Bijna 3 maanden
Andy is al bijna 3 maanden wat vliegt de tijd zeg.. en vooral als er ook nog een peutertje rond rent die je aandacht wil, maar het loopt goed iedere dag is het toch weer een verassing. Dit is de 2de week dat ik nu aan het werk ben en het bevalt me goed, mis mijn mannekes natuurlijk wel maar vindt het nu ook wel lekker om de deur uit te gaan en weer onder de mensen te zijn. Ik zat al vroeg thuis door de complicaties.
Maar het gaat dus goed, de borstvoeding gaat goed en houdt het toch iets langer vol als ik had verwacht ben er stiekem toch wel een beetje trots op. Hij krijgt af en toe wel flesvoeding tussen door dat vind ik wel fijn want heb dan niet zo die druk op mij dat ik persee moet kolven. Maar ik denk dat ik eens deze dagen toch wel af ga bouwen. Maar ik vind het snachts nog zo fijn om borstvoeding te geven en makkelijk.
Vorige week heb ik mijn laatste controle gehad bij de gyn en alles was goed de baarmoeder was goed hersteld en de eierstokken zagen er ook goed uit. Gelukkig. Maar mocht er een derde komen (denk het niet) dan moet ik als voorzorg in het ziekenhuis bevallen en mag het niet meer thuis.
Waar ik nu het meeste moeite mee heb is dat ik het zo jammer vind, dat ik niet echt heb kunnen genieten van het moment dat Andy op mijn buik lag toen hij net geboren was het ging allemaal zo snel en door het vele bloedverlies kon ik ook niet meer helder nadenken en vond ik het meer ongemakkelijk dat hij op me lag ik er niet meer echt bij was. Laatste weken maalt dat een beetje in mijn hoofd en denk ik er toch steeds weer aan, ook het geval hoeveel geluk ik heb gehad. Af en toe knuffel ik mijn mannekes extra veel en geniet van deze momenten.
reacties (0)