Spanningen

Hallo allemaal,

even van me afschrijven hoor....
Merk echt dat de spanning aan het stijgen is bij mij!
Morgen 35 weken en begin echt tegen de laatste loodjes aan te hikken.
Voel me helemaal niet zo lekker in mijn vel, kort lontje, mezelf terugtrekken...
Zijn voor mij tekenen dat ik het even niet zo trek maar niet weet ik met dit gevoel aan moet.
Zie erg op tegen de bevalling, meer in de zin van het niet weten wat komen gaat! Ik ben toch wel iemand die graag de controle houdt en het niet weten wat er gebeurd en wanneer zorgt bij mij voor veel onrust...
En eigenlijk kan ik er ook vrij weinig mee, ik kan zorgen dat alles klaar is, maar dat is het ook. Voor de rest is het afwachten...
Hoe gaan jullie hiermee om?
Wil dit gevoel graag kwijt, merk dat ik veel pieker me afvraag hoe het zou gaan, zou zijn, zou voelen. Toch ergens bang dat ik het niet aankan, in paniek raak. En dat is het ergste van angst het gaat over de toekomst en over dingen waarvan ik niet eens weet of ze gaan gebeuren....

Iemand die dit herkend? Hoort het erbij?
Ergens denk ik was het maar gewoon zover dan is dat denken en wachten ook klaar en dan ga je het gewoon doen!

In ieder geval bedankt voor het lezen....

427 x gelezen, 0

reacties (0)


  • ~ProudMommyof3

    Heey meis Ik herken het helemaal ik zelf ben hardstikke bang voor de bevalling het aftellen is namelijk begonnen en vind het hardstikke eng.. ik probeer me er niet mee bezig te houden daarom maak ik veel schoon en hou ik me eigen zo veel mogelijk bezig dan denk ik er niet zo veel aan

  • sprits

    Hey meid, helemaal volkomen normaal hoor hoe je je voelt!! Goed om het te delen iig en niet te verstoppen. Ik had het.ook, en ook.echt soms.bij.vlagen zag ik t totaaaaaal niet zitten!! Mij.is alles eigenlijk alles meegevallen, de bevalling, de.kraamhulp (uit handen geven blijft.lastig) en natuurlijk maak ik me stiekem zorgen om de toekomst en of alles wel goed zal gaan..! Liefs en knuffel :)

  • ilea

    Ik probeer er nog niet te veel aan te denken. Heb een heel aantal boek in huis en heb hier en daar wel al wat gelezen maar ik bedenk me dat ik misschien beter niets meer lees en het gewoon allemaal op me af laat komen. Ik geloof ook in de oerkracht die je dan krijgt dus hopelijk kunnen we dan allemaal nét dat ietsje mee!
    Niet te veel piekeren, meid! Lees een ontspannend boek, ga een lekker ijsje eten en probeer er vooral nog niet te veel aan te denken! LIefs, Ilea

  • pumba

    Ik had dit zelf niet maar kan het me heel goed voorstellen. Ik was wel zelf heel onzeker of ik het straks wel zou kunnen en of het allemaal zou passen en zo. De laatste weken waren het moeilijkst qua wachten, probeer jezelf wel bezig te houden en wat leuke dingen te doen. Ga niet zitten wachten maar toch bijvoorbeeld met je moeder nog even winkelen (als je het volhoud) of lekker uit eten. Geloof me, als de weeën beginnen lijkt het wel alsof je weet wat je moet doen. Je gaat vanzelf puffen en de weeën zijn niet van het een op het andere moment in volle kracht aanwezig. Blijf gewoon rustig en ga mee met je weeën. Je lichaam kan het dus blijf gewoon rustig! Succes met de laatste loodjes en het duurt niet lang voordat je je lieve meisje vast kunt houden hoor!

  • 2x mama

    Meid, ook al zit je vol met spanning,geloof me als ik zeg dat als je aan het bevallen bent er een soort van oerkracht in je los komt waardoor je meer kunt dan dat je nu denkt. Echt waar! Ik kan het weten na 2 bevallingen en het is echt zoiets moois wat de kleine op je buik ligt. Je kunt het echt, je weet tijdens de weeen niet wat je overkomt maar je vk helpt je door alles heel en als je goed op je ademhaling let dat lukt het echt wel. Toi toi toi met de laatste loodjes en kijk maar eens naar Nathalie, wat zij er voor moois voor terug heeft gekregen, dat krijg jij ook

  • twitty

    ik zit juist meer met een gevoel van 'gelatenheid' terwijl ik een enorme controlfreak ben normaal gezien maar dit is niet controleerbaar. jij weet nog hoe je puffen moet ! ik niet ! haha Je bent goed voorbereid. Ik maak me nu meer druk om dat me tas niet klaar staat maar ik kan t niet meer doen. dus ik moet gelaten afwachten tot me vriend t doet. dat frustreert me.
    Denk maar wat je er voor terug krijgt straks en verheug je daar op , is dat een tip?

  • PatjeNr4

    Heeeeel herkenbaar meid! Ik ben ook zo iand die graag weet wat er komt en controle over alles heeft. En dat heb je met een bevalling niet. Je weet niet wanneer het begint, je weet niet hoe het zal zijn, je weet niet hoe lang het gaat duren etc.. Ik heb het nu ook dat ik merkdat het dichterbij komt! Dat terug trekken herken ik heel erg van mijn vorige zwangerschap. Toen had ik dat de laatste 2 weken heel sterk. Nu wil ik ook niet teveel drukte en mensen om me heen maar nog niet zo sterk als toen. Dat komt misschien ook over een tijdje wel weer. En gewoon aan toegeven is ook voorbereiding op de bevalling! Het is heel spannend allemaal, maar het is ook zo onzeker. Het enigste wat zeker is is dat het gaat komen! Probeer ontspanning te zoeken.. Heel veel succes meid met de laatste loodjes en als er iets is, je mag altijd tegen mij aanlullen..! Xx

  • san1985

    Ik had dat gevoel ook een beetje toen ik hoogzwanger was. En idd meer omdat ik niet wist wat er komen ging met de bevalling en me er niet goed op voor kon bereiden. Ik pakte mijn controle op door ervoor te zorgen dat alles goed klaar lag en schoon was, ik wilde namelijk thuis bevallen. Uiteindelijk ben ik in het ziekenhuis bevallen. Daarna was ik zenuwachtig, omdat ik ineens verantwoordelijkheid had voor een klein wezentje dat niet kon aangeven wat er precies aan de hand was (honger, nabijheid willen, slapen)
    Het was even wennen, maar ik moet zeggen: je groeit erin mee. Aan de controle over de bevalling: je kunt alles zo goed mogelijk voorbereiden, maar het kan totaal anders lopen zoals bij mij. Laat het over je heen komen op het moment dat je bevalling begint.

  • Sonja1983

    Ohh herkenbaar! Ik heb vorige week een energieboost gehad maar sinds een paar dagen trek ik me terug en voel ik me tot niets toe in staat. Boodschappen halen kost al teveel moeite en ik wil liever niemand onder ogen komen. Het aftellen is begonnen maar hoe lang moet je nog aftellen en wat staat je erna te wachten? Ik word er heel erg nerveus van!
    Ik denk dat het er bij hoort. Normaal duik ik nooit mijn bed in 's middags maar gisteren en vandaag heb ik dat toch wel gedaan. Ik pieker enorm veel, terwijl ik een week geleden de hele wereld aan kon en me nergens zorgen over maakte!

    Hopelijk voor ons duurt het gevoel maar even en denken we er over een week weer anders over . Succes met de laatste loodjes!!