Bevalling van Noëlle
De bevalling van Noëlle verliep absoluut niet zoals ik het verwacht! Bij Myrthe duurde het allemaal heel lang en ik verwachtte dat dat weer zo zou zijn. Maar niets was minder waar...
Om 12.00 was ik bij de verloskundige en ik vertelde dat ik het zo zat was. Zij zou me wel strippen. Ik had al 3cm ontsluiting (yes, dat scheelde, dacht ik nog) en ze kon er goed bij. Na het strippen kreeg ik wat krampen en besloot om lekker te gaan slapen. Al snel veranderden de krampen in zwakke weeën, die om de 10min kwamen en nog niet zo'n zeer deden. Wel waren het typisch de rugweeën die ik bij mijn eerste bevalling ook had. Ik heb het een poosje afgewacht, maar toen dezelfde lichte weeën om de 5min kwamen, belde ik toch maar de verloskundige.
Omdat ik een bacterie bij mij draag, moest ik in het ziekenhuis bevallen met antibiotica in het infuus. Dat moet 6uur voor de bevalling gegeven worden, dus je mag niet te laat in het ziekenhuis komen! Om die reden nam de verloskundige geen risico: ze stuurde me naar het ziekenhuis met lichte weeën (ik kon nog gewoon doorpraten) die wel regelmatig kwamen maar kort duurden.
In het ziekenhuis kreeg ik een infuus met antibiotica en verder kon ik mijn gang gaan. De weeën werden dan weer wat heviger, dan weer wat minder en op den duur stopten ze bijna helemaal. Ik was al bang dat ze weeopwekkers zouden geven, maar dat was nog niet nodig. Toen de antibiotica ingewerkt was, kwamen ze mijn vliezen breken, want nu mocht de baby geboren worden.
Voor mijn idee begon de bevalling toen pas echt! Ik had door die lichte weeën ondertussen 5cm ontsluiting gekregen, maar de weeën stelden echt niets voor. Maar dat veranderde meteen op het moment dat mijn vliezen geprikt werden. Er kwam meteen een flinke wee en het feest begon! De ene wee na de ander kwam en ze waren echt superheftig! Met nauwelijks een minuutje pauze tussenin, wist ik niet wat me overkwam. Zelf dacht ik dat het vast nog uren zou duren en daarom zag ik het eigenlijk niet echt meer zitten. Maar na ongeveer een half uur voelde ik zo'n druk van onder, ik wist eigenlijk niet goed wat er gebeurde. We belden zodat er iemand zou komen en die had het al snel gezien: ik had volledige ontsluiting (5cm in ongeveer een half uur!) en mocht gaan persen. Ik vroeg nog of het weer 2 uur zou duren, net als bij de vorige (:lol) en ze zei: nee hoor dat gaan we niet redden, ik zie het hoofdje al! Ik ging snel op bed liggen en mocht gaan persen. Ik vond het heel heftig, maar binnen 9 minuutjes was onze dochter geboren! Ze kreeg meteen een score van 10 en liet goed van zich horen :-)
Ik ben eraf gekomen met een klein hechtinkje waar ik niets van gevoeld heb. Ik vond de bevalling heel pittig, maar omdat het zo snel gegaan is, kijk ik er toch met een goed gevoel op terug. En nu genieten we samen thuis van onze twee dochters!
reacties (0)