Mijn bevalling...
Hallo allemaal,
Nou daar was ze dan op 24 augustus 2012 11:30 onze kleine Noa…
Na een zwangerschap van 41 weken en 3 dagen!!!
Donderdag 23 augustus:
Om 15u kwam de verloskundige aan huis om een poging tot strippen te doen, dit omdat ik niet ingeleid wilde worden en dit er wel aan zat te komen.
Om 16:50 braken de vliezen en toen de verloskundige om 18:00 kwam bleek dat ze in het vruchtwater had gepoept dus op naar het ziekenhuis.
Daar werd ik aan de CTG gelegd en bleek alles goed te zijn met haar maar mijn weeënactiviteit was minimaal.
Toen werd toch inleiden voorgesteld en omdat de vliezen al gebroken waren konden we wel verder afwachten maar ja je zit toch aan die 24 uur dan…
Om 21:30 kreeg ik weeenopwekkers en begon het…
De weeën waren zeer heftig en voor mij moeilijk op te vangen ondanks alle technieken. Ik had hele sterke rugweeeen, maar ik kon gelukkig wel rustig blijven.
Om 3:00 werd er gekeken naar de ontsluiting en konden ze dus mijn baarmoedermond niet vinden, die lag nog heel ver naar achteren.
Ze konden dus niet zien hoeveel ontsluiting ik had…
Om 5:00 hebben ze het nogmaals geprobeerd en hebben ze de baarmoedermond als t ware met de hand naar voren “getrokken” dit was ontzettend naar.
Maar toen al wel 5-6 cm ontsluiting.
Vrijdag 24 augustus:
Om 7:00 kreeg ik zulke heftige weeën dat er werd vermoed dat ik persweeën had.
Ik bleek volledige ontsluiting te hebben, maar bij het voelen bleek dat ze niet goed lag.
Er is toen een echo gemaakt en ze bleek in de sterrekijkerpositie te liggen en ook nog met haar hoofdje in haar nek.
Toen moest ik een half uur op handen en knieën zitten en werden de weeën opgehoogd.
Zonder effect….
In totaal heb ik zo’n 4 uur lang heftige persweeën op moeten vangen in allerlei houdingen.
Weeën van 1,5 minuut om de halve minuut…
Afgewisseld met toch actief persen om haar onder het schaambeen door te krijgen.
Dat was ontzettend moeilijk en zwaar en tegen half 11 kon ik echt niet meer.
Toen werd de gynaecoloog gebeld en die wilde een poging doen om te helpen met de vacuümpomp.
Hij zei dat hij het 1x zou proberen en dat het daarna klaar was en dan zou het een keizersnede worden.
Dat wilde ik natuurlijk al helemaal niet, dus heb alles gegeven om mee te persen.
Maar hij kon door haar ligging de pomp niet gebruiken.
Ze lag met haar oogkas voor de ingang en daar zetten ze geen pomp op.
Toen ging het heel snel binnen 5 minuten werden we naar de OK gereden en tussendoor was ik nog weeën aan het wegpuffen.
We waren allebei ontzettend emotioneel want ja dit bedenk je van te voren niet.
Maar ze waren ontzettend lief voor ons op de OK.
om 11:30 is onze Noa geboren, ze kreeg een 10 van de kinderarts ons bikkele dametje!
Ze heeft alles goed doorstaan had alleen een grote bloeduitstorting op haar voorhoofd dat doet wel echt zeer aan je moederhart als je dat ziet.
Maar de plek is inmiddels alweer weg getrokken gelukkig!
Dus ja niks natuurlijks aan mijn bevalling.
Ik heb wel echt wat gehad aan het loslaten en in het moment blijven.
Maar het echte mee ademen lukte me erg moeilijk omdat de weeën zo heftig waren.
Ik heb ook echt mijn bevalling moeten verwerken, ze hebben behoorlijk wat geweld op me losgelaten en ze hebben me heel lang door laten gaan vind ik zelf.
Maar goed, ze is er en ze doet het super goed! De borstvoeding is ook heel goed op gang gekomen, wat al erg knap is na een keizersnede, en ze groeit enorm!
Ze zit nu op dag 10 al 300 gram boven haar geboortegewicht!!!!
Dus ja dat is dan wel ons cadeau na dit alles dat zij het zo verschrikkelijk goed doet.
Verder is ze heel rustig en geduldig en we genieten enorm van haar!
Nou dit was ons verhaal.
Hoop dat het met jullie allemaal goed gaat!
reacties (0)