De bevalling

Inmiddels ben ik alweer 2,5 week geleden bevallen van onze lieve zoon B!

Zoals jullie wel een beetje hebben kunnen volgen, is de zwangerschap niet heel erg gemakkelijk geweest. Ik was heel erg moe, bleef misselijk, buikpijn, zwangerschapsdiabetes...

In de laatste 2 weken voor de bevalling was de zw.diabetes niet goed meer onder controle te houden. Waar ik in het begin met 6 eenheden novorapid (verspreid over de dag) prima af kon, was het op een gegeven moment 20 eenheden en dan nog moest ik vaak bijspuiten.

Op vrijdag 22 juni was ik op controle bij de gyn en die voelde dat mijn baarmoedermond voor 2/3 verstreken was en zei dat we wel eens konden gaan proberen om in te leiden.

Maandag 25 juni mocht ik me melden op de verlos-afdeling.
Inmiddels was mijn bm-mond voor 3/4 verstreken en was er ong 1 cm ontsluiting. Niet voldoende voor het doorprikken van de vliezen, dus zouden ze gaan primen.
Door middel van een ballonkatheter zou mijn bm-mond verder opgerekt gaan worden.

Het 1e ballonnetje, gevuld met 30cc, viel er na zo'n 3,5u weer uit. Dus, op voor het volgende ballonnetje, die zou gevuld gaan worden met 40cc, maar eenmaal gevuld met 40cc zei de arts dat die er zo uit zou kunnen vallen, dus zouden we direct door gaan naar de 50cc! Dat zou het laatste ballonnetje zijn, dan moest alles genoeg opgerekt zijn.
Ook dit ballonnetje viel er na zo'n 3,5u weer uit.
Goh, dat verliep wel heel voorspoedig allemaal!

Een nachtje rust, om te kijken wat mijn lichaam uit zichzelf zou gaan doen.

Dinsdag 26 juni. Wahoo! 4cm ontsluiting! De vliezen werden doorgeprikt en er werd een schedelektrode geplaatst.
Ik kreeg een infuus met glucose (ivm de zw.diabetes) en oxytocine (weeen opwekken).
Na het voorspoedige verloop van die dag en nacht ervoor, had ik grote hoop dat het nu ook wel snel zou gaan....

Helaas, niks minder waar! Na 3u zat ik op ongeveer 5 cm en nog weer 3u verder zat ik tussen de 5 en de 6. Toen is er in overleg besloten dat ik een ruggenprik zou krijgen, want het infuus moest wel hoger, maar ik had geen rust meer tussen de weeen..

Het was inmiddels zo'n uur of 19, toen de ruggenprik gezet werd. Hij was net gezet en ik voelde me erg moe worden. Bleek dat ik een bloeddruk van 70/40 had en de hartslag van ukkie daalde naar 56! Dus ik moest op mn linkerzij gaan liggen en na een paar minuten stabiliseerde alles weer.

Wat een uitkomst was de ruggenprik! Ik kon tenminste fatsoenlijk wat doen, met mijn man praten bijvoorbeeld. Ik kon me echt weer ontspannen!
Om een uur of 22 a half 11 kwamen ze nogmaals toucheren (voor de 1e keer deed het geen pijn) en zat ik nog steeds op 6cm ontsluiting.
Oftewel.. 12u verder, 2cm ontsluiting verder.. Niet erg stimulerend ;)

De artsen besloten nu dat ze alles hadden gedaan om de ontsluiting te laten vorderen, maar omdat dit niet werkte, werd besloten tot een keizersnede.

Toen we net in de OK waren, begon ik te spugen en voelde ik me niet zo lekker. Opnieuw op mn linkerzij.. Nat washandje op mn voorhoofd..
Paar minuutjes later ging het gelukkig weer wat beter!

Terwijl ze bezig waren, zei de gyn ondertussen een aantal keer dat hij totaal niet ingedaald was en dat er nog superveel vruchtwater was.. (Dan is het natuurlijk ook niet zo gek dat de ontsluiting niet vorderde..)
Maar, om 23.37 werd hij eruit getild en mocht mijn man zeggen of we een jongetje of meisje hadden gekregen. Een jongetje dus! En dat liet ons ukkie direct goed weten door eens flink te plassen in de handen van de gyn ;)

B deed het echt supergoed met apgar scores van 9-10-10 en ondertussen waren ze mij aan het hechten.
Om 00.15 werd ik richting uitslaapkamer gereden, waar ik eerst mijn benen weer moest kunnen bewegen, voor ik naar de kraamafdeling mocht. Gelukkig kwamen mijn beide mannen me daar opzoeken!

Rond een uur of half 2 gingen we richting de kraam en werd ons kleintje door mijn man aangekleed. Toen er om half 3 iemand op de deur klopte voor B, was dat heel gek!
Maar, het was het lab om zijn bloedsuikerwaarde te controleren. Die was verder goed en de mijne ook. Die van B moesten de eerste 24 uur verder gecontroleerd worden, dus moesten we sws die tijd in het ziekenhuis blijven.

Uiteindelijk zijn we vrijdag in de middag naar huis gegaan en hebben we echt een super kraamverzorgster gehad! Die heeft heel goed geholpen om de bv goed op gang te helpen. Ik hoefde me echt totaal niet druk te maken over ons huis of wat dan ook!

Inmiddels is B alweer 2,5 week oud en we genieten echt volop van elkaar!