Misschien hoort mijn topic niet hier thuis, maar het heeft wel met geslacht te maken. Ik ben nog niet zo lang geleden bevallen van mijn 3e zoon. Ik ben erg blij met hem en hij doet het erg goed. Mijn zwangerschap en herstel zijn zwaar. Ik heb 3 zware zwangerschappen gehad en had nu het voordeel dat de 3e x in corona tijd viel waardoor we weinig te doen hadden. Maar toen ik met 15 weken er achter kwam dat ik een 3e jongen kreeg, heb ik het even zwaar gehad. Ik wilde ergens toch wel een meisje. Maar heel gauw was ik toch weer gewend aan het idee van een jongen.
Nu na de zware bevalling en moeilijk herstel door pijn in mijn bekken denk ik steeds meer dat een 4e zwangerschap te zwaar zal worden. Plus het is erg druk met 3 jochies in huis.
Het is nog erg voorbarig misschien, maar ik heb het gevoel alsof ik soort van afscheid moet nemen van mijn wens voor een meisje.
Wellicht zijn het de hormonen nog maar ik voel me hier best een beetje verdrietig door maar durf er met niemand over te praten...
Heel herkenbaar hoor! Weet het ook sinds week 15 dat we een derde zoon krijgen. Heb tot op de dag van vandaag nog steeds verdriet van het feit dat er hier geen dochtertje van ons samen zal komen. Ben nu 37 weken zwanger en heb door die gevoelens de zwangerschap ook helemaal niet echt bewust of heel gelukkig ervaren. Er zijn op fb groepen voor mensen met gender dissapointment en ook groepen voor jongensmoeders. Je komt daar heel veel herkenbare dingen tegen en ziet dat je niet alleen bent met je gevoel. Mocht je erover willen kletsen mag je altijd een priveberichtje sturen. Liefs en wees niet te hard voor jezelf. Je gevoelens mogen er zijn, die zijn heel normaal
Wat lief dat jullie de moeite hebben genomen om te reageren! Dank daarvoor! Het is inderdaad dat nu de zware nachten en drukte overdag ervoor zorgen dat ik liever niet over een 4e nu wil nadenken Maar ook de gedachte dat het weer een jongen kan zijn.
Het is ook fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die teleurgesteld was dat het geen meisje is geworden. Dat doet verder inderdaad niks af aan de liefde voor de 3e hier. Ik knuffel hem het liefst de hele dag!
Ik moet proberen om de gedachte nu even te parkeren en inderdaad over een tijdje na te denken over eventueel een 4e. Mijn man had het al over een 4e toen ik 3 cm ontsluiting had. Maar ik moet eerst nog lichamelijk en geestelijk herstellen van mijn hele zwangerschap haha!
Het is mooi gezegd, afscheid nemen van een toekomstbeeld. Dat is wat het is. Herken ik als moeder van drie jongetjes. Hoe blij ik met ze ben, hoe verdrietig was ik, net als jij, toen ik hoorde dat mn derde een jochie is. Nu, als ik naar hem kijk denk ik.... hoe kon ik nou verdrietig zijn. Drie jaar na de geboorte van ons derde zoontje kriebelde het... maar.... wilde ik een kindje of een meisje? Voor mij een belangrijke vraag en alleen als ik ook blij met een mannetje kon zijn zouden we proberen voor een vierde kindje te gaan. Dat is gelukt, dankbaar, pril zwanger nu en tuurlijk is het geslacht spannend , zijn we mee bezig maar het overheerst niet. Zal vast weer een ventje zijn en dat is ok! Want het afscheid nemen van het beeld van een dochter is drie jaar geleden al begonnen. Ofwel; voel je niet schuldig, dat is een gevoel dat niet helpend is. En eens met eerdere adviezen, laat het los. Bepaal ( voor zover dat kan) veel later of een vierde kindje is wat jullie willen... succes!
Mooi hoe je dit beschrijft! Ik dacht bij de 3e zwangerschap ook oké te zijn met een jongen. De eerste paar weken ging dat wel, maar toen we de datum voor geslachtsecho hadden geprikt werd ik steeds zenuwachtiger. Na de echo heb ik me toch wel even down gevoeld. Ik begreep ook niet waar dat gevoel vandaan kwam. Ik vond het heel erg van mezelf en schaamde mij ervoor. Ik weet niet zo goed of ik zelf niet echt erop voorbereid was of dat opmerkingen in mijn omgeving de wens voor een meisje destijds hebben vergroot.
Vind het ook erg mooi om te lezen dat je er zo open over bent. Ik was bang voor reacties dat het ondankbaar is om zo een wens te hebben. Maar het is een gevoel/ emotie waar je niet zo goed controle over hebt!
Gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik hoop boven alles dat je zwangerschap goed verloopt en dat je kindje gezond is!
Ik herken het wel, en het mag ook wel om diep teleurgesteld te zijn. Je houdt van je kind op dit moment en het is niet gek als je al veel van hetzelfde geslacht al hebt een voorkeur krijgt voor een ander geslacht. Over een tijdje wanneer je zoontje wat ouder is kan je beter nadenken wat je in de toekomst heel graag wilt. Beslis voor nu niks😉
Ja een beetje wel, vooral in de kraamweek en soms nu ook nog maar dat komt meer door de opmerkingen van mensen. Maar het is goed zo, die meiden komen vanzelf 😬 en wie zegt dat je vierde wel een meisje word.
Precies...ik ken iemand die in haar wens voor een meisje inmiddels een vijfde zoon heeft... 5 ongelukkige jongens en een gefrustreerde moeder...Zo sneu.... Een wens is leuk, maar in dit leven kun je nou eenmaal niet alles op bestelling krijgen.... Als je een paar maanden verder bent, gaat het vast lukken om iets nuchterder te denken
Ja dit wil ik mijn jongens niet aan doen. Bij de eerste twee jongens had ik er ook totaal geen moeite mee. Deze keer dus even verdrietig geweest na de echo maar meer omdat je je wens voor een meisje op dat moment niet ziet uitkomen of "afscheid" moet nemen van je wens. Maar nee... hier geen gefrustreerde moeder!
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Geslacht van je baby
reacties (11) Verversen