De bevalling 19.05.2010

Alles gaat heel goed met ons. Lenn drinkt goed aan de borst en is een tevreden manneke. Hij zit nog een beetje in de nacht ritme ( overdag slaapt hij heel veel ), maar dat wordt nu steeds minder. De eerste 2 nachten heeft hij ons tot een uur of 5.00 wakker

gehouden en gister nacht is hij een keer wakker geworden voor voeding en vannacht 2 x

Papa doet erg goed in zijn nieuwe rol is heel trots en gelukkig. Ik ben nu al inmiddels een hele bezorgde mama geworden hahaha

Het is ongeloofelijk hoe mooi het is om eigen baby te hebben en de liefde, die je voor hem voelt, is gewoon onbeschrijfelijk.

..en nu fff over de bavallig..

Ik zou de 20te ( donderdag 41,3) ingeleid worden, omdat ik toch besloten had om niet meer langer te wachten. Op dinsdag had ik nog een afspraak

in het zkh staan, daar hebben ze me inwendig onderzocht en gestript ( onverwacht, want de verloskundige zei er niets van dat ze het ging doen ).

Had toen al 3 cm ontsluiting, wat het me heel blij maakte. De hele dag was het een beetje aan het rommelen in mn buik en om 00.50 begonnen de echte weeën om de 4 a 5 min. Om 2.30 gingen we naar het zkh. Toen al snel weeën om de 2 a 3 min en helaas tot onze verbazing een paar uur later nog steeds 4 cm , dus dat schoot helemaal niet op. Heb om een ruggenprik gevraagd en ook gekregen. Eenmaal terug van de OK was ik velost van de pijn oh wat was het lekkerrr, Halleluja!!!! Helaas na een 1,5 uur merkte ik dat ik weer pijnlijke weeën kreeg, toen kwam er een zuster binnen die me van de OK heeft naar de verloskamer gebracht, bleek

dat ze vergeten was het apparat aan te sluiten dat ervoor zorgde dat ik de pijnstilling toegedient kreeg. Vreselijk vond ik het!

Een uur later ofzo ( weet ik niet helemaal zeker )waren de weeën zo heftig dat ik vroeg of ze de doserig wilden verhogen, dat hebben ze ook gedaan, maar het hielp niet meer, de weeënstorm was veel sterker...

moest lijden...uurtje later ofzo kwamen ze terug en mocht ik persen, maar dat ging niet omdat ik totaal geen persdrang had, was helemaal verdoofd daaronder en had een mega, gigantische pijn, mocht wel proberen te persen ( ze hebben wel uitgelegd hoe en wat) maar dat ging niet, ik begreep niet wat ik moest doen, toen weer een uur of 2 moeten wachten en vechten met de weeën die om de 1 min kwamen , helaas voelde ik steeds geen persdrang, had geen pauzes meer tussen om op adem te komen en moest nu toch echt gaan ''nep'' persen helemaal op eigen kracht, want het kon niet meer wachten. Werd wel goed begeleid en ik luisterde goed. na 1 uur en 8 min was het zo ver, het duurde een eeuwigheid voor mij. Ik was helemaal van de wereld...Achteraf had ik maar beter niet om de ruggenprik gevraagd en alles was dan tenminste sneller gegaan, ach ja niets aan te doen. Het was super heftig, maar nu een paar dagen later realiseer ik dat het weer zo opnieuw zou doen. Heb absoluut geen drama overgehouden van de bevalling. Onze Lenn was elke wee waard! Ben niet ingeknipt, heb alleen klein scheurtje (2 of 3 hechtingen) opgelopen toen de schoudertjes van Lenn naar buiten kwamen. Verder voel ik me uitstekend heb verder nergens last van ;-) Nu alleen genieten van ons nieuw prachtig gezinnetje.