Pijn en verdriet

Wat een pijn en verdriet en het gaat niet over!!

Iedre keer denk je weer nu ben ik er klaar mee, nu heb ik het verwerkt en toch... er hoeft maar iets te gebeuren wat mij op een pijnlijke manier confronteerd met mijn miskraam en daar ga ik weer, de tranen raken niet op.... Zoals vandaag, mijn man geeft muziekles en heeft een leerling waarvan zijn vriendin rond ongeveer de zelfde tijd zwanger raakte als ik, ze vertelde elkaar ook op exact de zelfde dag trots dat ze vader zouden worden. Nu moest er vandaag afgesproken worden wanneer hij les zou hebben, ik zit op de bank en de telefoon staat zo hard dat ik precies hoor wat er gezegd word "nee om 18uur kan niet want dan moeten we naar zwangerschaps yoga" Bam daar had je hem weer, een mes door mijn hart. Zij wel....... wij niet...... Mijn man praat er niet over en doet of er niets aan de hand is, stel ik mij dan aan?? Ik ben gewoon niet meer de zelfde persoon als voor mijn miskraam, het heeft me getekend. Natuurlijk gun ik het hun dat het bij hun wel goed is gegaan maar op 1 of andere manier heb ik meer moeite met de mensen die rond de zelfde tijd zwanger zijn geworden als ik dan de baby's die een poosje ervoor zijn geboren of verwekt. Nu op dit moment weer voor de 2de keer ongesteld sinds de miskraam, wat een woede voel ik in mij als ik mijn nieuwe nod ga invullen en weer onder het kopje proberen val, wat nou proberen! ik was klaar met proberen! het was gelukt! En dan nu de knop weer zien te vinden zodat het je leven niet gaat beheersen. Toen we er mee begonnen lukte mij dat pas na een half jaar en daarna was het wel gelijk raak maar hoe gaat me dat nu weer lukken........

met al dat pijn en verdriet wat in mij blijft zitten..............

378 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • hengeltje

    Het is zoooo herkenbaar meis. Het heeft gewoon echt zijn tijd nodig en dan zul je zien dat je het toch een plaatsje kan geven en weer verder kan met het leven zoals voor de miskraam. Gun jezelf die tijd!!!!

  • samantjev

    ah lieverd ik vind het vreselijk voor jullie.. dat je steeds meee geconfrinteeerd word ermee maar geef de moed niet op jullie tijd komt echt wel.. het komt helemaal goed met juliie zo dacht ik ook met me miskraam maar nu hebben we toch een mooie gezonde dochter gekregen en dat kon ik me ook niet voor stellenn.. dus geef niet op kop op!!! xx

  • -esmeralda-

    Aaah lieverd.... Het is ook gewoon kut, verdrietig en stom! Ik gun het je zo.. en ik was zo blij voor je.. het zal snel weer raak zijn, maar ook dan zal dit verdriet er zijn. Er heeft een kindje in je buik gegroeid, en er zullen nog meer moeilijke momenten komen. Ik denk aan je en ik ben ervoor je als je wilt praten of mailen.. Dikke knuffel en heel veel liefs

  • jose1kindje,en zwanger

    Nou inderdaad erg moeilijk ja....Vooral als je al die zwangere om je heen ziet waar het wel goed bij gaat.
    Verder wens ik je vooral sterkte toe als je het moeilijk hebt en inderdaad probeer ook te genieten en je op andere dingen te richten. Verder vind ik eigenlijk dat ik niet veel recht van spreken heb. Ik ken, wat jij hebt meegemaakt en ook wat hieronder beschreven is niet en heb dan het gevoel dat ik een ander wat opleg of iets....(Ik bedoel eigenlijk dat degene die dezelfde ervaringen delen er vaak toch anders in staan) In ieder geval sterkte ermee...

  • anja0311

    Mijn ervaring is dat je jezelf helemaal niet over je verdriet heen moet zetten. Huilen als je moet huilen!!!! Gun jezelf die momenten. Als je je zo depri voelt zoals je je nu voelt betekent dat dat je verdriet de laatste tijd bent vergeten of hebt verdrukt. Als je dat doet komt het er in één keer zomaar uit en voel je je zo rot. Je moet jezelf vaker de tijd geven om verdrietig te zijn, dan kan je ook meer genieten van de fijne momenten. Want die moeten er natuurlijk ook zijn en daar moet je ook ruimte voor maken.
    Huil als je moet huilen, wees boos als je dat bent maar vergeet niet te genieten.

    Anja xxx

  • Franny

    Ik vind het vervelend om te lezen dat je zo verdrietig bent maar probeer jezelf erover heen te zetten helaas hoort het er allemaal bij er zijn mensen die dit gelukkig niet hoeven te ervaren ik heb er zelf 2 gehad miskramen bij de eerste was ik ook erg verdrietig ik voelde me er zo alleen in en begreep het gewoon niet ik kreeg het advies van een vriendin om er niet in te gaan zwelgen zij had er al heeel veeel gehad ze zegt Fran geef je zelf 2 weken en dan gooi je het boek dicht en ga je verder bij mijn 2de miskraam ben ik ook maar 1 dag verdrietig geweest en toen maar weer verder gegaan ik heb het geluk gehad dat het inmiddel 2 keer ook is goed gegaan en ben nu zwanger van nr. 3 en ook weer zit ik in die spannende weken..! Maar ik laat het me niet beinvloeden..! Meid maak je even sterk en stap erover heen..! Wees blij dat je lichaam zo geniaal is om zo goed voor je te zorgen klinkt gek maar het is nu eenmaal zo..! Ga lekker verder en geniet van de dingen die je wel hebt..! Dat is namelijk veel belangrijker..!