Nathan!
Nathan joshua-Raphael`s geboorteverhaal
Nathan is nu ruim 8 dagen oud, en nu pas kom ik er aan toe om ons verhaal te vertellen. Op woensdag 3 februari hadden we een controle afspraak bij de verloskundige. Ik vertelde dat ik er aardig doorheen zat. Ik had al ruim drie weken voorweeen en sinds zondagmorgen serieuze weeën. De verloskundige besloot me inwendig te onderzoeken en vervolgens te strippen. Eigenlijk werd ik twee keer gestript; er was ook een leerling bij. Na dit strippen had ik 3 cm ontsluiting. Ik kreeg het advies in beweging te blijven en om sex te hebben (alsof ik daar zin in had).
In de auto naar huis had ik inmiddels al om de 5 minuten serieuze weeën. Thuis ben ik de was op gaan vouwen. Al snel had ik om de 3 minuten weeën, van ruim een minuut. Karel is toen maar snel het ziekenhuis gaan bellen. We mochten meteen komen. Tegen zes uur waren we in het ziekenhuis en meteen mochten we door naar een verloskamer. Ik had 4 cm ontsluiting. En de volgende centimeter duurde enkele uren. Ik had altijd gezegd geen pijnbestrijding te willen, nu echter vroeg ik er zelf om en kreeg een pompje. Dit was wel prettig om een beetje rustig te blijven tussen de weeën door. Van 5 cm naar de uiteindelijke 10 cm was in een half uurtje gepiept! Een non-stop weeenstorm! Ik vond het erg pijnlijk en kon tussendoor niet meer bijkomen. Ik had veel pijn en dacht dat het me niet ging lukken. Iedereen om mijn bed heen zei dat het goed ging; ik geloofde er alleen niet in en raakte lichtelijk in paniek.
Uiteindelijk daalde Nathan zijn hartslag en moest hij echt geboren worden! Ik kreeg twee knippen en Nathan werd geholpen met de vacuümpomp Het was schrikken toen hij werd geboren. Hij zag erg blauw en had een punthoofd. Karel zat intussen met zijn hoofd tussen zijn knieën. Hij was niet lekker geworden toen hij zag dat ik geknipt werd. Hij heeft me wel nog kunnen vertellen dat we een zoon hadden gekregen. Nathan werd onderzocht en kreeg wat zuurstof. Zijn eerste apgarscore was 4. Gelukkig kwam hij snel bij en scoorde hij een 8. Hij hoefde gelukkig niet naar de kinderafdeling, maar mocht met mama en papa(nadat mama gedoucht had en hij was aangelegd) mee naar de afdeling. Om 4 uur ging papa naar huis om te slapen. Nathan sliep pas om half zeven en mama sliep niet!De volgende dag kregen we meteen bezoek. De beide opa's en oma's, Sacha, Erik en Margreet en Omi. Allemaal super trots! Zaterdagochtend mochten we Nathan thuis brengen. Eindelijk met zijn drietjes!
Nathan is nu ruim 8 dagen oud, en nu pas kom ik er aan toe om ons verhaal te vertellen. Op woensdag 3 februari hadden we een controle afspraak bij de verloskundige. Ik vertelde dat ik er aardig doorheen zat. Ik had al ruim drie weken voorweeen en sinds zondagmorgen serieuze weeën. De verloskundige besloot me inwendig te onderzoeken en vervolgens te strippen. Eigenlijk werd ik twee keer gestript; er was ook een leerling bij. Na dit strippen had ik 3 cm ontsluiting. Ik kreeg het advies in beweging te blijven en om sex te hebben (alsof ik daar zin in had).
In de auto naar huis had ik inmiddels al om de 5 minuten serieuze weeën. Thuis ben ik de was op gaan vouwen. Al snel had ik om de 3 minuten weeën, van ruim een minuut. Karel is toen maar snel het ziekenhuis gaan bellen. We mochten meteen komen. Tegen zes uur waren we in het ziekenhuis en meteen mochten we door naar een verloskamer. Ik had 4 cm ontsluiting. En de volgende centimeter duurde enkele uren. Ik had altijd gezegd geen pijnbestrijding te willen, nu echter vroeg ik er zelf om en kreeg een pompje. Dit was wel prettig om een beetje rustig te blijven tussen de weeën door. Van 5 cm naar de uiteindelijke 10 cm was in een half uurtje gepiept! Een non-stop weeenstorm! Ik vond het erg pijnlijk en kon tussendoor niet meer bijkomen. Ik had veel pijn en dacht dat het me niet ging lukken. Iedereen om mijn bed heen zei dat het goed ging; ik geloofde er alleen niet in en raakte lichtelijk in paniek.
Uiteindelijk daalde Nathan zijn hartslag en moest hij echt geboren worden! Ik kreeg twee knippen en Nathan werd geholpen met de vacuümpomp Het was schrikken toen hij werd geboren. Hij zag erg blauw en had een punthoofd. Karel zat intussen met zijn hoofd tussen zijn knieën. Hij was niet lekker geworden toen hij zag dat ik geknipt werd. Hij heeft me wel nog kunnen vertellen dat we een zoon hadden gekregen. Nathan werd onderzocht en kreeg wat zuurstof. Zijn eerste apgarscore was 4. Gelukkig kwam hij snel bij en scoorde hij een 8. Hij hoefde gelukkig niet naar de kinderafdeling, maar mocht met mama en papa(nadat mama gedoucht had en hij was aangelegd) mee naar de afdeling. Om 4 uur ging papa naar huis om te slapen. Nathan sliep pas om half zeven en mama sliep niet!
De volgende dag kregen we meteen bezoek. De beide opa's en oma's, Sacha, Erik en Margreet en Omi. Allemaal super trots! Zaterdagochtend mochten we Nathan thuis brengen. Eindelijk met zijn drietjes!
reacties (0)