Ziekenhuis voor de bloeddruk


De afgelopen 2 weken moest ik al halve dagen gaan werken.
Afgelopen donderdag en vrijdag kon dat niet omdat ik op kamp moest met groep
5/6.  Was super gezellig en had een super
team van ouders mee, maar ik was echt helemaal gesloopt daarna. Toch slapen op
een aerobedje, - niet met de voeten omhoog dus vrijdag helemaal dik- laat naar
bed en vroeg weer op.  Om 4 uur vrijdag
was ik weer thuis. Ben gaan douchen en lag daarna knock out op de bank.

Zaterdag nacht werd ik al een paar keer wakker met koppijn,

maar wilde er niet voor opstaan. Ik slaap t er wel uit dacht ik.  Rond 5 uur nog een keer eruit om naar de wc
te gaan (in t donker) en om 7 uur eruit en naar beneden. Loop ik daar langs een

spiegel!!!  SCHRIK ME ROT!!  Ik zag er niet uit!  Dikke lippen, dikke neus, bolle wangen. Leek

wel een mislukt botox experiment!  Pfft  en t voelde ook echt niet prettig. Dus maar

gauw een paracetamol naar binnen. Na een tijdje wakker te zijn trok het wel

weg.


Zaterdag overdag even naar de prenatal en de vd in de stad,

en op de terugweg boodschapjes gedaan in t dorp en rondje markt gedaan. Daarna

thuis weer lekker op de bank geploft.

Zondagochtend weer wakker met een dikke kop.  Wat is dat toch voor geks?



Iemand op BB zei dat het aan je bloeddruk kon liggen. Nou ik

was afgelopen woensdag nog voor een lange meting in t ziekenhuis geweest en

toen was ie goed, dus dat kon het niet zijn toch?   Voor de zekerheid maar even gemeten!  VEEL TE HOOG! 

Schrok ervan!  Maar goed, ik ging
pas net zitten, dus misschien zou het bij een tweede meting wel lager zijn.


De rest van de dag werd mijn bloeddruk alleen maar hoger en

hoger.   Zelfs tot 201-118.   En das echt te hoog!

Dus om 19.00 uur toch maar even naar t ziekenhuis gebeld. (
aangezien ik niet bij een gewone verloskundige loop, moet ik voor ieder ding
meteen t ziekenhuis bellen)



Nou, ik moest meteen komen.

Daar lig je dan, vriendlief mee, NL wedstrijd maar

opgenomen, aan t bloeddrukapparaat.  En

hij was ook daar veel te hoog!   Werd

meteen vanalles onderzocht.  Grootste zorg

was dat het geen zwangerschapsvergiftiging was. 

Plassen in een potje, ze kwamen van t lab naar boven om bloed te

prikken. Maar gelukkig was dat allemaal goed! 

Geen zwangerschapsvergiftiging.


Gynaecoloog opgeroepen van thuis.


Met haar moest ik ook nog mee om naar de groei van t kindje

te kijken. Alles werd gemeten, ( maar ik was de 7e – 10 dagen

terug)  nog geweest en toen waren de
maten goed!) of het kindje wel goed groeide. Want blijkbaar kunnen kindjes
kleiner blijven als je bloeddruk niet goed is. Daar wist ik niets vanaf!   Schrok er best wel een beetje van. Was
gister precies 25 weken, maar de buikomtrek van onze kleine meid zat op 23
weken en 3 dagen.  Das toch wel wat

klein.  De rest  van de maten waren geloof ik wel in
orde.  Maar heb niet alles
meegekregen.  Ook werd er gekeken naar de
werking van de placenta. Of die goed bloed etc doorgeeft. Dat zag er gelukkig
ook goed uit!


Ze wilde me eigenlijk een nacht in het ziekenhuis houden.

Werd er helemaal naar van toen ze het zei. Gelukkig mocht ik uiteindelijk wel

thuis slapen, maar moet me zo weer melden in t ziekenhuis. Dan word ik weer aan

t bloeddrukapparaat gezet en moet ik daarna weer naar de gynaecoloog voor weer

een meting van de kleine!


Heftig hoor zo allemaal. 

Heb er echt slecht van geslapen. Moest me ook meteen voor de hele week

ziek melden!


Maar ja, dan sta je voor de klas, en afgelopen donderdag en

vrijdag was ik op kamp, dus er ligt niet veel klaar- terwijl dat normaal wel

altijd zo is- dus ik zit hier niet erg rustig! 

Loslaten is het grote woord, maar voor diegene die ook voor de klas

staan is het waarschijnlijk wel herkenbaar dat dat erg lastig is in deze

beroepstak!


Kreeg ik wel van mijn baas een berichtje of ik wel wilde

denken aan de overdracht van de kinderen. ( das deze woensdagochtend) of ik dan

misschien wel wilde komen voor een uurtje of alles op papier wilde aanleveren.



En vanavond en morgenavond zijn de rapportgesprekken.  Straks overleg met de gyn om te kijken of ik
die wel of niet mag doen. Ze wilde eerst de testen vandaag afwachten.

Wat een gedoe zo zeg!

Vind het wel een heel rot idee dat die kleine meid in mijn

buik niet goed groeit~!  Was er net echt

even verdrietig van!


 Nu hebben ze meteen mijn medicatie verhoogt van 2x 250 er

dag naar 6x 250 mg per dag.  En dan moet

mijn bloeddruk zakken. Zo niet, dan moet ik rekening houden met een

ziekenhuisopname om daar via andere manieren met medicatie – infuus ofzo?- mijn

bloeddruk lager te krijgen!



413 x gelezen, 0

reacties (0)


  • Annew1985

    Herkenbaar, que werk. Moeilijk wanneer ze niet helemaal snappen dan nu sommige zaken echt niet lukt...
    Succes met alles.

  • snoes1984

    Jeetje meid wat een verhaal. Echt goed op jezelf letten hoor! Heel belangrijk ook voor de kleine in je buik. XXX

  • Tweeling77

    Tjemig meid. Wat een gedoe in inderdaad. Van die stress zou je bloeddruk alleen maar hoger worden.
    Denk aan jezelf en je kleine meid dus!!! Iedereen is vervangbaar, echt...

  • Reian

    Hoi juffertje, jeetje wat schrikken. Ik vind het ook erg dat ze op je werk vragen om toch iets te doen! Ik snap hoe lastig het kan liggen,maar niemand is onmisbaar, echt! En ik denk dat het nodig is om voor jezelf en je kindje te zorgen. Jullie gaan voor. Ik hoop dat het mee valt allemaal en wens je veel rust.