Zaterdag nacht werd ik al een paar keer wakker met koppijn,
maar wilde er niet voor opstaan. Ik slaap t er wel uit dacht ik. Rond 5 uur nog een keer eruit om naar de wc
te gaan (in t donker) en om 7 uur eruit en naar beneden. Loop ik daar langs een
spiegel!!! SCHRIK ME ROT!! Ik zag er niet uit! Dikke lippen, dikke neus, bolle wangen. Leek
wel een mislukt botox experiment! Pfft en t voelde ook echt niet prettig. Dus maar
gauw een paracetamol naar binnen. Na een tijdje wakker te zijn trok het wel
weg.
Zaterdag overdag even naar de prenatal en de vd in de stad,
en op de terugweg boodschapjes gedaan in t dorp en rondje markt gedaan. Daarna
thuis weer lekker op de bank geploft.
Zondagochtend weer wakker met een dikke kop. Wat is dat toch voor geks?
Iemand op BB zei dat het aan je bloeddruk kon liggen. Nou ik
was afgelopen woensdag nog voor een lange meting in t ziekenhuis geweest en
toen was ie goed, dus dat kon het niet zijn toch? Voor de zekerheid maar even gemeten! VEEL TE HOOG!
Schrok ervan! Maar goed, ik ging
pas net zitten, dus misschien zou het bij een tweede meting wel lager zijn.
De rest van de dag werd mijn bloeddruk alleen maar hoger en
hoger. Zelfs tot 201-118. En das echt te hoog!
Dus om 19.00 uur toch maar even naar t ziekenhuis gebeld. (
aangezien ik niet bij een gewone verloskundige loop, moet ik voor ieder ding
meteen t ziekenhuis bellen)
Nou, ik moest meteen komen.
Daar lig je dan, vriendlief mee, NL wedstrijd maar
opgenomen, aan t bloeddrukapparaat. En
hij was ook daar veel te hoog! Werd
meteen vanalles onderzocht. Grootste zorg
was dat het geen zwangerschapsvergiftiging was.
Plassen in een potje, ze kwamen van t lab naar boven om bloed te
prikken. Maar gelukkig was dat allemaal goed!
Geen zwangerschapsvergiftiging.
Gynaecoloog opgeroepen van thuis.
Met haar moest ik ook nog mee om naar de groei van t kindje
te kijken. Alles werd gemeten, ( maar ik was de 7e – 10 dagen
terug) nog geweest en toen waren de
maten goed!) of het kindje wel goed groeide. Want blijkbaar kunnen kindjes
kleiner blijven als je bloeddruk niet goed is. Daar wist ik niets vanaf! Schrok er best wel een beetje van. Was
gister precies 25 weken, maar de buikomtrek van onze kleine meid zat op 23
weken en 3 dagen. Das toch wel wat
klein. De rest van de maten waren geloof ik wel in
orde. Maar heb niet alles
meegekregen. Ook werd er gekeken naar de
werking van de placenta. Of die goed bloed etc doorgeeft. Dat zag er gelukkig
ook goed uit!
Ze wilde me eigenlijk een nacht in het ziekenhuis houden.
Werd er helemaal naar van toen ze het zei. Gelukkig mocht ik uiteindelijk wel
thuis slapen, maar moet me zo weer melden in t ziekenhuis. Dan word ik weer aan
t bloeddrukapparaat gezet en moet ik daarna weer naar de gynaecoloog voor weer
een meting van de kleine!
Heftig hoor zo allemaal.
Heb er echt slecht van geslapen. Moest me ook meteen voor de hele week
ziek melden!
Maar ja, dan sta je voor de klas, en afgelopen donderdag en
vrijdag was ik op kamp, dus er ligt niet veel klaar- terwijl dat normaal wel
altijd zo is- dus ik zit hier niet erg rustig!
Loslaten is het grote woord, maar voor diegene die ook voor de klas
staan is het waarschijnlijk wel herkenbaar dat dat erg lastig is in deze
beroepstak!
Kreeg ik wel van mijn baas een berichtje of ik wel wilde
denken aan de overdracht van de kinderen. ( das deze woensdagochtend) of ik dan
misschien wel wilde komen voor een uurtje of alles op papier wilde aanleveren.
En vanavond en morgenavond zijn de rapportgesprekken. Straks overleg met de gyn om te kijken of ik
die wel of niet mag doen. Ze wilde eerst de testen vandaag afwachten.
Wat een gedoe zo zeg!
Vind het wel een heel rot idee dat die kleine meid in mijn
buik niet goed groeit~! Was er net echt
even verdrietig van!
Nu hebben ze meteen mijn medicatie verhoogt van 2x 250 er
dag naar 6x 250 mg per dag. En dan moet
mijn bloeddruk zakken. Zo niet, dan moet ik rekening houden met een
ziekenhuisopname om daar via andere manieren met medicatie – infuus ofzo?- mijn
bloeddruk lager te krijgen!
reacties (0)