Ik schaam me enorm om dit te vragen, maar ik kan dit op dit moment eigenlijk bij niemand kwijt. Ik heb de afgelopen jaren ontzettend veel meegemaakt. Ik ben bedrogen en daardoor merk ik dat ik erg onzeker ben geworden.
Nu heb ik een nieuwe vriend en wauw… wat ben ik gek op hem. Hij is eerlijk tegen mij geweest over zijn verleden en heeft, om het zo maar te zeggen, veel dingen gedaan die God verboden heeft. Onze relatie werd vanaf het begin niet echt geaccepteerd en er gebeurden meteen allerlei vreemde dingen. Zo lag er bijvoorbeeld een kaartje van een vrouw in de brievenbus waarin stond dat ze elkaar zouden zien. Er waren vrouwen die hem belden, maar die hij niet opnam. Ook vertelde bijvoorbeeld zijn ex mij meteen allerlei verhalen over dat hij zou zijn vreemdgegaan.
Toch heb ik altijd tegen mezelf gezegd: hup meid, hij is tien jaar ouder, jullie hebben het goed samen en dit komt vast goed. En dat wil ik ook heel graag geloven.
Maar soms is hij ineens twee uur weg en vertelt hij daarna niet wat hij heeft gedaan. Op zulke momenten merk ik dat mijn angst toch weer omhoogkomt. Ik wil hem vertrouwen, maar mijn verleden maakt dat ontzettend moeilijk.
Nu ben ik zelfs zo ver gegaan dat ik in zijn onderbroek heb gekeken. Ik weet zelf ook wel dat dat misschien heel gek klinkt. De onderbroek was helemaal nat leek alsof hij iets eruit wou halen met water en nu opgedroogd zaten witte, harde vlekken in. Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij zei dat hij door de drukte van de week dezelfde onderbroek twee keer had aangehad. Daarnaast was hij een paar keer naakt tegen mij aan gaan liggen, waardoor hij natuurlijk opgewonden was geraakt. Volgens hem kan er daardoor later wat in zijn onderbroek zijn gekomen. Als hij vreemd was gegaan had ik de onderbroek weggooid was de reactie.
Ik heb er misschien wel duizend keer naar gekeken en ik word er echt helemaal gek van. Ik heb zoiets eerder gezien, nadat hij een keer ongeveer drie uur met de motor was weggeweest.
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet denken. Zie ik dingen die er helemaal niet zijn? Of is mijn gevoel terecht? Heeft iemand dit ooit meegemaakt?
Misschien heb ik wel hulp nodig om alle trauma’s en onzekerheden uit het verleden te verwerken. Ik wil namelijk zo graag mijn leven weer oppakken na alles wat ik heb meegemaakt. Ik wil kunnen genieten van mijn relatie en mijn vriend vertrouwen, zonder steeds bang te zijn dat ik opnieuw bedrogen word.
Ik ben vooral benieuwd of anderen dit herkennen en hoe jullie hiermee omgaan. Want op dit moment weet ik echt even niet meer wat ik moet geloven: mijn gevoel, mijn angst of gewoon de feiten.
Eens een cheater altijd een cheater. Ik zou zijn ex maar eens bellen om te vragen hoe hij het bij haar goed praatte, dan zul je waarschijnlijk wel het een en ander herkennen. Ik zou hem voor geen meter vertrouwen. Sterkte meid!
Ik spreek gelukkig niet uit ervaring, maar ik lees wel tientallen red flags in je verhaal. 1. "Zo lag er bijvoorbeeld een kaartje van een vrouw in de brievenbus waarin stond dat ze elkaar zouden zien." Ja, dat is vreemd en dat zou mij ook zeer achterdochtig maken. Waarom zou een vrouw die niet met hem samen is dat doen? Ik ken geen enkele reden om dat te doen bij een andere man dan mijn partner. Ik zie dit op zichzelf al als een duidelijke aanwijzing dat hij waarschijnlijk vreemdgaat.
2. "Er waren vrouwen die hem belden, maar die hij niet opnam." Dat zijn 2 red flags. Ten eerste vrouwen die hem bellen. Ten tweede dat hij dus niet opneemt waar jij bij bent. Dan wil hij dus niet dat jij hoort wat er gezegd wordt. Opnieuw een duidelijke aanwijzing.
3. "Maar soms is hij ineens twee uur weg en vertelt hij daarna niet wat hij heeft gedaan." In combinatie met de eerste 2 lijkt me wel duidelijk wat hij dan aan het doen is. Waarom zou hij niet vertellen waar hij heen is. Mijn man en ik weten in principe altijd wel van elkaar wat we gaan doen. We vertellen elkaar gewoon: ik ben even naar ... toe om ... Het is toch normaal om elkaar te laten weten wat je gaat doen? Of wat je gedaan hebt?
4. "Ook vertelde bijvoorbeeld zijn ex mij meteen allerlei verhalen over dat hij zou zijn vreemdgegaan." De meest waarschijnlijke reden is dat die ex je probeert te waarschuwen. Er is een andere mogelijkheid, dat zij probeert te stoken uit jaloezie, maar dat vind ik in combinatie met zijn gedrag niet waarschijnlijk. Als hij in het verleden vreemdgegaan is... De beste manier om iemands gedrag voor de toekomst te voorspellen is door te kijken naar hoe hij zich in het verleden gedragen heeft, aldus dr Phil.
5. "De onderbroek was helemaal nat leek alsof hij iets eruit wou halen met water en nu opgedroogd zaten witte, harde vlekken in." Waarom doet hij die niet gewoon in de was, maar heeft hij dat met water eruit proberen te halen. Klinkt alsof hij het heeft proberen te verbergen.
6. "Als hij vreemd was gegaan had ik de onderbroek weggooid was de reactie." Dat zegt in mijn ogen niks. Ik vind dat een vage argumentatie. Nee, ik geloof niet dat mannen onderbroeken weggooien na het vreemdgaan. Dat valt toch ook op als keer op keer nieuw ondergoed gekocht moet worden? Geen idee hoor, maar ik vind dit een beetje klinken alsof hij je op een dwaalspoor probeert te zetten. Ik vind het raar dat hij die argumentatie zo klaar heeft. Als hij gewoon had gezegd "Ik ben opgewonden geraakt en de onderbroek is vies geworden. Ik schaamde me en heb geprobeerd de vlekken eruit te krijgen." Dan zou ik dat een eerlijkere reactie vinden. Maar zoals jij het beschrijft, klinkt het in mijn oren als iemand die zich probeert in te dekken. Mannen kunnen overigens gewoon klaarkomen, ook bijv in hun slaap. Wat jij beschrijft heb ik echter nooit gezien, maar niet op gelet. En ik geloof er helemaal niks van dat het meerdere dagen dragen van ondergoed er ook maar iets mee te maken heeft.
7. "Ik heb zoiets eerder gezien, nadat hij een keer ongeveer drie uur met de motor was weggeweest." Tja, in combinatie wat je eerder beschreef... 1 + 1 = 2.
"Ik weet gewoon niet meer wat ik moet denken. Zie ik dingen die er helemaal niet zijn? Of is mijn gevoel terecht?" Nee, ik denk niet dat je dingen ziet die er niet zijn. Jouw achterdocht is terecht, hij gedraagt zich vreemd en probeert duidelijk dingen voor je te verbergen. 99 Van de 100 keer, als een vrouw denkt dat de man vreemdgaat is dat ook zo. Vaak voelen vrouwen het veel eerder aan dan dat ze echt bewijs hebben. En hij zal niet de eerste zijn die blijft ontkennen en doen alsof het aan jou ligt. Intuïtief voel je dat aan en merk je die vreemde dingen op. Intuïtie is geen "vaag gevoel", dat is wat je hersenen onbewust registreren. Zoals mensen onbewust kunnen registreren dat spullen verplaatst zijn. Jouw achterdocht komt voort uit de vreemde dingen die je ziet. Ja, deels ook door je ervaring, maar nog steeds gebeuren er dingen die ik in elk geval niet normaal vind in een relatie. Je voelt je misschien schuldig omdat je achterdochtig bent, maar ik vind dat die achterdocht terecht is en getriggerd wordt door zijn gedrag. Als hij opener en eerlijker zou praten over waar hij bijv naar toe zou gaan, dan zou jij ook meer vertrouwen krijgen. Of als hij eerlijk zou vertellen wie die vrouwen zijn, waarom ze bellen en opnemen waar jij bij bent, dan ga jij je niet afvragen met wie hij belt en waarom. Het gaat niet om incidenteel 1 keer zoals ik het lees. Hij doet structureel geheimzinnig. Ik lees anderen schrijven over vertrouwen dat ontbreekt... maar ik zie zelf ook geen situatie waarin dat vertrouwen er kan zijn. In mijn ogen is vertrouwen er niet vanzelf, maar leer je elkaar door veel open praten en eerlijk te zijn naar elkaar te vertrouwen. Dat vertrouwen bouw je op met elkaar. Nee, het ligt niet aan jou.
"Want op dit moment weet ik echt even niet meer wat ik moet geloven: mijn gevoel, mijn angst of gewoon de feiten." Zeggen die niet alledrie hetzelfde op dit moment? Jouw gevoel zegt dat hij vreemdgaat. Jouw angst is dat hij vreemdgaat. En alle feiten bij elkaar lijkt het erop dat hij vreemdgaat.
En als ik het mis heb, sorry, dit is eerlijk hoe ik erover denk. 100 % zeker ben ik natuurlijk niet. En dat is het frustrerende, je mist nog echt onomstotelijke bewijs. (En daarom ben je er ook naar op zoek, met andere woorden achterdochtig.) Ik vind die vrouwen die hem bellen waarbij hij niet opneemt nog het meest verdacht, net als dat briefje.
Vragen: -Hoeveel bewijs is voor jou voldoende? Wil je daar nog naar op zoek blijven? En hoe lang? -Wil je stoppen met zoeken en doen alsof er niks is, totdat je heel toevallig bewijs vindt, omdat je een soort plicht voelt hem te vertrouwen? -Wat zou het betekenen als je bewijs vindt? Wil je dan uit elkaar gaan? -Is iemand die je zo onzeker maakt, terwijl je dat al bent, de juiste partner voor jou?
Helemaal met je eens. Wat heb je dit goed omschreven. Lieve vragensteller, twijfel niet aan jezelf! Zoek antwoorden op de vragen en maak dan voor jezelf de keuze die voor jou het beste is. 🫂
Een man die niet open en eerlijk wil vertellen waar hij was? Daar zou ik niet mee samen willen leven. Jullie wonen samen? Mijn man en ik vertellen vooraf altijd even waar we heen gaan. Gewoon, omdat we geïnteresseerd zijn in elkaar en elkaar graag op de hoogte houden. Zo houd je rekening met elkaar en is er geen ruimte voor twijfel of onzekerheid.
Dat er een kaart van een vrouw in de brievenbus komt zou ik ook heel vreemd vinden. Dat moet je man dan duidelijk toelichten. En dat je zijn onderbroeken moet controleren zegt genoeg over hoe onzeker en rot jij je voelt
Ik zou het verbreken en een partner zoeken die wel te vertrouwen en stabiel is. Dat zijn veel leukere mannen ;-)
Je moet geloven wat er recht onder je neus gebeurt. Na de tweede alinea was het al overduidelijk dat die kerel een engerd is.
Ik zou met iemand gaan praten over wat je hebt meegemaakt, zodat je het een plekje kan geven en kan leren dat je iemand waard bent die jou waardig is. En dat is niet een vreemdganger met een boevenverleden.
Ja hij vertoont verdacht gedrag en als hij niet open wil zijn met je, dan heb je daar eigenlijk je antwoord al.
Als je zo op zoek bent naar bewijs, dan is dat sowieso al een teken dat er geen vertrouwen is. Bewijs of niet maakt dan niet eens echt uit. Want als er voor die onderbroek uiteindelijk een verklaring komt waar jij je in kunt vinden, dan komt er wel weer iets anders dat twijfel zaait. Jij bent er kennelijk al lang van overtuigd dat hij in staat is om vreemd te gaan, en zelfs al dat ie het doet. Je zit dagen lang naar een onderbroek te staren, dat zegt toch al genoeg. Dat is geen gedrag voor in een gezonde relatie, zoals het nu gaat is het niet goed voor je.
Dit gaat zo dus niet langer. Vertel hem eerlijk hoe je je voelt, en vraag hem om openheid. Jij bent onzeker, hebt dingen meegemaakt, een partner in een liefdevolle relatie reageert dan behulpzaam. Je hoeft niet elke beweging van hem te tracken, maar hij kan je echt gewoon vertellen waar hij geweest is en misschien soms eens een foto laten zien ofzo, of wel zijn telefoon laten zien. Hij zou jouw vertrouwen moeten willen opbouwen.
Als het niet lukt om hier samen een goed gesprek over te hebben en hij geen openheid wil geven over wat hij doet, dan gaat dat vertrouwen er ook nooit komen. En dan kun je beter uit elkaar, anders vreet de onzekerheid je op. Je wil niet de vrouw zijn die dagelijks door zijn ondergoed e.d. gaat. Gun jezelf beter dan dit.
Als ik het goed begrijp, ben je door meerdere mensen gewaarschuwd, maar vond jij het verstandig om die waarschuwingen te negeren? Lieve meid, wanneer ga je hulp vragen en bouwen aan je zelfrespect en rode vlaggen serieusnemen? Op deze manier kom je nooit in een stabiele relatie terecht... Heel veel sterkte!
Vind alles wel heel vreemd, en zou vragen of hij als hij niets te verbergen heeft in zijn telefoon mag kijken. Je hebt het nodige mee gemaakt en wat er nu gebeurd terecht beetje zorg wekkend. Ergens denk ik dat je best mag zeggen, het stopt hier want door wat ik heb mee gemaakt en de dingen die er gebeuren merk ik dat mijn vertrouwen aangetast wordt. Zou dit niet te lang door laten sudderen.
Ga aan je zelf werken en zorg voordat je in een nieuwe relatie stapt, je dusdanig weer vertrouwen hebt. En tuurlijk zal het kunnen blijven triggeren maar , het klinkt als of je er nog volop in zit
Verbreek deze relatie en ga aan jezelf werken! Zo kun je toch niet gelukkig zijn? Een partner met een dergelijk verleden past niet bij jou, dat activeert je trauma's en voedt je wantrouwen. En ik vraag me eerlijk gezegd af of het daadwerkelijk verleden is bij hem, ik zie behoorlijk wat rode vlaggen en ik denk niet dat je een betrouwbaar exemplaar aan de haak hebt geslagen. Ik zou het afkappen. En vraag je omgeving om jou daarna te helpen om geen contact op te nemen met hem. Want anders wordt het dadelijk ook nog een lange periode van aantrekken en afstoten. Kies voor jezelf.
Sorry maar ik zou geen zin hebben in zo’n relatie. Verbreek de relatie en ga aan jezelf werken, en pas als je er aan toe bent weer een nieuwe relatie starten met iemand die jouw vertrouwen wel waard is.
Klinkt als een grote rode vlag. Eerlijkheid en vertrouwen en communicatie is het belangrijkste in een relatie, en dat doet hij geen van alle. Zou er gauw een einde aan breien en hard aan jezelf werken en eerst je trauma's een plek geven alvorens in een relatie te stappen
Met jezelf aan het werk gaan is nooit een slecht idee en een gevoel is er niet voor niks.. het klinkt niet helemaal pluis, zou sws geen relatie aangaan als je veel traumas hebt, probeer die eerste te tackelen.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (12) Verversen