Wij zijn nu al een hele tijd bezig voor een tweede, die natuurlijk heel erg gewenst is. Maar toch vind ik het super super eng. Onze zoon is op dit moment als peuter echt niet makkelijk. Ik vind het soms echt lastig. En 's nachts is hij vaak uren wakker.

Mijn vraag is: waren jullie ook bang hoe het allemaal zou gaan als de 2e er was? En hoe is het uiteindelijk gegaan? Of zijn jullie op dit moment aan het proberen voor een 2e en hoe denk jij erover?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen


reacties (56)    Verversen

1 2 3 4 5 6



  • Roodkapjee

    Bedankt allemaal voor jullie ervaringen. Fijn dat het bij de meeste herkenbaar is. Lijkt me ook alleen maar goed dat je daar zo goed over nadenkt. Het zal allemaal wel goedkomen.. eerst maar eens zwanger worden!

  • Schildpadje31

    Hier pril zwamger van de 2de. Mijn zoontje is 13 maanden en ik heb soms ook angst hoe dit allemaal komt. Mijn man zit in de zeevaart dus is veel weg. Mijn ervaring is dat je gaat leven naar omstandigheden. Mijn zoontje was eerst 10 weken bijna een huilbaby, zo onrustig was hij. Heb vaak huilend met hem om mn armen gebeld met vriendinnen of mijn zus. Toch kan tijd vele wonden helen en ik weet dat er weer hele pittige dagen en weken aankomen, sommige dagen zijn genieten en sommige dagen zijn overleven. Op den duur worden de dagen die genieten zijn steeds vaker en raak je weer in een nieuw ritme. Ik vermoed bij ee n kleiner leeftijd verschil dat kindjes mss zijn gewend aan de nieuwe situatie, en bij een groter leeftijdsverschil kun je veel meer uitleggen. Beide heeft z'n voor en nadelen

  • Roodkapjee

    Ja klopt, eigenlijk doe je het maar gewoon hé, je hebt ook geen andere keuze. En nadat de oorzaak van het huilen verholpen was, vond ik de babytijd eigenlijk best makkelijk. Dat ritme zorgde bij mij ook voor ritme en ik kreeg meer gedaan dan nu met een peuter.

  • Tweede83

    Nu inmiddels 3 kinderen. Overgang van 1 naar 2 vond ik het pittigste, moest wel leren aandacht verdelen maar kwam helemaal goed 😉

  • Mamavanmeisjee

    Haha ja hier is de 2e onderweg. Ben wel benieuwd. Ook omdat mijn dochter mij nogal claimt en nog borstvoeding krijgt, daar aan verslaafd is...en haar broertje krijgt straks ook borstvoeding, dus die moet ze echt wel delen...dat wordt een dingetje denk ik. Ben best bang voor flinke jaloezie. Momenteel ook ziekjes en slaapt bijna altijd alert...dus hoe overleef ik 2 kinderen? Maar ook heeeeeeeeel veel zin in!

  • Yune

    2de was bewust, ook in een periode waarin m'n eerste de peuter pubertijd in ging. Het is zwaar, maar het is te doen

  • Julia1989

    Ik had het tegen het einde van de zwangerschap wel. Ik dacht echt: daar gaan we weet, de eindeloze nachten, het huilen, leiden door babyritme. Maar de tweede was zo tevreden en sliep al heel gauw heel goed. Hij was makkelijk te begrijpen. Het viel opeens op zn plek, hoe een baby 'hoort' te zijn.

  • Roodkapjee

    Wat fijn!

  • Dame68

    Ja.. denk er wel over na. Wie weet in de toekomst, voor nu dag voor dag en genieten van ons gezin. De tijd zal het leren. Soms wel lastig als je de biologische klok ook voelt tikken om die tijd te nemen.

  • Assiral

    Ben je er dan wel al echt aan toe? Je zou natuurlijk ook nog even kunnen wachten.

  • Roodkapjee

    Ik ben al meer dan een jaar aan het proberen zwanger te worden, dus wachten gaat hem niet worden. En ik weet 100% zeker dat ik er over een jaar nog hetzelfde over denk.

  • Liselott

    Hier was eerste perfect (achteraf natuurlijk haha), maar komst 2e ons leven op zn kop gezet.. zo heftig dat t mij als mama zelfs ziekenhuisopname vanwege extreme uitputting heeft gekost en uiteindelijk beide ouders long-covid..
    Hells. Ja.
    Maar ben zo blij met mijn 2 lievelingen.

    Gelukkig was ik niet bang voor tweede, wel Misschien goed om te weten dat je op zware momenten af en toe dagje extra opvang kunt vragen.. je leert vanzelf makkelijke maaltijden maken etc

    In mijn geval dacht ik heerlijk: doe die tweede er ff bij. En als ze gezond was geweest was dat waarschijnlijk ook geweest, nu helaas andere omstandigheden maar ook dat komt goed, alle vertrouwen

  • Roodkapjee

    Ja ik geloof ook niet dat je die 2e er zo even bij doet, zo realistisch ben ik wel. Ook al zijn alle omstandigheden goed, het blijft heftig. Dat hoor ik tenminste om me heen. En af en toe een dagje extra opvang zou ik niet kunnen. Ik ga ze niet van 8 tot 5 wegsturen als ik thuis ben. Niks mis mee als je dat wel doet hoor, maar vind ik niet fijn.

  • Dame68

    Wij hebben veel narigheid gehad tijdens en na de bevalling. Als de omstandigheden onverwacht zo worden, dan verander je daar vanzelf in als dat echt nodig is om bij te tanken. Dat is een proces. Dat is ook zorgen voor jezelf en je gezin, al is het niet makkelijk om je kinderen weg te brengen vanwege omstandigheden ipv bijvoorbeeld werk (vind ik).

  • Roodkapjee

    Ja wij hebben ook veel narigheid gehad door een huilbaby, was de heftigste periode in mijn leven. Maar nog zou ik niet thuis gaan zitten en mijn kind naar de opvang brengen.

  • Jvb

    Je moet dat anders zien. Je gaat dan niet 'thuis zitten'. Je gaat dan bijtanken, opladen, tot rust komen, zodat je het de rest van de tijd aan blijft kunnen. Dat doe je ook voor je kinderen, want zij hebben er ook niets aan als je uitvalt doordat je maar door blijft gaan terwijl je het niet volhoudt.

  • Liselott

    Hier heeft t bij mij ook tot ziekenhuisopname geleid. Kon letterlijk niet meer lopen, verpleging haalde mn kind uit bed zodat ik borst kon geven: maar zelf vasthouden kon ik niet meer.. ongelooflijk hoe ver je kunt gaan voor je kind. Later dochter nog x week opgenomen geweest zodat wij als ouders ergens konden opkrabbelen en zelfs t ziekenhuis wist soms niet wat ze moesten doen met haar eigenwijze gedrag.. nu jaar later nog niet hersteld. Maar dagje opvang is soms echt noodzakelijk gemerkt: voor mezelf, maar ook kinderen zijn er zo bij gebaat: zie ze genieten als mama weer meer energie en aandacht voor ze heeft!

  • Liselott

    Hier heeft t bij mij ook tot ziekenhuisopname geleid. Kon letterlijk niet meer lopen, verpleging haalde mn kind uit bed zodat ik borst kon geven: maar zelf vasthouden kon ik niet meer.. ongelooflijk hoe ver je kunt gaan voor je kind. Later dochter nog x week opgenomen geweest zodat wij als ouders ergens konden opkrabbelen en zelfs t ziekenhuis wist soms niet wat ze moesten doen met haar eigenwijze gedrag.. nu jaar later nog niet hersteld. Maar dagje opvang is soms echt noodzakelijk gemerkt: voor mezelf, maar ook kinderen zijn er zo bij gebaat: zie ze genieten als mama weer meer energie en aandacht voor ze heeft!

  • Roodkapjee

    Ja, nogmaals niks mis mee, maar ik zou dat zelf niet doen. Ik ken mezelf.

  • Dame68

    Precies.

  • Chudo

    Mooi gezegt meis

  • Snitchy

    Ik vond een tweede ook spannend
    Er kwam een tweede. Dat was een huilbaby.
    Ook dat hebben we overleefd. We zijn hartstikke blij met r.
    Alles is relatief.

  • Roodkapjee

    Ja dat is waar.


1 2 3 4 5 6

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50