In het ziekenhuis beland...
heb ik weer..
dacht ik vrijdag middag gezellig weekendje te hebben... want ik mijn broertje kwam gezellig logeren( hij is wel 24 maar geeft niks...) voelde s'middags na het kolven ineens wat pijnscheutjes door mijn borst heentrekken en ik dacht.. mm iets te fanatiek geweest met pompen.. volgende keer wat rustiger aan doen dan maar...
maar de pijn trok niet weg... en eigenlijk verder even geen aandacht aan besteed..
s'avonds werdt mijn borst steeds gevoeliger en vroeg mijn man mee te kijken of hij rare dingen zag... omdat ik begon te twijfelen... maar gelukkig zag hij niks... en toen begon alles eigenlijk.
we hadden net lekker holland's got talent gekeken.. (weet alleen nog steeds niet wie er door is hihi maar geeft niet blijft het spannend) en ik zat ineens gigantisch te shaken op de bank... dacht bij mezelf.. wat krijgen we nou??? snap er niks van.. gelijk thermometer gepakt en bleek ik 38.9 te hebben.. denk ojee koorts niet goed( zeker met een normale temperatuur van 35.5) even gauw de melk gekolfd en mijn man gevraagd om Jordan te verzorgen zodat ik even kon douchen. paracetamolletje kon pakken en mijn bed in kon want ik voelde me steeds beroerder worden...
gelukkig wel een beetje kunnen slapen.. dat wel maar werd wakker van een hoofdpijn en weer een flinke koorts... maar ook werd Jordan wakker voor zijn voeding.. dus heb ik melk gekolfd en hem gevoed.. toen ik hem wilde verschonen viel ik bijna flauw met hem in mijn armen.. gelukkig stond ik al bij het aankleed kussen en niks gebeurt.. wat was dat schrikken!!! toen bleek mijn temperatuur boven de 39 te zijn.. en werdt steeds maar zieker en zieker en zieker.. bah wat een ellende... om half 9 nog een voeding af kunnen kolven.. maar de kleine sliep nog dus dat even in de koelkast geparkeert.. Anthony en mijn broertje Remco werden wakker... gevraagd aan mijn broertje of hij de kleine melk wilde geven en gelijk uitleg voor het warmen ervan zodat ik onder de douche kon... hield niks meer binnen en had gelukkig paracetamol in zetpil vorm, dat scheelde.. ook zag ik ineens dat er 3 rode plekjes op mijn borst kwamen.. en toen begon het bij mij te dagen ...
en werd maar zieker en zieker.. kon niet eens meer normaal kijken... toen om 12 uur besloten dat ik de huisartsen post te bellen omdat het niet meer ging... gelijk mijn lieve buurman gevraagd of hij mij naar de post kon brengen als ik moest komen... en hij stond al gelijk startklaar.. zo'n topvent..(man en broertje beide geen rijbewijs). mijn man gelijk om flesvoeding laten gaan omdat ik niet meer kon kolven en ik niet wist hoelang het ging duren allemaal... was maar goed ook want even huisartsen post liep uit op wat anders pff..
de assistente zag mij binnen komen lopen en zorgde er gelijk voor dat ik plat werd gelegd en gelijk controles en arts kwam... nou de arts zag mij en onderzocht mij en zei gelijk... hier kan ik niks mee je gaat nu naar de eerste hulp. de chirurg wacht al op je... ik moest toen naar de eerste hulp van het maasstad ziekenhuis(post zit daar in het gebouw) en werd gelijk geroepen... gelijk weer alle controles gehad en bloedafname en kreeg gelijk een infuus geplaatst... vond ik eigenlijk al vreemd, maar blijkt normaal te zijn... na een kwartier kwam de chirurg en luisterde naar mijn verhaal en keek gelijk... en mijn vermoedens werden bevestigd... Chips!!! borstontsteking!!! wat een ellende.. ik moest even de bloeduitslagen afwachten en dan zou ik een anibioticakuur krijgen en dan mocht ik thuis uitzieken... maar dat duurde en duurde.. en werd beroerder en beroerder... toen de verpleging kwam vroeg ik of ik eindelijk wat kon krijgen tegen de pijnen want ik hield het niet meer uit.. zowel die van mijn borst al van mijn hoofd.. Men alsof er een olifant aan het paraderen was daarbinnen.. toen werd er paracetamol aangesloten aan het infuus en kreeg ik te horen dat er nog een echo zou komen om te zien of er geen abces zou zitten want daar waren ze bang voor... nou dat gelukkig niet...
en door die paracetamol werd ik steeds suffer en suffer... en werd op een speciale zaal gelegd... het observatorium omdat ik daar moest wachten op wat de uitslagen waren en het behandelplan... en daar ben ik 2 uur kwijt.. ik ben blijkbaar helemaal van de kaart af geweest... ik weet wel dat de arts geweest is en dat ik aan de antibiotica moest.. en daarna kwam ik bij mijn positieve toen de buurman mijn man had opgehaald en naar het ziekenhuis had gehaald... toen hoorde ik ook dat ik moest blijven... omdat ze me te ziek vonden om naar huis te gaan.. moest de eerste stoot antibiotica via het infuus krijgen want anders duurde het te lang voordat ik op ging knappen... wat had ik de balen ervan zeg gatver... daar had ik niet op gerekend... ik dacht krijg een kuur en dan kan ik thuis in bed verder uitzoeken.. Jordan wordt verzorgd dus komt goed... maar helaas.....
uiteindelijk was het wel goed wand werd alleen maar zieker s'avonds en werd er gepoogd meer bloed af te nemen om te zien of er niet meer aan de hand is dan alleen de borst ontsteking.. daar krijg ik nog de uitslag van.. want na wel 7 pogingen is het gelukt bloed af te nemen.. want in een koortsaanval spelen aderen dus verstoppertje... ik moest wel elke 3 uur beide borsten kolven om zo alles op gang te houden en er voor te zorgen dat er niks verstopt kwam te zitten en er geen abcessen konden komen....
maar ik baalde omdat de productie giga was terug gelopen.. in plaats van 120 cc per borst bleef er 40 over.. bah. had er de ziekte in.. gelukkig hadden ze alle melk bewaard..
de volgende morgen bleek de ontsteking ook flink te zijn uitgebreidt... was in plaats van 3 kleine plekjes nu een hele grote plek die mijn halve borst besloeg.. en daar werd ik niet vrolijk van!!! dus weer een bloed onderzoek om te zien wat de ontstekingswaarde zijn... bah.. voelde me echt een speldenkussen.. jakkes...
S'middag kwam mijn man met de jongens langs en Jordan mocht toen bij me blijven... zodat hij mijn borstvoeding kon krijgen.. want met de medicijnen die ik kreeg kon het gelukkig geen kwaad.. wat heerlijk was het om hem bij me te hebben...Ik was ook speciaal op de kraam afdeling opgenomen zodat de kleine bij me kon dus was wel fijn.. en dat heeft mij ook zeker wel geholpen.. en ik begon me ook langzaam maar zeker ietje beter te voelen. pas na 24 uur begonnen de antibiotica zijn werk te doen en gisteren na 3 dagen opname gelukkig weer thuis met een fikse kuur... en gelukkig begint de productie ook weer een beetje op gan te komen... ik merk wel dat ik met mijn handpomp meer melk krijg als met een electrische pomp.. dus hoef ik dat niet meer aan te schaffen hihi...
nou volgende week terugkomen voor controle en dan hoor ik wel weer hoe het gaat.
mag met die kuur alleen niet te veel in de zon.. wel erg jammer met dit warme weer... maar goed.. gezondheid voor alles niet waar.. en ik hoop dat dit echt de laatste keer is geweest dat ik op ben genomen.. ben het helemaal zat bah!!
xx bianca
reacties (0)