Helaas....
Nou sinds gisteravond kan ik er niet meer omheen...
De rooie duivels zijn hun invasie begonnen.
Ik voel me verdrietig, stom en onzeker...
Waarom? Omdat ik echt dacht dat ik een grote kans maakte dat het raak zou zijn. Tuurlijk is pas de eerste ronde, maar ik ben al 7 maanden met de pil gestopt. Mijn cyclus is mooi regelmatig...
Dus ja ik had goede hoop...
Dus de tweede ronde ga ik heel anders in, ga niet meer zoveel letten op mijn lijf. Want je kunt overal kwaaltjes in zien. Ik ga ook niet meer eerder testen dan dat ik echt een aantal dagen overtijd ben.
En voor de rest: tja vertrouwen houden is niet echt mijn sterkste kant....
Ben al snel bang dat er iets niet goed is en dat het moeilijk gaat worden.
Ik denk dat ik het ga proberen een heel stuk los te laten. Gewoon de eerste paar maanden regelmatig knuffelen op de vruchtbare dagen.
Geen ovulatietesten, en mannelijke testen want daarmee ga ik er veel te veel op focussen. En dan maar zien...
Dat afwachten is echt heel moeilijk...
reacties (0)