Dubbel

Wat kan het leven toch zo dubbel zijn...

Gisteren echo gehad en jawel alles gaat goed met de kleine spruit. Het is nu 10 weken, hartje zien kloppen en alles klopte perfect... Zo gelukkig waren we. Onverwachts zwanger geworden. Wel eens waar onze eigen schuld, we dachten dat ik met mijn verjaardag ongesteld was geworden, dus dan is kerst wel veilig zonder condoom. Maar het was de verjaardag van mijn (stief)zoon. Die was 9 december... OEPS. 16 Januari hadden we een positieve test in handen, maar door de vele miskramen, ben je heel voorzichtig. Nu 3 echo's gehad en alles ziet er dus perfect uit. Eigenlijk vonden we het nog te vroeg (luca zal 15 maanden zijn als de kleine wordt geboren), maar na gisteren zijn we helemaal happy...

Op weg naar de HHB/9MB kregen we helaas een vervelend telefoontje, waardoor we niet langer even van onze geluk konden genieten. De oma van mijn (stief)zoon is overleden om 5.45 in de ochtend. Ze hadden gewacht met bellen omdat ze wisten dat de echo ook was die ochtend. Ondanks de scheiding zijn ze mijn partner nog steeds als zoon blijven beschouwen en mij had ze ook in haar armen gesloten omdat ze zagen wat ik allemaal voor haar enige kleinkind Randy deed. Ik voed hem mee op namelijk en hij heeft een psychische handycap... Ik had maandelijks contact met haar. Was ook gehecht aan haar, dus ook voor ons was het moeilijk...

Wat is het leven dubbel: de ene verlaat het leven en de ander laat het leven zien...