Tips in slaap krijgen 1 jaar

Voldoen aan de drie slaapvoorwaarden, geen schermtijd, maar naar buiten. Actief zijn (nou ja ze beweegt amper dus kan weinig actief zijn) als in stoeien ofzo. Badje. 20/30 min afschakelen in schemerige kamer. Lichamelijk contact. Drinken. Boekje lezen. White noise gehele nacht. Donker kamertje. Wie heeft er nog een tip? Slaapcoach adviseert EMDR en inmiddels weet ik ook niet meer wat te doen dus gaan het traject starten.. wellicht is er nog iets wat jullie geholpen heeft en wij niet hebben geprobeerd.

904 x gelezen, 2

reacties (22)


  • Joeltje

    Ze huilt dus als ze s avonds moet gaan slapen?

    On dochtertje had dat ook, toen ze iets van 3/4 maanden was. Ik was steeds vanalles aan het proberen, drinken geven, door de kamer lopen, wiegen, enz enz. Het hielp allemaal geen moer. Toen kwam ik erachter dat ontladend huilen ook nodig kan zijn soms. Om spanningen kwijt te raken. Toen ben ik dat gaan doen, gewoon met haar op schoot gaan zitten in het donker. En laten huilen tot ze sliep. Dat hielp super goed en super snel. Ook voor mezelf, ik weet nu dat huilen opzichzelf niet perse erg hoeft te zijn, als ze ondertussen bij je zijn. De kunst is om zelf kalm te blijven ondertussen, dat helpt de baby te reguleren. Er bestaan boeken en sites ed over.

    Ons dochtertje is nu 7 maanden en de rust die het heeft gebracht is er nog steeds. Al blijf ik er nog altijd bij als ze gaat slapen. Maar dat duurt max een kwartier en dan slaapt ze En ze word ook nog wakker tussendoor maar dat vind ik opzich allemaal prima. De strijd is er niet meer.

  • 3kids1dog

    Het eventjes huilen is zeker niet zo’n probleem.. alleen is het soms 1,5-2 uur 🙈 Als ze vlot in slaapt in 15-20 min is ze met 20-25 weer wakker en aan het huilen en begint het weer opnieuw. We houden haar altijd vast, wiegen alleen nog bij echte hysterie. Het wakker wegleggen lukt sowieso niet dus doen we nu nog niet hebben we de slaapcoach laten weten ☺️

  • Joeltje

    Dat is echt lang dan ja! Moeilijk zeg! Hopelijk helpt de emdr!

  • Jojo91

    Lastig hoor.. zelfs zonder trauma duurde het bij alle 3 onze kinderen lang voor ze zelf in slaap konden vallen. De jongste lukt het met 22mnd ook nog lang niet altijd, hij slaapt ook niet door.

    Hopelijk werkt emdr om wat makkelijker tot rust te komen voor haar!

  • 3kids1dog

    Oef 22 mnd is ook behoorlijk lang. Hoop het ook wacht het nog maar even af.

  • Nicolette87

    Als je al bij een slaapcoach loopt zullen mijn ‘tips’ je denk ik niet helpen, die hebben vooral betrekking op proces en ritueel… ik lees dat er wellicht meer achter de slaapproblemen zit, misschien is EMDR niet zo gek om te proberen?

  • 3kids1dog

    Ja gaan we inderdaad nu doen. De noodzaak is vrij hoog zeg maar. Vind het wel erg spannend omdat een kleintje voor mijn gevoel geen stop kan zeggen tijdens de emdr. Een volwassene die ik ken is gestopt omdat het te heftig was. Dit houdt me wel bezig merk ik.

  • Nicolette87

    Dat kan ik me goed indenken. Ik denk dat het belangrijk is dat het een therapeut is waar je vertrouwen in hebt. Heel veel succes.

  • Soof16

    Klinkt als een lastige en vermoeiende situatie. Goed om emdr te proberen. Ik ken niet jullie hele verhaal en context en wat jullie allemaal al geprobeerd hebben.

    Hier sliep mijn moeilijke, onrustige slaper toen ze 1 was nog altijd bij mij op de arm in. Ik ging de strijd niet aan en koos voor de ‘makkelijke’ weg, tot ze genoeg vertrouwen had dat we het langzaamaan uit konden bouwen. Ik had een vast avondritueel, ging dan op bed zitten met haar liggend in mijn armen, we spraken de dag nog even door (ik vertelde alles dat ze die dag gedaan had, wat leuk/ minder leuk was), vertelde dan dat de dag voorbij was en dat ze ging slapen en we morgen weer leuke dingen gingen doen. Dan verbrak ik het contact (niet meer reageren op kletsen, behalve ssst, en ga maar slapen). Ze is ook echt nog heel lang sabbelend aan de borst in slaap gevallen. Als ze sliep, wachtte ik nog even en legde haar dan in bed. Ik denk dat ze ruim 1,5 was toen ze wakker in bed gelegd kon worden en ik ernaast bleef zitten tot ze sliep. Nu is ze 2, leg ik haar wakker in bed en ga weg. Iets van de lange adem, maar ik denk dat ik vooral wil vertellen dat alles mag en slapen niet ‘volgens boekjes’ moet. Als het voor jullie werkt om samen in slaap te vallen, doe dat dan lekker. Ja, ook dat kost tijd, maar dat kost het gaan slapen voor haar zo te horen sowieso, en dat zal het ook nog even blijven. Dus dan is het zoeken naar een manier die voor iedereen het fijnst verloopt. En het is ook niet dat ze daarna niet meer alleen kan slapen. Ik ging lekker netflixen of een podcast luisteren ondertussen terwijl ik op bed zat te wachten tot ze sliep.

    Wat voelt goed voor jullie? Hoe kunnen jullie haar het vertrouwen bieden dat ze nodig heeft?

  • 3kids1dog

    Dankjewel wat een mooi reactie. Ik neem alles mee

  • Scheirischa

    O ja. Ze heeft een flesassociatie in de avond. Maar dat vinden we niet erg. Dat is iets om later aan te pakken. Het werkt voor haar en dus ook voor ons. Als slapen zo moeilijk gaat, zou ik wel eens langsgaan voor de zekerheid bij de huisarts. Ons meisje bleek ook vocht achter haar trommelvliesje te hebben, en door te liggen deed dat pijn. En reflux zorgde ook voor pijn. En dus zo negatieve associatie. Witte ruis doen we ook. En een slaapzakje, geeft haar geborgenheid.

  • 3kids1dog

    Dankjewel wat hebben jullie ook al wat meegemaakt. Slaapzakje hebben we hier ook. En de negatieve slaapassociatie is hier gekomen door 8dagen beademd in slaap gehouden te zijn toen ze 4,5 maand was. Daarna nog een en ander meegemaakt helaas. We zijn gewend aan gebroken nachten maar het zo overstuur zijn en zichzelf wakker willen houden is heftig.. heel heftig (maar ook stukje dat je zelf dus helemaal vast zit aan lange avonden vasthouden, wiegen, voeden etc)

  • Scheirischa

    Strak voedingsschema, droomritme en ook gewoon go with the flow hielp hier. Wij hebben wel wat latzn jammeren, omdat we per toeval ontdekten dat ze dat huilen nodig had als ontlading. Binnen de 5-10” in slaap. Ik ben absoluut tegen huilen, maar er is een verschil in huilen en huilen. Wanneer ze écht huilde, nam ik haar op mijn arm in bed en toch een maand of 8 wel minstens 1x per dag samen in bed beland. Nu et ons verlof zijn we klein beetje schema aan het loslaten. We geven nu vaak een flesje meer, en wonder boven wonder, ze slaapt beter. Is het nu toeval of niet, geen idee. Lange tijd viel ze in slaap met haar hand in mijn hand en wrijven over slapen. En ze heeft geen speen maar wel steeds een tetradoek in haar bed. Ze wrijft dat op haar gezichtje en valt in slaap.

    We komen ook van heel ver hoor. Een huilbaby met reflux en koemelkeiwitallergie. Ze had zo een negatieve associatie met haar bedje door de pijn die ze altijd leed erin. Daarpm hebben we ook veel aandacht besteed aan wennen aan het bedje, daar eens in spelen,…

  • Jvb

    (Zelf) rustig slaap vallen is soms een leerproces, voor elk kind is het anders wat werkt en rust brengt. Het is geen kwestie van 'hulpmiddelen' als white noise en voorlezen inzetten en dan gaat het beter. Je doet het goed, het lukt alleen nog niet. Dat is niemands fout. Jouw dochter heeft nogal wat meegemaakt, en als dat het vinden van rust in de weg zit, dan lijkt therapie me een goede en logische stap. Wellicht dat dat haar de rust kan geven om in slaap te leren vallen.

    Maar het kan er net zo goed niet mee te maken hebben, er zijn wel meer kinderen die lange tijd niet goed in slaap vallen. Ik zou in elk geval niet teveel doen en uitproberen maar haar de tijd geven om te settelen in een korte routine.

    Onze routine was altijd maar heel kort. Pyjama aan, licht uit, op schoot een fles met een vast liedje er bij en that's it. En in het begin zaten we dan stilletjes in het donker met baby op schoot tot ze sliepen, later konden we ze steeds eerder wegleggen tot ze uiteindelijk na de fles wakker in bed gingen.

  • 3kids1dog

    Je hebt helemaal gelijk maar het breekt ons op dat we regelmatig 1-2 uur bezig zijn.. Bedankt voor je fijne berichtje.

  • Jvb

    Huilt ze dan ook zo lang? Dan kan ik me wel iets bij die therapie voorstellen, misschien dat naar bed gaan voor haar toch iets triggert, misschien iets van verlatingsangst of een bepaald gevoel van het alleen in het ziekenhuis liggen ofzo. Kon ze maar praten he.

    Of is ze wel stil als ze op/bij je kan liggen? Als ze dan wel wakker maar rustig is, dan zou ik er gewoon blijven zitten/liggen tot ze slaapt. Deden wij ook wel, gewoon in het donker zonder interactie met kind op schoot. We hadden een echt goede stoel staan en een voedingskussen er bij voor wat extra ondersteuning. Ben je misschien wel elke avond alsnog een uur kwijt, maar kan je zelf wel even je ogen dicht doen en rusten. Beter dat dan elke avond een uur 'strijd' leveren omdat ze zelf in slaap 'moet' vallen.

  • Nog-even!

    Onze dochter sliep tot 2 jaar beroerd. Niet te vroeg naar bed. Misschien de white noise laten zitten als het niet werkt. Onze dochter belandde halverwege de nacht uiteindelijk bij ons in bed, zodat we toch nog wat sliepen... Na ruim twee jaar ging het eindelijk wat beter. Ze is nu zes en nog steeds geen vaste slaapster... Soms zijn er geen trucjes om te bereiken wat je wilt... Ze sliep wel beter op haar buik dan op haar rug... Maar ook dat was niet dé oplossing...

  • 3kids1dog

    Buikslapen zou ik nog eens kunnen proberen deed ze in begin wel op de NICU. Bedankt voor de tip.

  • Dame68

    Bij ons net zo. Ook halverwege de nacht bij ons. We hebben ons er (vooreerst) maar bij neergelegd na heel veel geprobeerd te hebben. Dat geeft even wat rust

  • 3kids1dog

    Ja het nachtelijke eruit moeten is zeker niet waar we problemen mee hebben. Meestal is ze niet echt wakker, zoekt veiligheid en na 20 min slaapt ze weer. Die fase stopt vanzelf. Maar die strijd om bedje in te gaan..