Op een dag komt het goed. We worden altijd op de proef gesteld en er zullen vast nog meer tegenslagen komen in het leven. Alleen ben ik zo bang om hierdoor heen te gaan.
Daarom vond ik het wel even fijn om mijn verhaal van me af te schrijven.
reacties (0)