Goedenacht dames,
Vandaag moest ik bij mijn 5 jarige zoon groep 1 op het matje komen bij de juf, mijn zoon en zijn vriendje hadden een aansteker uit hun tas getoverd en waren hier mee gaan spelen tijdens het buiten spelen, binnen trof ik woeste juf aan en mijn zoon en zijn vriendje over de rode van het huilen, toen de juf de aansteker te voorschijn toverde herkende de moeder van het vriendje de aansteker, zij had deze in de auto laten vallen en is naar alle waarschijnlijkheid naar achter gegleden tijdens het rijden, wij reden deze ochtend toevallig mee met die moeder en het vriendje, alleen omdat de juf zo woest was durfde ze beide niet toe te geven wie deze van de achterbank had meegenomen, ze trok de tassen uit de handen van de jongens en deed heel ruw de rits open en gooide de aansteker op de grond en pakte beide jongens ruw beet bij de arm dichtbij de tas en zei redelijk hard dat zo’n aansteker niet van zelf in een tas springt en dat de moeders weg moesten en hun net zolang moesten blijven totdat de waarheid verteld werd, omdat “jatten” op deze leeftijd haar veel zorgen baard. Omdat mijn zoon zo bang werd dat hij alleen moest blijven met een woeste juf, zei hij sorry juffrouw het spijt me met dikke tranen, ze zei : ja daar heb ik niks aan!!!!! En toen moest hij al helemaal hard huilen en was echt in paniek. Geen van beide durfde het op te biechten. Ik snap echt wel dat dit levensgevaarlijk kan zijn ivm brand en dat mijn zoon even flink op ze donder krijgt ook, maar ik ben hier oprecht verdrietig over. Mijn zoon kan op dit moment niet slapen omdat hij maandag niet meer naar school wilt en is de hele dag heel stilletjes geweest. Ook had ik beter op moeten letten en de andere moeder ook ivm de aansteker alleen ik had geen flauw idee dat die gevallen was of dat er een überhaupt een aanwezig was in haar auto. Ik vraag me echt af wat ik hier mee aan moet.... ik snap dat dit niet kan en mag gebeuren maar zo woest worden dat 2 kinderen compleet van slag raken en die van mij nu gewoon bang is om naar school te gaan vind ik ook te ver gaan....

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (77)    Verversen

1 2 3 4 5 6 7



  • boterbloemen

    Hoe is het nu verder gegaan? Heb je se juf al kunnen spreken, en durft je zoon weer naar school?

  • LiebsteJHP

    Het is inderdaad geen correcte aanpak van de juf, maar je weet ook niet wat er in haar leven speelt en waarom ze zo hard gereageerd heeft, de juf is ook een mens met haar eigen moeilijkheden. (En als je haar zelf fysiek zou aanvallen, dan doe je gewoon hetzelfde als zij heeft gedaan). Dat neemt niet weg dat wat hier gebeurd is niet kan. Ik zou als moeder, denk ik, mijn kind morgen even thuis houden als dat mogelijk is en bellen naar de directie om dit op een rustige manier aan te kaarten onder volwassenen en dan zien of je eventueel daarna met je zoon en de juf kan afspreken en zo het vertrouwen herstellen.

  • Evelyn84

    Wat een reacties.. en met de meeste ben ik het wel eens.. ik zou wel in gesprek gaan ook met de juf en eventueel directeur (trice). Maar ik was nu meer benieuwd hoe je je nu voelt en wat je besloten hebt te gaan doen..

  • Bby4

    Ik denk dat ik die juf fysiek was aangevallen, ben je gek geworden om mijn kind te intimideren en ruw te pakken. Maja misschien was ik ook wel eerst in shock. Ik zou dit zeker aankaarten hogerop, deze juf is helemaal niet capabel. En dan zijn ze nog van groep 1. Deze kinderen horen zich veilig te voelen. Nee hoor, ik zou zorgen dat zij zich moet verantwoorden voor haar totaal niet pedagogische aanpak.

  • Daniëlla85

    Zou een gesprek met de directeur of directrice aanvragen en de gehele situatie uitleggen.

    Juf hoort niet zo te reageren dat is aan de ouders..

    Maar ik vermoed omdat de juf zo reageerde ze waarschijnlijk zelf iets traumatisch heeft meegemaakt met vuur. Zou anders niet snappen dat ze zo heftig reageert.

    Knuffel voor de kindjes🤗

  • My-two-Pride-and-Joys

    Als ik er bij had gestaan had die juf een probleem gehad...

    Natuurlijk is het levensgevaarlijk dat kinderen een aansteker in de vingers hebben gekregen. Maar ik verwacht van een juf dat zij op haar opleiding heeft geleerd hoe te handelen in onverwachte situaties, en dat, als ze zichzelf dreigt te verliezen in emoties, even afstand neemt, ze even aan een tafeltje zet met de armen over elkaar, even wegloopt en even tot 10 telt om vervolgens het gesprek aan te gaan. Natuurlijk schiet iedereen wel eens uit zijn slof, maar ze mag NOOIT maar dan ook NOOIT een kind ruw bij de arm pakken. En als een kind dan ook nog sorry zegt, en vervolgens roept ze dat ze daar niets aan heeft, ja wat wil ze dan horen? Daarbij vind ik het ook de verantwoording van de ouders om voorwerpen die niet voor kinderen geschikt zijn, bij hen uit de buurt te houden. Dus ik had als leerkracht vooral de ouders gevraagd hoe hij hier aan heeft kunnen komen. Ik denk dat dit al voldoende was geweest.

    Hier was de juf nog niet klaar met mij. Ik had ook zeker een gesprek aangevraagd met de directie erbij en verteld wat nu de gevolgen zijn voor mijn kind.

    Waarom heb jij als ouder niet ingegrepen dan? Dat je even perplex staat kan ik nog wel begrijpen, maar als iemand zo ruw je kind vast pakt, dan grijp je toch in? En als je ziet dat je zoon helemaal overstuur en in paniek is, dan grijp je toch ook in? Ik snap dat nooit zo goed, dat mensen dan niet ingrijpen juist op een kritiek punt als deze.

  • Mommyx3

    Belachelijk !!! Als ik daar bij was had ik de juf zelf bij haar arm gepakt! Je mag mijn kinderen altijd terecht wijzen straf geven indien nodig maar je raakt ze niet aan !!

    Ik zou maandag een gesprek aanvragen met de docent en de directeur. Dat je het gevaar snapt , maar dat het ook kleine kinderen zijn en dat je haar acties veel te ver vind gaan en dat je dit niet accepteert !

    Daarna kan de juf zelf in gesprek gaan met jullie zoontje zodat hij niet meer bang is want dat gaat natuurlijk nergens over! Je kind hoort zich ook veilig te voelen en zo een strenge aanpak werkt alleen maar tegen. Kinderen die durven dan niet meer naar de juf te gaan

  • Nog-even!

    Een juf mag een kind bij de arm pakken. Pijn doen mag niet.

  • Mommyx3

    fysiek in grijpen mag trouwens alleen als het om situaties gaat Waarbij het gedrag van een leerling een ernstig gevaar vormt voor de gezondheid of veiligheid van zichzelf of voor anderen, en alleen door onmiddellijk ingrijpen kan worden voorkomen. 

    Dit gaat volgens mij om 2 kleine jongens dus ze had gewoon beter moeten weten.

  • Mommyx3

    In mijn ogen niet je blijft met je handen
    Van kinderen af! Je kan het met woorden aan, je zet ze in de hoek, laat ze nablijven laat ze strafregels schrijven genoeg opties maar je blijft met je handen van mijn kind af 😒 want wat is pijn ? Jij als juf kan denken ik had hem helemaal niet stevig vast en het Kind vind van wel

  • Nog-even!

    Onze kleuterjuf geeft de kinderen geregeld een hand of een aai... Ik zou het vreselijk als ze geen lichamelijk contact zou mogen hebben... Kleuters hebben dit nodig...

  • Grumble2.1

    Whaaaaa ik zou echt heel boos zijn op de juf en eenmaal bekomen van de schrik zeker een goed gesprek aangaan met haar .. wat een totaal niet pedagogische aanpak .. verschrikkelijk .. misschien wel tot een gesprek bij de directeur aan toe ..

  • boterbloemen

    Heeft de juf zich zo gedragen waar jullie bij waren? Waarom zeiden jullie dan niets tegen de juf op dat moment zelf?

    Ik zou de juf gewoon even bellen of mailen en aangeven dat je geschrokken bent van haar reactie en nu met een rotgevoel zit na dat gesprek en dat graag even uitpraat met haar.

  • Grumble2.1

    Nou ik denk .. dat je met je bek vol tanden in alle stilte even niet wetend wat je moet zeggen geshockeerd bent ..

  • boterbloemen

    Dat je niet meteen keihard er tegenin gaat, dat snap ik wel. Het is toch de juf en zij heeft een soort van autoriteit dan. Maar als ze je kind ruw aan zijn arm trekt en je kind er bij staat te huilen, dan zeg je toch íets? Al is het maar iets al 'nou nou' ofzo, dat je even aangeeft: hallo, wat doe je?

    Maar goed, nu lijkt het net alsof ik de schuld bij de moeders leg, en dat is niet zo hoor. De juf heeft te overtrokken gereageerd. Ze had een terecht punt, maar het moet nooit zo zijn dat een kind niet meer naar school durft omdat het bang voor de juf is

  • mijn~meisje

    Hoe graag ik ook zo op een moment zo reageren, mij lukt het vaak ook niet. Ik ben iemand die echt over dingen na moet denken voor ik het juiste kan doen. Vaak ligt ik dan savonds in bed en dan kan ik bedenken oo zo had ik precies willen reageren. Ik ben echt een persoon die snel bevriest en dat merk ik in dat soort dingen terug.

  • Grumble2.1

    Nee en ik snap je maar ik denk echt dat ik bij sommige juffen ook echt mijn mond beter dicht kan houden haha .. dan komt er niet eens een nou nou uit maar een volledige broadway scene ;-)

  • mijn~meisje

    Ik zou even een mailtje doen naar de juf dat een gesprek met jullie en de kindjes handig is. Even rustig, zonder boosheid, woede over verwijt, wat is er gebeurt en waarom mag het niet. Jullie zijn er bij als ouders zodat de kinderen van jullie het vertrouwen hebben wij worden beschermd. De juf krijgt een tweede kans om het goed over te doen en het goed te maken met de jongens. Ik ben zelf ook wel is compleet over de rooie gegaan naar mijn kinderen en altijd later zo'n spijt. Maar ik blijf bij mijn kinderen en dat gesprek vind dan een paar uur later plaatst. Even praten met mijn kind, wat gebeurde er, wat ging er mis bij het kind, bij mij. Het goed maken en zeggen welk gedrag wel en niet mag. Kijk of dat gesprek kan plaatst vinden. Pas als de juf denkt, nou wat ik deed was heel normaal en prima om ze zo te straffen zou ik achter mijn oren gaan krabben en denken dit klopt niet. Maar ze maakt het op een goede manier goed met de kids, zegt oprecht sorry voor haar gedrag dan zou ik vooral tegen haar zeggen pas je een beetje goed op jezelf. Als ik zelf namelijk tot dat punt kom weet ik dat ik op instorten sta en eigenlijk echt hulp moet vragen.

  • tienus

    Zo zou ik als juf nooit reageren! Totaal onverantwoord! Ik zou dit zeker aankaarten bij het bestuur, mag hopen dat dit niet geaccepteerd wordt ook. Snap dat er een boodschap afgegeven kan worden, maar zou m op normale toon neerleggen en ook verantwoordelijkheid bij ouders van op deze leeftijd goed oppassen. Naar kinderen ben ik bijna nooit boos, zeker op punt van eerlijkheid leer ik ze dat ik liever hoor dat iets niet goed ging maar ze het eerlijk vertellen en dan een les meegeven.

  • Denelientjes

    Precies dit!

  • Grumble2.1

    Kinderen bang maken is dit .. dat is iets wat in mijn ogen echt niet helpt .. alsnik je opmerking goed begrijp bedoel jij dit ook een beetje .. ook ouders die dreigen en kinderen bang maken vind ik echt een no go

  • Jojo91

    Ach wat sneu zeg.. dat heeft een grote inpact op die kids. Ik snap wel dat hij niet naar school durft. Ik denk dat de juf en hij dit echt even moeten uitspreken. Ik herken het incident (helaas) ook van mijn zoontje van 5. Hij had ook een aansteker gevonden en was al bezig een plastic bak te verbranden Duidelijk uitleggen dat het niet mag & weer door.


1 2 3 4 5 6 7

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

3 leden zijn nu online
Aanmelden