Mijn man heeft het gebruikt. Houd er rekening mee dat het eerst erger wordt voordat het beter gaat, erg pittig is dat, zowel voor jou als je omgeving. Verder deed het wat het moet doen, op een gegeven moment had hij het gevoel dat het niets meer toevoegde voor hem, hij is toen (langzaam afbouwend) gestopt.
Nooit zomaar mee beginnen. Mijn partner neemt deze medicatie al jaren en werkt wel goed. Is naar mijn mening ook niet zo een hele sterke antideprisiva.
Mijn vader voelde zich heel fijn door de antidepressiva. Ik vond het vreselijk: het was net alsof hij er niet meer was... Hij leek op een soort roze wolk te zitten. Ik kreeg geen echt contact meer met hem. Dat hij het zelf prettig vond, zei dus weinig over hoe hij functioneerde...
Mijn advies is: zoek hulp. Dat kan bij een psycholoog zijn. Maar misschien past Pmt wel veel beter bij jou? Of een andere vorm van hulp, bv een autismecoach? En overleg met je huisarts welk anticonceptiemiddel jou zou kunnen helpen om de hormonale schommelingen te verminderen. Want die kunnen je echt ontzettend onderuithalen. Sterkte!
Psychomotorische therapie. Dat kan helpen om bv meer te voelen aan je lijf wat er met je gebeurt. Dat is dus niet alleen praten, maar ook doen om jezelf en je eigen reacties te leren begrijpen. Met onmacht om leren gaan bijvoorbeeld. Maar ik kan helaas niet in een paar zinnen vertellen wat er allemaal kan.😬 Misschien interessant om je eens in te verdiepen?
Eerst zou ik echt naar een psycholoog gaan en kijken wat er onderliggend aan de hand is. Jij kan zelf een verwijzing vragen naar psycholoog of zelf contact mee opnemen. Dat beslist een poh niet, die denkt alleen mee en geeft misschien advies. Maar de keuze maak jij nog altijd Medicatie zou ik niet zomaar starten: het begin kan heel zwaar zijn en er weer vanaf komen is ook niet zo eenvoudig. Overleg eens met de ha zou ik zeggen. Die zal je waarschijnlijk doorverwijzen naar ggz
De weg er naar toe weet ik ook best, dat is t probleem ook niet. Zoek alleen ervaringen van andere dames met het gebruik van een of andere anti depressiva's, was niet van plan om er zelf zonder begeleiding aan te beginnen
Als je ervaringen zoekt, kan je beter op mijnmedicijn.nl kijken. Want hier krijg je mogelijk een handvol berichten. Daar heb je honderden of meer ervaringen mbt allerlei soorten ad. Maar nog beter is het om met je huisarts te spreken. Die kan inschatten wat verstandig is. Ervaringen zeggen zo weinig/vrijwel niks, want elk lichaam is anders. Bovendien posten mensen veel vaker hun negatieve ervaringen dan hun positievere, dus dat moet je ook realiseren als je online gaat kijken
Wel een tip die ik wil mee geven, dit is mijn ervaring ook: de eerste weken moet je een spiegel opbouwen. Dus de eerste weken werd ik nog "raarder in mijn hoofd", dan ik al was. Dit is een bijwerking, de 1 heeft er meer last van dan de ander. Maar dit word dus ook weer beter 😁
Ik gebruik citalopram, al jaren, hier heb ik goede ervaringen mee. Ik gebruikte het "vroeger" al, toen jaren mee gestopt en na mijn eerste miskraam 3+ jaren geleden weer er mee begonnen, eerst 20mg maar na een paar maanden afgebouwd naar 10mg. Een voorbeeld: ik heb 3 maanden geleden weer een miskraam gehad en ik weet zeker dat de citalopram er aan mee heeft geholpen dat ik niet weer zo naar werd in mijn hoofd en ik het allemaal wat beter kan handelen. Verdrietig ben ik absoluut geweest, en nog steeds, maar goed te doen en ben niet weer zo'n ellendig hoopje (geweest). Uiteraard heb ik hier het meeste zelf in gedaan maar de citalopram is voor mij met dit soort dingen een fijn steuntje in de rug.
Onthoud namelijk wel: citalopram of welke medicatie ook, lost het niet allemaal op. Het is een steuntje in de rug om het hopelijk allemaal wat dragelijker te maken.
Veel sombere periodes, veel in mijn hoofd en piekeren, stemmingswisselingen, vooral de week voor de menstruatie en de eerste 2 a 3 dagen van de menstruatie, weinig draagkracht en altijd op stand overleven, niet de motivatie kunnen vinden en behouden I.v.m m'n algehele gezondheid (ben de laatste 5 maanden ruim 5kg aangekomen van de 8kg die ik kwijt was, door stress) veel last van spanning vasthouden in het lijf vooral mijn hoofd en schouders.
Bij mij heeft het niet of nauwelijks geholpen bij de stemmingswisselingen. In het begin had ik wel het idee dat het piekeren verminderde, maar nooit voldoende om echt rust te vinden. Ben er heel veel van aangekomen. Uiteindelijk besloten te stoppen, omdat ik mezelf ineens helemaal niet meer herkende. Voel me nu weer beter zonder, maar de kilo's willen er niet echt af. Ik heb nog steeds stemmingswisselingen, helemaal rondom hormoonschommelingen. Heb nog steeds wisselend weinig draagkracht en weinig "hersenruimte" en ervaar ook de stress in m'n lijf in hoofd/schouders. Maar uiteindelijk voel ik me alsnog beter zonder medicijnen.
Ik kan niet meer op je laatste bericht reageren, maar je kunt ook zelf een psychiater benaderen. Zo heb ik het destijds gedaan. Ik was zo aan de beurt. Ik slik zelf escitalopram sinds 2017. Mijn hoofd is vaak meer geordend en het is puur ter ondersteuning. Antidepressiva lost niet je problemen op. Het is niet dat je met antidepressiva ineens weer huppelend door het leven gaat. Vergis je daar niet in. Als ik het zo lees, is het bij jou (deels) hormonaal. Dat zal zo blijven. Heb je al eens een spiraaltje overwogen? Ik word met spiraal niet meer ongesteld. Heel fijn!
Ik dacht te begrijpen dat je hier met een psychiater op aan het oriënteren was, maar ben je zelf naar dit middel aan het kijken? Zo ja, kom eerst eens in contact met een psychiater en kijk of en wat je kan worden voorgeschreven.
Nee, ik wou juist eerst even wat ervaringen horen van andere mensen die dit soort medicatie slikken, zodat ik op een geschikt moment eerst een goed (geïnformeerd) met m'n huisarts kan hebben. En dan nog wordt je eerst nog een keer naar de poh gestuurd, alvorens je een verwijzing krijgt naar een psychiater, en dan sta je ook nog eens een tijd op de wachtlijst van 3+maand als t niet meer is.
Daarbij is mijn ervaring met psychiatrische hulpverleners niet positief geweest, en ben ik meerdere malen of verkeerd gediagnosticeerd geweest, of advies te horen wat ik zelf ook al wist. Dus mijn vertrouwen daarin is laag
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (20) Verversen