Na een lang en intensief traject van meer dan een jaar met mijn man moet ik nu het verdrietige nieuws delen dat hij zaterdagavond is overleden.
Als ik terugkijk op de afgelopen elf jaar, zie ik vooral de mooie herinneringen die we samen hebben gemaakt. We hebben samen drie prachtige kinderen gekregen en daar ben ik ontzettend trots op. Het is niet altijd makkelijk geweest wat we samen hebben meegemaakt, maar wat heb ik een diep respect voor mijn man. Hij heeft tot het allerlaatste moment gevochten. Zijn doorzettingsvermogen en wilskracht waren bewonderenswaardig. Zijn angst was de laatste tijd heel groot, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat hij nu eindelijk rust heeft.
Het verdriet is enorm. Nu moeten er zoveel dingen geregeld worden voor de crematie. Er komt ontzettend veel bij kijken en dat is zwaar. Gelukkig krijg ik veel hulp, en daar ben ik heel dankbaar voor.
Alsof alles nog niet genoeg is, ben ik in de tussentijd ook onverwacht zwanger geraakt. Op dit moment kan ik daar nog niet blij mee zijn. Er gaat zoveel verdriet en onzekerheid door me heen dat ik alles stap voor stap probeer te verwerken.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in off topic
reacties (3) Verversen